Pagina's

pieterpad

Het Pieterpad 2012


Zoals ik al eerder schreef wil ik het pieterpad gaan lopen. Ik wandel veel en heel vaak een rondje. Met de wandelclub gaan we vaak naar georganiseerde wandelingen met hetzelfde start en eindpunt en meestal lopen we rond de 15 km. Zelf loop ik daarnaast ook veel. Vaak doe ik de boodschappen lopend en ga ik, als ik de tijd heb lopend naar mien afspraken in het Mooie Emmen.
Lopen geeft me rust en ik vind het ontspannend en geestverrijkend. Ook krijg je een ander gevoel als het gaat om afstanden en tijd en lopen is van alle tijden.

Het Pieterpad kun je samen met iemand gaan lopen of alleen. Ik kies voor het laatste. Ook omdat ik dan alle vrijheid heb om op mijn tijd te beginnen en op mijn manier het te lopen. Men zegt wel eens dat pieterpad wandelaars die alleen lopen een verhaal hebben. Natuurlijk heeft iedereen een verhaal. Toch zie ik het ook een beetje als verwerken en herstellen. Het eerste gedeelte gaan van Pieterburen naar Vorden en is verdeeld in een aantal etappes. Ik ga de komende week 2 a drie dagen per week wandelen en s 'avonds weer naar huis. Het is prima te doen met het ov. en ik heb geen hekel aan de bus. Dat scheelt.

Vrijdag 22 juni Pieterburen naar Groningen 30 km

Vandaag de eerste etappes. Van Pieterburen naar Groningen. Volgens het boekje twee etappes. 1 van 11 en de tweede is 19 km lang. Eerst met de bus naar Groningen. . Tussen Emmen en Groningen langs de weg zie je heel veel aardappelen, bieten en koren en dan is Drenthe een echte landbouwprovincie en ik geniet van het landschap en de busreis. Daarna met de trein naar Winsum, het eindpunt van de eerste etappe en dan nog met de bus naar Pieterburen. Om 9 uur ben ik in Pieterburen en begin aan de wandeling. Het Hoge land wordt het genoemd terwijl het maar een paar meter boven NAP ligt. Weidse uitzichten en veel wind . Ik deel de weg met auto's. Het eerste uur ben ik nodig om in een bepaald ritme te komen en het tweede uur is dan ontspanning en een leeg hoofd. Om 11 uur ben ik dan weer in Winsum en langs een kanaal op een bankje neem ik mijn eerste pauze. Tot nu toe droog en dit blijft niet zo. Een half uurtje later loop ik in een fikse bui en dus nat. Heb nog tijd genoeg voor ik in Groningen ben en tegen die tijd ben ik wel weer opgedroogd. Loop later tijdens de tweede bui nog even verkeerd maar heb de route weer snel te pakken Kom langs een boerderij door een hek op een fietspad en haal een koe in die op weg is naar de wei. Iets wat ik nog niet eerder heb meegemaakt. Zie maar een paar andere wandelaars. Wel grappig Alleen een route lopen en alleen op de weg, als wandelaar dan.
Loop tegen een uur of half drie Groningen binnen en kom weer veel mensen tegen. Door het Noorderplantsoen waar ik wat langer pauze neem naar het station en sta om half vier in de rij op de bus naar Emmen te wachten. Pubers gaan niet in de rij staan en kruipen voor. Bang dat ze een bus later moeten nemen. maak even een praatje met iemand die ook staat te wachten. Kan in de eerste bus mee. Inmiddels regent het weer. In Emmen aangekomen is het droog en dan op de fiets op huus an. Wil mien schoenen uit en rusten. Een geslaagde eerste dag.
Oh ja, Ik heb het pieterpadboekje deel 1 bij me voor de route en daarnaast mien wandelgps waar ook de route opstaat. Verder is de route uitgezet door middel van roodwitte tekens.

Dag 2: 26 juni. Groningen naar Zuidlaren 21 km.

Vandaag dag 2. Vertrek vanaf het centraal station in Groningen. Een uurtje met de bus. Vertrek vandaag weer om 6.40 met de bus. Het pieterpadboekje bestaat uit een aantal kaarten en beschrijvingen. Ongeveer 3 a 4 kaartjes per wandeling met een afstand tussen de 4 en 6 km. Begin dus bij het centraal station en ben snel op een fietspad richting hoornse meer/plas en paterwoldse meer. Zit gelijk in een goed ritme en geniet van het landschap. Na 5 km een korte pauze met uitzicht op het hoornse meer. Doe me denken aan een nummer van Rooie Rinus en Pe Daalemmer. ps ps hoornse plas. Bel even naar huis voor een praatje tijdens de koffie. De route loopt langs het noord willems kanaal met daarnaast de snelweg A 28. Hoor het verkeer nauwelijks .Richting Haren en dan onder de snelweg door. Zie even het verkeer en ga dan langs de bebouwde kom de natuur weer in. Zie in de verte de A28 met al zijn auto's. Net echt mijn wereld. Vraag me wel eens af of ik niet te laat geboren ben en of ik me in vroegere tijden beter thuis had gevoeld. Nu richting Glimmen. Daarna over een onverhard pad door het gebied Appelbergen. Het is nat en ik val bijna. Hoor wat scholieren in het gebied en kom later wat fietsers tegen.

Daarna langs het Noordlaarder bos. Heerlijk wat een rust. Ben wel op zoek naar een bankje want ik ben moe en voel de kilometers. Net voorbij het natuurvriendenhuis Het hunebed zie ik een bankje. Tijd voor een plakje brood en koffie. Ga met veel energie verder richting Zuidlaren. Langs aardappelen en bieten en een stukje mais richting de kerktoren van Zuidlaren. Ik ben om half een in Zuidlaren en mijn bus gaat om 12.56 uur. Tijd om even te rusten en een peuk. Met een overstap aan de snelweg op Emmen aan. Pak mien mp3 speler voor wat muziek. Langs Borger, Queens gras. Het schijnt dat heel veel gras in voetbalstadions hier weg komt. Waar een kleine provincie goed in is. Langs bloeiende aardappelvelden en koren naar Emmen. Veel te vroeg zijn we er. Hierna voor een kopje koffie naar het inloophuis. Effe wat gekletst en toen echt noar huus. Zit vol energie...

Dag 3: Zuidlaren naar Rolde 18 km

Het pieterpad gaat dus van noord naar zuid. Dus van Pieterburen in de provincie Groningen naar de Pieterberg in Limburg. Je hebt twee pieterpad boekjes met een uitgebreide routebeschrijving en kaartjes van de route. Deel 1 gaat van Pieterburen naar het Achterhoekse Vorden. Je moet dus ook veel reizen om bij het beginpunt van een een etappe te komen en van het eindpunt weer naar huis natuurlijk. Je kunt er natuurlijk ook voor kiezen meerdere dagen achter elkaar te gaan lopen en onderweg te overnachten. Ik kies wat het eerste deel tot Vorden betreft voor reizen naar huis en dan ben je afhankelijk van het openbaar vervoer. Pieterburen bereik je dan door met de bus van Emmen naar Groningen te gaan en dan een stukje met de trein en het laatste stukje weer met de bus. Ik heb er voor gekozen om de eerste twee etappes in 1 keer te lopen en dan kom je uit bij het centraal station in Groningen wat ook het begin is van de derde etappe. Dus de volgende etappe weer naar Groningen en dan terug met de bus van Zuidlaren naar Emmen. Zo heb je natuurlijk ook steeds weer een andere reisroute en vandaag moest ik weer terug van Rolde naar Emmen. Met lijn 21 Emmen - Assen. In de tijd dat ik in de inrichting in Assen zat reed ik dit traject bijna wekelijks dus deze buslijn kan ik wel dromen. En de volgende drie begin en eindpunten liggen ook aan deze busroute. Daarna drie etappeplaatsen aan de spoorlijn Emmen naar Zwolle en dan zien we wel weer. Ik denk dat ik bij het tweede deel van het pieterpad er af en toe voor ga kiezen om onderweg te overnachten. Niet dat ik een hekel heb aan het openbaar vervoer. Integendeel zelfs.

Dus vandaag van Zuidlaren naar Rolde. Om half zeven vertrokken met de bus richting Groningen en aan de snelweg ter hoogte van Zuidlaren uitgestapt. Even wachten op de bus naar de brink in Zuidlaren. Heb mien mp3 speler op en luuster noar Mooi Wark. Zie wat zwaluwen vliegen aan de overkant van de weg en heb veel zin en voel de energie van de muziek. Het is ongeveer 10 minuutjes met de bus naar Zuidlaren en ik stap uit ter hoogte van de Prins Bernhard Hoeve. Een groot complex met een stuk of wat hallen. Hier werden in het verleden heel veel grote beurzen georganiseerd. Het ligt er nu verpauperd bij. Pak mien gps en zie dat het niet gelukt is om de route van vandaag er op te krijgen. Had het gisteren niet gecontroleerd. Dus dan maar het boekje.

Effe zoeken en ik zit op de route die me over het terrein van Dennenoord voert. Een psychiatrisch ziekenhuis in Zuidlaren. Vroeger zei men wel eens van iemand: Hij komt nog in Zuidlaren terecht. het gekkenhuis zogezegd. Of men had het over Licht en Kracht in Assen. Misschien vond men dat toen ook wel van mij. Zelf kwam ik in Assen terecht tijdens men eerste gedwongen opname. Dennenoord is meer gericht op het Groningse. Langs de weg enkele borden met gedichten en ik zie een bewoner lopen. Denk even terug aan mijn tijd in het gesticht en ben weer helemaal terug. Dat merkte ik even later toen ik plotseling weer vogels hoorde. Was alles even kwijt en hoorde eventjes niks meer. Het geluid van de vogels raakte ik de rest van de tocht gelukkig niet meer kwijt .

Later kom ik bij de Gasterse duinen een natuurreservaat. Bij de ingang een bordje dat er Schotse Hooglanders rondlopen en dat je bij ze uit de buurt moest blijven. Op een heuveltop kijk ik even achterom en zie ze links van de heuvel grazen. In de jaren 70 in Lochem liepen er ook een paar en dat was toen een echte bezienswaardigheid en ze waren toen bijna niet in Nederland te vinden en nu op een stukje Drentse Heide.

Nu op Gasteren aan en even later kom ik uit bij het Balooërveld. Woeste grond zogezegd. Vroeger op de lagere school leerde ik dat Drenthe vroeger voor een groot gedeelte uit Woeste grond dus heide en veen bestond. Dit is een voormalig militair oefenterrein met brede zandpaden. Mul zand dus zwaar lopen. Een mooi gebied met grafheuvels en de galgenberg. Hier stond vroeger dus een galg. Na een kilometertje of vier heb ik dit stuk achter me liggen. Bij het begin van dit stukje zag ik in de verte de toren van de kerk in Rolde en later loop ik er recht op af. Nader dus Rolde en snij een stukje af en kom uit bij de kerk. De bus naar Emmen is net een kwartiertje weg dus effe wachten op de bus. Loop even een stukje door Rolde op zoek naar een snackbar voor een ijsje. Zie er geen. Terug naar een bankje wachten op de bus.

Alle begin is moeilijk zegt men wel en ik merk dat ik er vandaag echt plezier in heb. Meer als de eerste dag. Het is dan ook een mooie route en op de Balooér veld is het echt stil. Als het om verkeer gaat dan. Hoor wel een vliegtuig boven me en zie hem ook.

Voordat ik naar huis ga even boodschappen doen. Mijn lief is aan het werk en ik mag koken. Na de afwas nog even wat boodschappen doen voor het weekend en morgen weer en dan van Rolde naar Schoonloo. Door de Drentse bossen.

Dag 4: Rolde naar Schoonloo 18 kilometer

Naast de route staan er in het Pieterpad boekje ook informatie over de gebieden waar je door heen loopt. Over Drenthe gaat het dan ook. Ondermeer over de verhalen die men elkaar vroeger vertelde over bijvoorbeeld Ellert en Brammert. Twee reuzen die hier vroeger geleefd zouden hebben. In Schoonoord heb je bijvoorbeeld het Ellert en Brammert museum. Ook over de hunebedden staat er informatie in het boekje. In de negentiende eeuw vond men dit heidense tempels en de uitvinding van dynamiet gaf mogelijkheden en heel veel van die stenen werden opgeblazen en de brokstukken was dan weer handel. Verder was er niet zoveel bekend over het ontstaan en de rol die de hunebedden in vroeger tijden hadden. Er zijn er gelukkig nog een stuk of vijftig overgebleven en één van mien lievelingsplekjes in Emmen is het hunebed in de Emmerdennen. Ik zit er regelmatig op een bankje wat te niksen en voordat ik wegga loop ik er even naar toe om wat rommel die onder en vlak rond het hunebed ligt te verzamelen en dan buiten de cirkel van stenen achter te laten. Eigenlijk denk ik dan wie goed doet, goed ontmoet en zelf vind ik het ook een krachtplek. De canon van de Nederlandse geschiedenis begint volgens mij met het hunebed en dat is natuurlijk ook niet zomaar....

Vanmorgen om half acht met de bus naar Rolde voor de volgende etappe. De eerste paar km gaat over het voormalige tracé van de spoorlijn Emmen naar Stadskanaal. Op sommige plekken zie je de rails nog. Ter hoogte van Anderen steek ik de weg over en kom ik weer in het drentse Aa gebied. Na een km via een overstapje kom ik uit bij het Andersche diep. Er staat een bankje en ik neem mien eerste kop koffie.

Meestal loop ik mee met de wandelclub en gaan we naar een georganiseerde wandeling van 15 km in de omgeving. Dan loop je met twee of drie personen en voor mien gevoel loop je dan toch wat harder. Nu ik alleen loop ben ik niet zozeer met mien tempo bezig. Meestal na een uurtje wandelen ga ik op mien tempo letten en dan ga ik wat steviger doorlopen. Wandelen is op zich niet zo moeilijk. Gewoon voetje voor voetje en dat een paar uur achter elkaar. Het is geoon leuk om te doen.

Het geluid van de auto'sop de weg Rolde naar Gieten blijft me nog een tijdje achtervolgen en ik verlang naar stilte. Even later in de bossen tussen Rolde en Gieten. De hondsrug. De bossen zijn aangelegd in de jaren 20 van de vorige eeuw. Daarvoor had Drenthe geen bossen. Een lang bospad van een km of zes. Ik mijmer wat over de zomer. Ik hou van alle jaargetijden maar als ik die bloeiende aardappel velden zie en langs korenvelden en bieten loop denk ik echt dat ik het meest van deze tijd hou. Ook die lange zomeravonden en dan in de tuin met een pilsje. Heerlijk. Ik denk terug aan mien jeugd en aan de moestuin van mien pa met veel aardappelen en bonen. Mien pa gag ze ook nooit water. Als het weer wat minder was dan maar een slecht aardappel en bonen jaar. Alleen domme boeren geven het gewas water. Als ik die bieten zie denk ik terug aan mien tienerjaren en het vakantie werk. Schoffelen in de bieten. Volgens mij hoeft dan nu niet meer. Het is nu eigenlijk ook groeizaam weer. Zelf vind ik het tot nu toe wel een mooie zomer.

Later hoor ik de auto's niet meer. Af en toe het geluid van een motor. Niet zo gek het is tt week. Ik kom uit bij de weg Borger naar Rolde. Ik kom bij een paar vennetjes met een smal weggetje er om toe. Ik hoor stemmen. Het blijken wat tieners te zijn. Bezig met een wandeling. Even later zie ik een bankje. Tijd voor koffie en brood. Effe schaften. Ik kijk even hoe laat het is en het is inmiddels 20 over elf. Besluit even stevig door te lopen zodat ik de bus van 1 uur naar Emmen kan halen. Een kwartiertje later kom ik voor het eerst sinds drie dagen andere pieterpad wandelaars tegen. Tot nu toe kom ik weinig andere wandelaars tegen. Misschien komt dat ook wel omdat ik zo vroeg vertrek . Zelf vind ik het niet zo vroeg. Dat is dan ook wel zo.

Om 12.30 ben ik in Schoonloo. Ruim op tijd voor de bus. Zoek een bankje en pak mien flesje water. Op de rotonde zie ik een wegwijzer. Tien km van Rolde. Ik heb 18 km gelopen. Met de bus is het tien minuten. Lopend een uurtje of 4 met pauze natuurlijk. De volgende etappe gaat naar Sleen. Ik zie staan dat dat 17 km met de auto is. De etappe lopen is 24 km. Kan terugkijken op een leuke wandeldag.

Dag 5: Schoonloo naar Sleen 24 km

In 1847 dreigde het Rolder marke bestuur de hunebedden bij Rolde te ontmantelen en de stenen te verkopen. Dit leidde voor het eerst tot protesten. uiteindelijk kocht het Rijk in 1872 de hunebedden voor 150 gulden. Dit betekende een keerpunt in de geschiedenis.

Vandaag van Schoonloo naar Sleen. Ik besluit de bus van half negen te nemen. Veel TT gangers bij en in de bus. Mensen die anders nooit met de bus gaan. Dit zie je aan de reacties op de ritprijs wat ze goedkoop noemen. Met de bus naar de TT in plaats van de auto. Ik moet naar Schoonloo een half uurtje met de bus. Onderweg stapt nog een echtpaar in. Ze stappen ook in Schoonloo uit en gaan ook het pieterpad lopen. Ik laat ze maar voor. Doe even mijn sweater uit en neem even de tijd voor een peuk. Ze lopen voor me uit. Na een km of vijf nemen ze pauze en ga ik ze voorbij en ik zie ze de rest van de dag niet terug. Ik besluit mien eerste pauze na een kilometer of 10 te nemen. Indien ik een bankje zie natuurlijk. Ik pauzeer bij een pieterpad bankje met een wegwijzer 398 km naar pieterberg en 94 km naar Pieterburen. Heb er dus al 94 km opzitten.

Vandaag gaat de wandeling grotendeels deur de Drentse bossen. Grappig om er even bij stil te staan dat Drenthe voor 1920 nauwelijks bossen kende. Mien vader is geboren en 1916 en mien opa is rond die tijd ook gestorven. Kom langs een monument voor een neergestort vliegtuig in wo 2 en neem hier even pauze. straks richting Sleen. Denk even na over het verschil tussen Zanddrenten en Veendrenten. Heb soms niet zoveel met het zand en kom dan echt van het veen. Vorig jaar was er de Drentse Blues opera met de blues van het zand. De blues van het veen ziet er toch anders uit.

Nu richting Sleen tussen landbouwgronden door. Wil de bus van 15.00 uur halen en loop even stevig door. Tegen half drie loop ik Sleen in. Kom langs de theater boerderij van Harm en Roelof. Een Drentstalig en komisch zangduo uit Sleen. heb zoals ik al zei soms niet zoveel met de Zanddrenten. IK ben om twentig voor bij de bushalte. Veel te vroeg blijkt. De bus gaat pas om 12 over drie. neem een flesje water. De auto's razen voorbij. Er komt een auto langs met de ramen los. hoor muziek en ze doen even populair. Mijn rijbewijs krijg ik terug en ligt inmiddels klaar op het gemeentehuis. Ga hem maandag maar eens ophalen. Handig als ID bewijs maar een auto.... Ik denk het niet.
Ik heb mien gps inmiddels wat deze tocht betreft ingeruild voor een fototoestel. Het boekje en de witrode markeringen zijn genoeg en het is leuker wat foto's te nemen....
Je kunt ze vinden op mien hyvespagina en misschien straks ook in mien fotoalbum en misschien zet ik ze binnenkort op dit plekje....

Dag 6: Sleen naar Coevorden 21 km

Ik vroeg me net af of er verschillen en overeenkomsten zijn met bijvoorbeeld het produktiewerk wat ik bij de sociale werkplaats deed. Het productiewerk wat ik deed was repeterend dus steeds weer dezelfde handeling. Ook werkte ik vaak alleen en soms raakte ik in een trance. Mijn handen deden het werk en ik was in mien hoofd ergens anders. Sommigen vergeleken me met een robot en sommigen werden al moe als ze op mien werktempo gingen letten. Wandelen is ook steeds dezelfde beweging. Alleen wandel je met je voeten en beweeg je je voorwaarts. Het produktiewerk deed ik zittend. Het grootste verschil is dus wel dat je je veplaatst en dat je buiten bent. Mijn voeten doen het werk en dat koste geen energie. intussen heb je alle tijd om van de omgeving te genieten en soms zelfs om weg te dromen. Met mien hoofd in de wolken en met mien voeten op de aarde. Het grootste verschil is wel dat ik na een dagje produktiewerk kapot en bekaf thuis kwam en nergens meer energie voor had en na een halve dag wandelen barst ik van de energie.

Vanmorgen om 6 uur op de fiets naar het station. Om half zeven op de bus naar Sleen voor weer een dagje pieterpad. Het is wat tijd betreft de kortste reisdag. In een kwartier ben ik in Sleen en van Coevorden naar Emmen is een half uurtje met de trein. Om zeven uur loop ik Sleen uit richting de Jonkersvaart en dan langs de verlengde Hoogeveense vaart richting Holsloot weer tussen de landbouwgronden door. Het graan wordt geler en de aardappelvelden bloeien nog steeds. Ook de bieten staan er goed bij en het is een graad of 23. Heerlijk wandelweer. Ook dit was vroeger een veengebied. Dit gebied is volgens het pieterpad boekje al in de middeleeuwen afgegraven. meestal denk ik bij veengebieden aan de veenkoloniën in Groningen en Drenthe. ik kom zelf uit Emmer-Compascuum, ook een veenkolonie. Dit gebied ziet er toch een beetje anders uit.

Dan richting den Hool, Een klein buurtschap. het landschap verandert iets. Wat minder gewassen en meer graslanden en ik zie zelfs weer koeien en grote stallen. Misschien wel gemengde veeteelt en landbouw bedrijven. Die kom je echter volgens mij niet zoveel meer tegen.
Dan Dalerveen en richting Coevorden. Het gras wordt met grote machines van het land gemaakt en op sommige plekken nog even gekeerd. Enkele generaties geleden kon men de manier waarop ze dit nu doen denk ik niet voorstellen. of ze droomden ervan, dat kan ook. Op internet noemt men deze etappe even doorbijten en de minst aantrekkelijke etappe. Ik vond het een hele mooie etappe. Dat ligt denk ik ook aan deze tijd van het jaar denk ik dan.

Om elf uur loop ik Coevorden in langs het stieltjeskanaal en op het moment dat ik bij het station aankom rijdt ook de trein Naar Emmen het station binnen en om 12 uur ben ik weer in Emmen. Daarna even naar het inloophuis voor een kopje soep en een tosti. Kan weer terugkijken op een mooie wandeling en een geslaagde dag.

Dag 7 Coevorden naar Hardenberg 19 km

Vanmorgen om 8 uur op de trein gestapt naar Coevorden. Mijn oma heeft er begin jaren 80 in een bejaarden tehuis gewoond en is er in 1984 overleden. In de trein denk ik even terug aan die tijd. Ik bracht mijn moeder vaak met de auto naar Coevorden en in de tijd dat zij bijm oma op bezoek was, liep ik een uurtje door het centrum om haar daarna na een kopje koffie weer mee te nemen naar huis.
Vandaag loop ik dus Drenthe uit en na een klein stukje door Drenthe ga ik een natuurgebied in en kom ik uit bij een stenen poort: met de titel "De poort van Drenthe" Daarna langs een afwateringskanaal. Iets later kom ik bij een punt war het kanaal Almelo de Haandrik, de Vecht en de spoorlijn elkaar kruizen. Net ervoor heb ik even gepauzeerd en even noar huus gebeld. Het is heerlijk weer en ik had even zin om daar een uurtje of wat te blijven zitten.
Hierna op Gramsbergen an. Ik heb eerder in deze omgeving gewandeld en herken nog veel van die wandeling. Nog wel aardappelvelden en veel mais. De bietenvelden kom ik niet meer tegen. Wel veel schapen.
Na Gramsbergen dat trouwens ook stadsrechten heeft kom ik in Ane. Neem even pauze bij een monument Slag bij Ane- Een legertje Drentse boeren onder leiding van drost Rudolf van Coevorden versloeg in 1227 het leger van de landsheer, De Utrechtse bisschop Otto 11 Het leger werd het moeras ingelokt en daarna met knuppels, speren en seizen afgeslacht. Ook de vrouwen vochten mee. Een paar jaar later werd Rudolf van Coevorden gevangen genomen en geradbraakt op het bisschoppelijk slot in Hardenberg. Dit was ook de eerste keer dat de noordelijke provincies vochten voor hun vrijheid. Mijn gedachten gaan naar de opstand van de vrije boeren bij Hollandscheveld en de daar uit voorkomende Boerenpartij. en dan denk ik aan de tweede l.p. van Normaal met een bijdrage van Boer Koekoek of was het toch Bennie die hem imiteerde. En aan Vader Abraham met boer koekoek met het liedje den uil is in den olie en in de olie is den uil. koekoek koekkoek. Oliecrisis en autoloze zondagen. Toen een paar maanden geleden de benzine prijzen stegen hoopte ik stiekem op een prijs van 2 euro per liter en hierdoor minder auto's op de weg. Ik droom ook wel eens van een nieuwe boerenopstand met de strijdkreet. HALVU oftewel Høkers aller landen verenigt U of dat alle vrouwen gaan staken. Leuke dromen....

Hierna dus op Hardenberg an. In de verte de N34 met al zijn auto's en ik loop gelukkig. later de weg over om die via een verkeerslicht over te steken. Daarna aan de voet van de dijk langs de Vecht. In het water lopen enkele jongens. Niet diep dus en er grazen koeien. Even later de dijk op en via een brug loop ik Hardenberg binnen. Dan een stukje naar het station en om half twee ga ik weer op Emmen an. het was een warme dag. Ik dacht er vanmorgen nog even over om mien hoed thuis te laten. Maar het was best te doen.

Dag 8 Hardenberg naar Ommen 21 km

Vandaag van Hardenberg naar Ommen. Ik neem de trein om 10 over zeven. Kom langs Coevorden en zie de windmolens. Vroeger zeiden ze dat je van de wind niet kon leven. Enkele veenkoloniale boeren in Drenthe en Groningen willen hun land vol zetten met windmolens om het onmogelijke waar te maken en om dus te gaan leven van de wind. Zo is er natuurlijk veel meer veranderd sinds mijn jonge jaren.

In Hardenberg moet ik eerst even weer door het winkelcentrum richting de Vecht. Gistermiddag zaten de terrasjes vol. Nu is het stil. Het belooft een warme dag te worden en ik neem me voor het vandaag rustig aan te doen. Gewoon wandelen zonder op mien tempo te letten. Net voorbij Hardenberg gaat het richting Rheeze. Een omleiding. Kijk eerst even of ik niet gewoon de route kan blijven volgen en zie in de verte grote Trekkers en een kraan. Neem toch maar de omleiding. Het valt gelukkig mee en het is ongeveer 20 minuten om. Hierna kom ik in een bos. Ook grotendeels aangelegd na 1930 tijdens de werkverschaffing oftewel dwangarbeid. In 1858 beschreef W.C.H. Staring, grondlegger van de geologie dit gebied als eene afgebrokene woestenij. Er zijn nu nog sporen van terug te vinden. Ik stel me voor hoe de ridders van de bisschop hier langs trokken om de Drentse boeren een lesje te leren en hoe ze bij Ane het moeras ingelokt werden en hoe ze door de Drentse Boerinnen in de pan werden gehakt. Ik vind het eigenlijk wel jammer dat ik dit niet heb meegemaakt.

Hierna na de stuw van Junne. Vlak ervoor een bankje met een koelbox. Het toetjesbankje. Een briefje op tafel met een welkomstwoord en de prijzen van de dingen in de koelbox. Neem pauze en een boerenyoghurt en een flesje water. Ik doe twee euro in het geldkistje en blijf nog effe zitten.

500 wandelmeters lees ik. Dat is heel wat anders als 500 fietsmeters of 500 autometers. Ik fiets ook wel eens maar als het gaat om ontspanning en genieten is wandelen veel leuker.

Ik denk ook even terug aan mijn eerste gedwongen opname. Men vond me een gevaar voor de Nederlandse samenlevingen de riagg vroeg aan de burgemeester toestemming om me op te sluiten. Ik zag een paar dagen geleden een wethouder van deze mooie gemeente op tv. Eigenlijk wou ik toen ook wel de burgemeester bellen wat ik vind die man een gevaar voor de Emmense samenleving. Dat vind ik eigenlijk van de meeste politici. Ze denken alleen maar aan welvaart, economie etc. etc. maar aan het welzijn van de mens denken ze nooit. Allemaal de isoleer in en dan eerst publiekelijk verplicht in bad en dan platspuiten en als ze laten zien dat ze ook aan anderen kunnen denken, geef je ze eerst maar een paar halve uren bewegingsvrijheid. Ach ja, zo deed men dat wel met mij terwijl ik van mezelf vond dat het met mien gekte toen best wel meeviel.

Even later weer in het bos en nu weer richting een spoorlijn. Ik doe nog steeds rustig aan en het is warm . Om 13.00 uur kom ik uit bij de vecht in Ommen. Ik ben even mijn richtingsgevoel kwijt en vraag bij een ijsjesverkooppunt waar het station is. Ik loop goed en koop gelijk een lekker ijsje. In Ommen vind je veel campings en ik kwam de laatste kilometers veel fietsers tegen. meestal van middelbare leeftijd en de meesten keken chagrijnig. Tja, niet zo gek in dit land maar voor mij blieft het glas altied half vol en blieven lopen en lachen natuurlijk.

De vechtstreek heb ik nu achter me liggen. Wat opvalt is de goede bewegwijzering. Ik had dit stuk ook zonder boekje kunnen lopen en het is een leuke streek. Het landschap dan. Je ziet toch verschillen met Drenthe maar ook overeenkomsten.

De volgende etappe gaat richting Hellendoorn, de Sallandse Heuvelrug op maar eerst even een dagje pauze.

Dag 9 Ommen naar Hellendoorn 21 km

Gisteren zat ik opeens terug te denken aan 1989. Ik had toen net een lange opname in het gesticht achter de rug en het ging niet goed met me. Ik stond op een t splitsing en ik had twee mogelijkheden. Of rechts af of links af. Rechts af zou het einde betekenen en links af was terug naar de inrichting. Rechts af was geen optie dus het werd links af. Terug naar het gesticht. Hulp verwachtte ik er niet. Ik was in die twee jaar ervoor geen meter vooruit gekomen en had geen echte hulp gehad maar ik moest toch wat. dan maar wat langer geen stress en geen lijden. Ik hoefde dan geen boodschappen te doen en ook niet meer te strijden. Ik had genoeg gevochten en genoeg pijn gehad. Midden 1991 ging ik weer naar huis en had ik weer zin in de strijd. dat viel ook tegen want ik moest weer leren praten. Eigenlijk is dat een ander verhaal en bij het bovenstaande hoort natuurlijk nog iets maar dat hou ik even privé.

Veel mensen hebben het over eigen verantwoordelijkheid en dat je altied kunt kiezen. Soms ben je zo kapot dat je niet meer kunt kiezen en ook niet meer kunt spreken van eigen verantwoordelijkheid. Dat wordt het de verantwoordelijkheid van de samenleving en de hulpverlening. En die schieten vaak te kort.......

De kwaliteit van leven in een land lees je af aan de gezondheidszorg en het sociale vangnet. Cuba heeft bijvoorbeeld hele goede gezondheidszorg.

In dit land heb je ook buiten de inrichting heel veel gekken. Bijvoorbeeld in de politiek, op t.v. en in de financiële wereld. 1 gek kan meer kapot maken dan duizenden kunnen repareren. En van al die gekken hebben nu miljoenen mensen last en moeten nu miljoenen mensen lijden. Zelfs dwangarbeid komt terug en dat in ons land. Ach ja, de geschiedenis herhaalt zich steeds weer.

Ik kwam gisteren ook nog iemand tegen die me ontzettend aan mezelf deed denken. En dan zoals ik was in de jaren tachtig. Kapot,lijden en de blues en het kost me nu wel even moeite om weer terug te keren naar 2012.

Nu de wandeling. Vertrokken om zeven uur met de trein naar Ommen. Mijn lief gaat naar Venray en ik maak haar nog even wakker. Voel me na gisteren nog niet al te goed maar ga toch. Om twintig voor acht begin ik aan mien negende dag. De eerste kilometers gaan goed. Ik heb vaker in de buurt van Ommen gewandeld en herken veel. Op een gegeven moment daal ik een trap af en moet ik rechts af. Ik ben in gedachten en ga linksaf. Twee lange afstandspaden kruizen elkaar hier en beide maken ze gebruik van de geel rode blokjes en hierna volg ik de blokjes. na een km of 4 kijk ik in het boekje en naar de omgeving en zie ik dat ik op de verkeerde route zit. Terug dus. Tja soms weet ik het verschil even niet tussen links en rechts. Nu weer op de route. We gaan klimmen, de achemerberg op. Mooie vergezichten en mooi weer. Vorig jaar heb ik een tocht gemaakt vanuit Lemele en toen heb ik dit gebied ook gezien. Ik heb wat tijd verloren en besluit stevig door te lopen. Voel me nog wat slecht en ben in gedachten. Hoor gelukkig de vogels. Daarna Lemele en door het veld op Hellendoorn aan. Mais en gras De aardappelen heb ik dus achter me gelaten. Kan toch wat genieten van het landschap en het is nog steeds droog. Daarna door een stukje bos. hoor wat crossmotoren en ze halen me ook nog in. Daarna een lang stuk richting Hellendoorn. Een uur achter op schema en moe. Ben ruim op tijd voor de bus en besluit een ijsje te nemen. Even leuk contact met wat mensen. De bus is wat te laat en door wat oponthoud mis ik de trein in Nijverdal naar Almelo. Half uurtje wachten op de volgende. Dus ook in Almelo kom ik later aan. Daarna naar Marienberg. Koop een flesje water en een broodje en om 17.30 uur ben ik weer in Emmen. Na wat twiefel besluit ik mezelf te trakteren op gebakken aardappeltjes en een schnitzel bij een snackbar. Daarna nog even naar het hunebed. Heerlijk. Om half acht thuis en dan koffie. Mis mien vrouw........

Dag 10 Hellendoorn naar Holten 16 km

Dromen en doelen. Daar dacht ik tijdens de wandeling aan. wanneer stop je met dromen en ga je aan het werk met het laten uitkomen van je dromen. Eigenlijk ben ik daar nooit zo mee bezig geweest. Er waren periodes dat het niet echt goed met me ging en door te dromen hou je je zelf dan op de been. Dromen over rijkdom en materie heb ik nooit gehad . Dromen over een goed gevoel en harmonie wel en dromen van leuke dagen dat ook.

Doelen. tja, op mien vijftigste wou ik lang haar en een hoed en een rugtas van Che Guevara. Dat had en heb ik dus nog steeds. Onderdelen van een droom. Ik wou op mien veertigste getrouwd zijn. Ook gelukt. wonen, geld en werk. tja dat waren eigenlijk nooit dromen van me. Daarvoor ging het soms echt te slecht met me.

In 1989 heb ik een boek gelezen waar ik nu nog wel eens aan terug denk. Vooral als het om een doel gaat. Ik heb me na het lezen van dat boek een doel gesteld en daar ben ik nog wel eens mee bezig. Ik kom hier nog wel eens op terug..........

dromen en doelen. Soms komen ze uit en soms niet. Eigenlijk boeit me dat ook niet altijd. Zolang ik maar aan mezelf blijf denken is het goed. Want gaat het om de reis of de eventuele bestemming en moet je dan per se je bestemming bereiken. Zolang ik alles maar met hart en ziel kan blijven doen is het goed
Vanmorgen om half acht op de trein gestapt naar Hellendoorn. Het laatste stukje van Nijverdal naar Hellendoorn met de bus. Tijd voor een praatje met de chauffeur. Een leuk contact. Je staat te popelen om te gaan wandelen merkt hij op. Ja ik heb er zin in.

Vandaag vanuit Hellendoorn gelijk de natuur in. De Sallandse heuvelrug. Door bossen en langs heidevelden. Veel hoogteverschil en je ziet dat het vorige week hier goed geregend heeft. Je zit dan de sporen van en de kracht van het water. Loop weer eventjes verkeerd. Doet me denken aan het oplossen van computerprobleempjes. Altijd blijven onthouden wat je gedaan hebt en nu waar je loopt zodat je indien nodig terug kunt gaan naar het punt waar van je zeker weet dat je nog op de goede weg zat. Ik kwam er nu al snel achter en was zo weer op de route.
Hierna richting de Holterberg. In mien jeugd ben ik hier eens geweest op de Canadese Begraafplaats. Een plek waar gesneuvelde Canadese soldaten liggen. wereldoorlog 2. Ik zat toen bij iemand achterop de brommer en dit plekje heeft toen veel indruk op me gemaakt. Ben benieuwd of mijn herinneringen kloppen met de werkelijkheid. Het ziet er nog precies zo uit als 40 jaar geleden en dat geeft me een goed gevoel. Droom mezelf even weer terug naar mien jeugd. Het geeft me veel energie en ..........

Daarna richting station. De trein vertrekt over 10 minuten. Eigenlijk een trein te vroeg want nu is het straks wachten in Marienberg op de trein naar Emmen. Dat vind ik eigenlijk ook niet zo'n probleem. Ik heb mien muziek bij me, dat scheelt. Om half vijf weer in Emmen en eventjes met iemand gekletst. Op weg naar huis begint het te regenen en ik kom nat thuis.
Wat betreft het pieterpad lig ik op schema. ik wou voor 13 juli Vorden bereikt hebben en dat is nu nog 1 dag wandelen. Ik ben begonnen met het lopen van twee etappes op 1 dag. dus van Pieterburen naar Groningen( 30 km) en wil het eerste deel dus ook eindigen met twee etappes op de laatste dag voor de vakantie. Van Holten naar Vorden( 30 km) in de Gelderse Achterhoek.

Dag 11 Van Holten via Laren naar Vorden 30 km

Toen ik enkele weken op een afspraak met iemand op het werk vertelde dat ik het Pieterpad ging lopen zei hij dat ik mezelf op een positieve manier zou kunnen gaan tegenkomen.

Een paar dagen geleden vroeg een voorbijganger me of ik het pieterpad liep. Ze zag het boekje en ze vroeg ook nog of het niet eenzaam was om het alleen te doen want je hebt niemand om mee te kletsen. Ik heb mezelf om mee te kletsen zei ik. En dat is ook mien bedoeling. +

Effe een paar dagen in gesprek met mezelf en met mien dromen.

Door alle gekte die ik heb meegemaakt ga je ook wel eens twijfelen aan je eigen herinneringen en eigen dromen die ik heb over mien eigen leven. Sinds ik op de Holterberg bij de Canadese begraafplaats ben geweest is dat over en ik wil nu echt het pieterpad ook aflopen. Het geeft me veel positieve energie. Eindelijk niet meer moeten maar gewoon echt een tijdje mien hart volgen.

Ik heb de meeste van mien activiteiten op een laag pitje gezet zodat ik nu even alle tijd voor mezelf heb. Ook dat bevalt goed. Effe helemaal niks behalve mezelf.

Om op bovenstaand plaatje terug te komen. Zo hoort het soms ook in het leven te zijn. Neem de dingen die je op een positieve manier geraakt of raken mee en laat de rest achter je.
Ik heb nu eerst vakantie en geef mijn tijd de komende weken aan mien lief en ook aan mezelf natuurlijk en daarna.........
Vandaag dus van Holten naar Vorden in de achterhoek. In mien jeugd heb ik een paar van mien schoolvakanties doorgebracht in De Wildenborch, vlakbij Lochem in de achterhoek. Later ben ik vaak bij mijn zus geweest in Lochem. Ook om even te vluchten..........

De route naar Lochem die ik toen een keer heb afgelegd op de brommer bij iemand achterop kan ik wel dromen. Net als de rest trouwens.
De Achterhoek met zien landhuizen en zijn superboeren. Ik denk trouwens dat er meer superboeren buiten de achterhoek dan in de achterhoek wonen en natuurlijk het land van de boerenrockgroep Normaal.

Gelijk bij het verlaten van Holten kreeg ik het gevoel dat ik al in de achterhoek was. Boerderijen en bomen langs de weg en de rust. Eerst gaat het richting de A1. Ik kwam er wel eens onderdoor op weg naar mien zus in Twente waar ze inmiddels woont. Na het passeren van de A1 was het nog maar een stukje Hierna richting de schipbeek en kwam ik bij het landgoed Verwolde. Hierna Laren. Ik kom uit in de buurt bij Zalencentrum Witkamp en de kerk Wat opvalt is de kleine toren van de kerk. Anders dan in Drenthe waar je de kerktorens al van verre ziet. Hierna door Groot dochteren en ik kom uit bij de kanaaldijk en ik zie op de brug in de verte Lochem. Normaal vierde hier ooit aan dezelfde kanaaldijk zijn 25 jarig jubileum. Een leuk feest waar ik bij was. Hierna door een bosgebied. Het klein dochterense veld en het grote veld. Een tochtje van een kilometer of 3. Net voor Vorden begint het licht te regenen. Ik kom uit bij het station en kijk of ik al een spoorlijn zie. Opeens zie ik een trein rijden. Het is dus niet zo ver meer. Om half drie kom ik aan bij het station en om kwart voor drie vertrekt er een trein. Op tijd dus.

Je komt op het pieterpad lange wegen tegen. In het begin kijk je dan vooruit en later ga je kijken wat je al gelopen hebt en dat wordt het steeds leuker.
Ik heb nu 4 provincies gehad. Groningen, Drenthe, Overijssel en nu Gelderland. Het Pieterpad loopt eigenlijk door de oostelijke helft van Nederland.
Verder zie je ook duidelijk de verschillen tussen de streken en provincies.
Wat het weer betreft. Ik ben eigenlijk alleen de eerste dag nat geworden en daarna was het zo goed als droog. Een lekker zomers temperatuurtje van een graad of 20 met op enkele dagen een uitschieter naar boven. Eigenlijk best wel goed wandelweer.

De zomer valt me tot nu toe niet tegen.

De komende weken effe geen pieterpad en in augustus ga ik verder....

Dag 12: 31 juli 2012 van Vorden naar Zelhem

Afgelopen zondag was er een feestje in het centrum met de backcorner boogie band met een lid van Jovink. Ik had er al wel wat muziek van gehoord en was benieuwd. Ik zag iemand met een lynyrd skynyrd shirtje aan op het podium. Ikzelf heb heel vaak een shirt van lynyrd skynyrd aan en kom nooit iemand tegen met zo'n shirt. Grappig ben benieuwd hoe anderen die muziek vinden. Mijn buren vinden het country. ik draai het sávonds wel eens in de tuin. Weer veel bier gehad en ik was de hele weg nodig om thuus te kommen. Toch zie ik liever normaal. dat versta ik en voel ik. Net als lynyrd skiynyrd of zoiets trouwens.

Maandag rustig aan gedaan en vandaag het pieterpad weer op. Vertrek om 6 uur richting station. eerst effe een kop koffie en een praatje. De trein in. Smerige ramen. vakantietijd zeker. Ik zou wel eens op en trein terug willen naar het verleden. In ieder geval om dan een paar bewuste keuzes te maken en niet alles van anderen af laten hangen. Vooral als het dan om werk en geld gaat.

Niet veur mezelf maar vooral veur de mensen om wie ik geef en van wie ik hou en voor wie ik wel eens wat meer zou willen doen dan wat nu mogelijk is

Mijn directe chef zei dat hij me zou bellen om te praten over passend werk. Tja, denk ik dan zo simpel is dat niet en ik vraag al 10 jaar om zoiets. we zien wel. En of ik dan wil... Ik wil in ieder geval niet meer de fouten maken die ik eerder heb gemaakt. ook dat is natuurlijk niet alleen mijn eigen schuld...............


Een trein terug naar het verleden. Op je reis door het leaven vergeet je heel veel dingen. En wat is dan droom en wat werkelijkheid. Als je loopt te balen, denk je alleen maar aan ... en vergeet je heel veel leuke dingen en dat is ook weer balen. Ruimte om alles te onthouden is er natuurlijk niet en soms moet oud plaats maken voor nieuw..

Iemand zei laatst: " je kunt beter niet te veel terug kijken en het beste gewoon in het heden gaan leven". Ik hoorde in de trein een nummer Die droom groeit hier niet meer. We moeten ergens anders een nieuwe droom starten of planten.

Vandaag dus naar Vorden met de trein. Ik noem de Achterhoek ook wel mien tweede thuus en ik heb er weer zin in. Vergeet zelfs om In Vorden uit te checken en wil de rust in. Heerlijk dromen van mooie tijden en herinneringen. het gaat nu beter met me en heb weer ruimte voor mezelf.

Veel aardappelen en bieten zie ik vandaag niet. Het boeren is in deze streek volgens mien een beetje gebeurd. Wel mais en veel bos. Anders dan tot nu toe. Een oude streek en oud bos. Emmer-compas is nog niet zo oud en het boeren is daar nog betrekkelijk nieuw en met de Drentse zandboeren heb ik niet zoveel. Op Schoonoord en Rolde na dan.

Na een tijdje een bankje en ik zeg tegen mezelf dat ik wil wezen waar ik nu ben. In de achterhoek op een bankje op het Pieterpad. Ik heb geen zin om me te haasten en het refrein van ik bun moar een eenvoudige boerenlul krieg ik moar niet uut mien kop. Heerlijk wandelritme en terugdenken aan Normaal en herinneringen komen naar boven. Het is niet alleen maar blues gelukkig.

Ik kom een paar mensen tegen en ik hoor weer het Achterhoeks zoals ik dat ken van mien vakantie's in Lochem. Een paar keer ga ik weer bijna de verkeerde kant op. Maar wat veur de een niet de goede richting is, is veur de ander de hemel en andersom natuurlijk. Dat scheelt...

Om half een ben ik in Zelhem. Nu met de bus naar Ruurlo en dan weer met de trein naar Zutphen en Zwolle en dan op Emmen an . Op het station heur ik een paar jongetjes van een jaar of zestien. Het leven kennen ze nog niet. Ze zijn druk bezig met sprekken. Elkaar sterke verhalen vertellend meestal niet waar en hoe sterker hoe beter. Ik ken het van Normaal. Vaak thema's van nummers. Uit de tijd van cafe de Tol in de buurt van Zelhem.....

Ik heb er niet zoveel mee. Aan de andere kant baal ik er niet zoveel meer van. Zoals ik wel eens heb geschreven heb ik het wat mezelf betreft ook wel eens gestuurd en zie ik het ook wel weer als humor.. Maar soms praten ze allen maar over je drinken en nooit over je dorst. Mensen moeten gewoon wat te zeuren hebben. Zelf praat ik nooit over anderen.....principe......

Een paar jaar geleden zei iemand tegen: "als Normaal morgen stopt dan kunnen we met de verhalen nog tientallen jaren veuruut ". tja.......

Een leuke eerste dag van het tweede deel. Heerlijk, de Achterhoek en zien verhalen en zijn stilte en natuurlijk mijn eigen herinneringen

Dag 13 Zelhem naar Braamt

Vandaag heb ik zin om eens te schelden. In mien kop dan. Op mien baas. Me tien jaar lang uit de naad gewerkt. Harder gewerkt dan mien collega's. Altied inzet en dan dat balen wat ik er heb gedaan. En als beloning bieden ze me nu gepast werk aan. Iets wat ze in mien ogen 10 jaar geleden hadden moeten doen.

En geroddel en klootzakken en kutwijven. Ja daar wil ik vandaag ook wat tijd aan besteden. Mensen die je een mes in de rug steken en daarna weer aardig tegen je doen. Mensen die denken te weten hoe je bent en dit aan iedereen die het wil horen vertellen.

Tja, iemand zei ooit eens. Ik heb die walkman van je wel eens uit het raam willen gooien maar achteraf kreeg je alles mee. Mensen die me eerlijk, onbevangen en open tegemoet treden ben ik in mien leven weinig tegengekomen. Tja en zo ontwikkel je dus een sociale fobie en heb je op een gegeven moment nog weinig met mensen en ben je liever alleen en kun je soms alleen nog maar zwijgen.

Vrouwen bunt op een punt allemaal geliek. Hoe wordt ik met niks doen het snelste rijk.

Verhalen hebt mien zwartgemaakt. geen waarheid enkel wind. Dat jij mij dat pilsje gewoon misgunt.

Bovenstaande regels komen uit liedjes van mien favoriete band Normaal. Twee zinnen met heel veel waarheid in zich

En dan het Nederlandse systeem van belonen en straffen. Breek me de bek niet los.

Vandaag wou ik om 6 uur richting trein. Slecht geslapen dus gun ik mezelf een uurtje meer rust. Om 7 uur stap ik op de fiets richting station. Mien fiets zet ik weer achter de inloop. Mien stamcafe en dan een sttukje lopen en haal een kop koffie en een pakje peuken. Eerst een uurtje of 3 met trein en bus. Vind reizen nog steeds heerlijk. Om kwart over negen kom ik aan in Zelhem. Eerst een stukje door het centrum. Er zijn toch meer winkels dan ik dacht. Dan richting ijzervoorde en slangeberg. Mooie landschapen en ook weer akkerbouw. Toch meer boeren dan ik dacht. Dan richting kasteel Slangenberg en een mooi smal pad tussen twee bomenrijen door. Loop heerlijk te schelden op van alles en nog wat en geniet van wat ik om me heen zie. Kom weinig wandelaars tegen en wel veel fietsers. Gisteren kwam er een groep van een man of 30 langs. Allemaal van middelbare leeftijd. Vergeet dan wel eens dat ik zelf ook al 50 ben geweest en opa ben.

Dan richting de A18, een snelweg. Zie toch dat het hier anders is dan wat ik tot nu toe heb gezien. Daarna richting de oude Ijssel. Het Nederlandse rivierengebied volgens mien boekje. Zie later een bordje Montferland. Loop langs wat koeien. Vleeskoeien denk ik en ze liggen en lopen heerlijk te grazen. Volgens mien hebben ze een te gek leven. maar ja wat is te gek maar dat is een ander verhaal. Dan deur de velden op Braamt aan. Ik loop toch wat ontspannener dan eerder op de route en loop geen enkele keer verkeerd. Volgens mien heb ik nu deur wat links en rechts is. Mooi weer en heb mien zomerhoed op en geniet van de warmte en de rust. Ik heb vandaag twee keer pauze genomen veur mien koffie en een broodje.

Om half drie zit ik in de trein noar huus. Op mien walkman muziek van Normaal, Bennie Jolink en lynyrd skynyrd. Het landschap trekt langs me heen en geniet. Het schelden heeft me goed gedaan. Bel mien lief even om te vertellen hoe laat ik thuus ben. Even bij de winkel aan veur twee halve liters. Thuisgekomen en dan even eten en douchen.

Op tijd naar bed en ben moe en voldaan.

Weer een dag waarop ik veur mezelf heb gekozen. Iets wat ik nu vaker wil doen.... Of is het normaal in dit land dat je veur jezelf mag kiezen....................

Dag 14 van Braamt naar Millingen aan de Rijn 24 km.

Vandaag om 6 uur op de fiets richting station. Ik kom steeds verder van huus dus de reistijd wordt steeds langer.

Eerst met de trein naar Zutphen en daarna een uurtje met de bus van Zutphen naar Doetinchem deur de Achterhoek. Reizen zie ik ook wel eens als een vorm van meditatie. Mien hoofd raakt er meestal helemaal leeg van en dan dromen. Zonder te weten waarvan. Het uitzicht doet de rest. Van Doetinchem is het nog tien minuutjes naar Braamt. Om tien veur tien kom ik aan in Braamt en zoek eerst een bankje veur een kopje koffie. Montferland en dan richting de Gelderse poort. In vroeger tijden een strategisch punt. In tijden van strijd. Eigenlijk strijden we nog steeds. Meestal noemt men dit nu politiek en vrijheid van meningsuiting want verschil en strijd moet er blijven.

De eerste tien km gaan deur het bos. Hierna een stukje door Duitsland en ik kom uit in Spijk. De plek waar de Rijn het land binnenkomt. Nu over de dijk richtingTolkamer. Vlakbij Lobith. Op een bankje neem ik even pauze. hierna naar Millingen aan de rijn. Met een voetpont steek ik de Rijn over. Van boven de rivieren naar onder de rivieren zoals ze zeggen. Nu met de bus naar Nijmegen en dan op huus an.

Ik ben moe......

dag 15 Millingen aan de Rijn naar Groesbeek 20 km.

Deze week was ik behoorlijk chagrijnig. Afspraak op mien werk veur eventueel passend werk. De afgelopen maanden is er behoorlijk wat proza geproduceerd door onder meer de bedrijfsarts over onder andere mien belastbaarheid en als je dan merkt dat je werkgever hier niets mee doet. Tja passend werk schijnt niet zo simpel te zijn. Ook kijken mensen nu anders tegen mij aan. Ik denk dan onder meer door dit internetplekje. Toch is het meeste wat ik hier heb neergepend heb voor mij oud nieuws en soms denk ik er al jaren zo over. Met wat ontwikkeling natuurlijk.

Ook ben ik eigenlijk wel een beetje verandert en wat sterker geworden. Ook door dit uitlaatplekje natuurlijk. Daarom wil ik de komende maand ook het pieterpad afronden. Iets afmaken is in dat kader wel belangrijk. Je kunt het natuurlijk ook in meerdere jaren doen. Ik zie het voor mezelf als iets wat ik toch de komende maanden wel wil afronden. Ook in het kader van mien eigen herstel. Ik merk wel dat ik er sterker door wordt en alles wat beter een plekje kan geven.

Vandaag alweer om half zeven op de trein gestapt. Eerst een kop koffie halen en daarna in de trein. Vanmorgen vond ik eigenlijk nog dat het aflopen van het pieterpad wel even kon wachten en dat dit voorlopig mien laaatste drie etappes worden. Toen ik eenmaal liep dacht ik er plotsklaps anders over. Eerst naar Zwolle en toe naar Nijmegen. Hier heb ik in mijn diensttijd mijn opleiding gehad. Heel veel gelopen met bepakking en heb nu ook een zware rugtas bij me. Daarna met de bus naar Millingen

Vandaag loop ik ook wat steviger en ik merk dat mien conditie beter wordt. Door het Gelderse land. Na een km of 8 neem ik even pauze bij een cafetaria. Bestudeer de menulijst en heb eigenlijk gewoon zin in een broodje kaas. staat niet op de lijst maar het kan toch..Hierna weer een stukje door Duitsland en dan natuurlijk ons landje weer in en dan weer klimmen. De duivelsberg, een steile klim en mien lief belt. We zijn dit weekend in Venray en zij is wat later vertrokken. Na klimmen volgt er natuurlijk een weg naar beneden. Daarna op Groesbeek aan. Mooie route, veel onverharde paden dus weinig verkeer. Ik kom vandaag toch wat meer wandelaars tegen en verschillende wandelroutes kruizen elkaar. Ik kom vijf minuten voorat er een bus vertrekt richting Nijmegen aan in Groesbeek. Ook dit plaatsje ken ik uit mijn diensttijd. Er nog kermis gevierd en er een optreden van Normaal bijgewoond. Leuke herinneringen. Kom om 16.45 uur aan in Venray en tijd voor een kopje koffie. Daarna heerlijk gegeten en nog wat tijd doorgebracht met familie. Nu even dit stukje typen en zo nog even het terras voor een pilsje. Morgen geen wandeling en zondag op Gennep aan en dan bereik ik het Limburgse land en laat ik Gelderland achter me.

Dag 16 Groesbeek naar Gennep 15 km

Gisteren een heerlijke dag gehad in Venray. Samen met mien lief en mien (stief) dochter, schoonzoon en natuurlijk kleinzoon. Genoten van het mooie weer en van het gezelschap en heerlijk samen gegeten. Vanmorgen om 10 uur samen vertrokken. Mijn lief naar haar kleinzoon en ik naar Groesbeek voor weer een dagje pieterpad.

Op 22 juni begonnen in Pieterburen. Sommigen doen er jaren over om het pieterpad af te lopen. Ik probeer het in twee of drie maanden te doen. 22 juni is eigenlijk nog geen twee maanden geleden maar veur mien gevoel al jaren geleden. In sommige opzichten dan. Tijd kun je natuurlijk op verschillende manieren ervaren en hoe lang duurt dan een uur, een dag, een week of een maand. Mijn kleinzoon is nu negen maanden jong en ik vraag me wel eens af hoe hij de tijd ervaart of ervaart hij nog geen tijd.....

Ik heb vandaag veur het eerst geen fototoestel bij me. Oh ja, de eerste dagen ook niet. Ik nam een aantal dagen alleen maar foto's op kruispunten en splitsingen. Links, rechts, vooruit en terug. Gisteren was dat al minder en vandaag dus zonder en ik denk de rest van het pieterpad ook........ Ik heb eigenlijk ook geen moeite meer met rechts of links en ben vandaag aardig routevast. Ik gebruik het boekje ook steeds minder en begin steeds meer te wennen om te lopen op de wit rode markeringen.

Eerst met de trein naar Nijmegen en dan met de bus naar Groesbeek. Ik kom langs de kazerne waar ik ooit een militaire opleiding heb gehad. Ik heb mijn che Geuvara rugtasje ingeruild voor een militair rugtasje. Ik ben eigenlijk ook veur revolutie en rebellie net als Che maar ik wil het eigenlijk wel overleven en ik ben voorstander van vreedzame revoluties. Vandaar......

Ik loop al snel Groesbeek uit en ik kom weer in de bossen. Nu op de grens van Nederland en Duitsland en later over een lange weg naar Gennep. Door het boerenland en rechts hoor ik een combine die bezig is het graan te maaien. Het is zomer, een graadje of 25 en ik doe rustig aan. Loop zoals in het leger heerlijk marcheren. Ook neem ik onderweg pauze bij een cafetaria. Veel fietsers, motorrijders en natuurlijk wandelaars. Ik heb het niet echt warm gehad. Misschien ook omdat ik mijn tempo prima kan aanpassen aan het weer.

Om half vier ben ik bij het busstation in Gennep en om 4 uur neem ik de bus naar Boxmeer en dan nog een stukje naar Venray. Mijn lief moet morgen werken en is al in Emmen. Om 17.00 uur ben ik bij het hotel en ze belt precies op dat moment.

Het is lang geleden dat we niet samen sliepen. Ja in crisistijden als ik was opgenomen. Nu onder andere omstandigheden......

Morgen weer.....

Dag 17 Gennep naar Vierlingsbeek 17 km

Belonen en straffen. Daar dacht ik aan toe ik een paar dagen geleden met mien kleinzoon liep. Een jochie van negen maanden. Dan weet je nog van niks en is alles nieuw voor je. Ontdekken en uitproberen. En van wat kan en niet kan. Tja daar heb je nog niet van gehoord. Dan ben je anderen nodig die je helpen en duidelijk zijn en liefde enz enz... En dat kan zonder belonen en straffen......

Mijn lief is gisteren weer naar Emmen vertrokken en ik ben dus sinds gisteren alleen. Niet echt meer gewend. Eet een patatje met een schnitzel dan koffie en effe douchen. Dan een film en later op de avond even op het terras veur een pilsje. Ik slaap slecht. niet erg, ik haal het wel weer in. Vanmorgen om 7 uur aan het ontbijt en daarna het hotel betalen en dan vertrek ik met mien rugtas richting Gennep. eerst bus dan trein en dan weer bus. Om tien uur vertrek ik veur de wandeling. Een nieuwe dag en ben minder met vroeger bezig en eigenlijk ook niet zo met nu. Lopen en dromen zonder te weten waarvan. De route is leuk. eerst een stukje door Gennep en dan het veld in. Ik kom uit in Afferden, neem even koffie met een aardbeien vlaai. Bij het tweede hapje glijdt het schoteltje van de tafel. Vraag om een stoffer en blik en een bezem en krijg een nieuw stukje. Gratis. Hierna steek ik de Maas over. Tussen de maasheggen door. in tijden toen men nog geen prikkeldraad had was dit de afscheiding. Hoge stiekelbossen. Nu in ere hersteld. Erachter mais. Ik zie zelfs een perceel aardappelen en later wat koeien. Ik kom om 13.30 aan in Vierlingsbeek. Hier is kermis. Ik moet een stukje van de route af naar het station. Allemaal mensen in paarse shirts bij een café. Een verloting en muziek. Zal wel iets met de kermis te maken hebben. Of zomerfeest. Het is weer echt prachtig weer en de zomer is begonnen. In de trein naar Zwolle val ik in slaap en dromend van het mooie Nederland kom ik aan in Zwolle. Daarna nog een stukje richting Emmen en om 18.00 uur ben ik weer thuis. Ik ga vanavond vroeg naar bed en typ nu eerst even dit stukje. Even op mien internetplekje plaatsen en dan vrij.

Dag 18 Van Vierlingsbeek naar Swolgen 21 km

Gisteren ben ik geëindigd op dit internetplekje met de woorden Rust, Ruimte en Regelmaat. Vooral Ruimte is voor mij heel belangrijk geworden. Thuis in Emmen loop ik vaak even naar een doorgaande weg in mien woonwijk. Ruimte zoekend is dan belangrijk. Er rijden natuurlijk veel auto's over zo'n doorgaande weg en in dat kader is dat voor mij beweging. Jarenlang geen ruimte gekend en geen beweging gezien. Of je loopt en denkt in cirkels zonder vooruitgang. Ik ga ook wel eens wandelend naar het winkelcentrum. En dan eerst effe zitten op een stenen muurtje bij het winkelcentrum. Iemand die me had zien zitten vroeg of ik zat te rusten of een statement wou maken. Geen van beide eigenlijk. Ruimte, rust en beweging om me heen. Ook al zijn het auto's. Ze worden natuurlijk bestuurd en die mensen zien me. Dat is dan even niet zo belangrijk... Voor mij althans niet.

Thuis kom ik meestal ruimte te kort en dan even buiten de schutting en buiten zijn. S'morgens is het eerste wat ik doe koffie zetten en de buitendeur open. Naar buiten.... Ik ken iemand die zwerft dus zonder vaste woning. Hij heeft een tijdje in een flatje gewoond maar de muren kwamen op hem af en hij is weer gaan zwerven. Zo erg is het bij mij gelukkig nog niet....

Het Pieterpad gaat van Noord naar Zuid en het is geen echte rechte lijn. soms ga je dan even naar links of rechts en dan weer naar beneden dus het zuiden. Rust, Ruimte en beweging. Je loopt van a naar b en steeds verder naar het zuiden en meestal heen met de trein en soms op dezelfde dag of een dag later terug,

Meestal over onverharde paden en veel ruimte. En eigenlijk doet me dat goed en werkt het ook genezend. Met elke stap dichter bij mezelf en dichter bij mien gevoel.

Vanmorgen om kwart voor vijf opgestaan. De gewone dingetjes en toen koffie gezet en buiten een kop koffie en een peuk. Daarna mijn rugtas verder ingepakt en in het donker om kwart voor zes vertrokken naar het station. Lang geleden dat ik in het donker ben opgestaan. Gisteren was het al tegen kwart voor tien donker dus de laatste tijd ook weer in het donker naar bed.

Om kwart voor tien ben ik in Vierlingsbeek en om tien uur op de route. Begin met koffie en daarna de route op.. Onderweg langs een paar kerkjes en kapelletjes en dan richting Holthees en dan langs de spoorlijn richting een bos. Langoed Geysteren. Een stukje heide met jeneverbes en rul zand. Doet me even denken aan het balooerveld in Drenthe. Dit is echter niet zo ruig en woest en het is maar een klein stukje. Dan verder door het bos en bij een watermolen neem ik even de tijd voor koffie en een broodje en daarna lijkt mijn rugtas veel lichter. Nu richting Wanssum. Zie een enorme toren en wat silo's. Dan door het veld naar Meerlo. Kom langs een veld waar het koren net geoogst is. Stro langs de weg en de eerste bewerking van het land na de oogst is alweer gebeurd. Kom langs wat aardappelvelden en natuurlijk maïs. Dat zie je trouwens bijna elke dag. Maïs... Aardappelen niet altijd en de suikerbiet heb ik ook al een tijdje niet gezien. Ook veel kerken en kerktorens en dan in de verte en waar je steeds weer op afloopt. Kleine dorpjes met enorme kerken en kerktorens. Niet altijd in verhouding en natuurlijk de maria- kapelletjes. In Meerlo neem ik mijn tweede pauze en daarna nog een km of 4 naar Swolgen. Eindpunt van vandaag. Door een weiland langs koeien en om kwart voor drie kom ik in Swolgen aan. Vraag even waar de bushalte is en dan is het wachten tot 15.23 en dan met de bus naar Venray. Op weg naar mien overnachtingadres voor vandaag en morgen dus richting Venlo

Dag 19 van Swolgen naar Venlo 21 km

Eigenlijk wel grappig. Mien werkgever kan geen passend werk voor me vinden en daarom ben ik nog steeds bie huus. Om de tijd door te komen loop ik het Pieterpad. Eigenlijk werk ik op deze manier ook aan mien herstel. Dat is dan ook wel weer zo. Het is een prima manier om dingen in mien eentje te verwerken en een plekje te geven. De Sociale Werkplaats en mensen met een psychische beperking. Vaak is dat geen goede combinatie. Ik ken mensen die er niet eens aan beginnen. Ze hebben geen zin en wat belangrijker is: Wasknijpers maken is voor hun niet geschikt. Ik ken een paar die zich wel kunnen aanpassen en wie het wel lukt. Ik ken er ook velen die er gillend zijn weggelopen en die nu weer gebruik maken van dagbesteding aangeboden door anderen. Het ligt in dit geval dan wel aan de Sociale werkplaats. Met anders zijn kunnen ze niet omgaan en dan rest voor de meesten een bestaan zonder betaald werk. Wat ik erger vindt is dat ik ook mensen ken die door hun periode bij de Sociale werkplaats kapot zijn gegaan en hun dromen in rook hebben zien opgaan en erger.......

Ik noem het nu maar even de WSW. Ook in mien eigen woonplaats zijn ze wat dat betreft niet echt sociaal. Ze beroepen zich dan op de regels en de wet. Ach jammer is dan dat men in sommige gevallen zich wel sociaal wil opstellen en in andere gevallen totaal niet. Zelf denk ik dat het voor mij ook een gepasseerd station zal zijn. Zit nu bijna 1 jaar in de ziektewet en straks als straf naar 70 % van mien wsw loon. Alleen maar omdat ik niet standaard ben....... Dan wordt er weer wat proza geproduceerd en mag ik straks weer vrijwilligerswerk gaan doen.

Vandaag wordt ik wakker in een hotel in Venray. Na het ontbijt bij familie langs. Door omstandigheden neem ik de bus om half elf richting Swolgen. Om elf uur begin ik aan de wandeling van vandaag. Ik ga gelijk het bos in en de eerste 5 km gaan deur het bos. Weer een leuk stukje bloeiende heide. Af en toe wordt ik begeleid door een vlinder en ik besluit stevig te beginnen. De eerste 6 km doe ik binnen een uur. In de buurt van Lottum kom ik weer een pieterpadbankje tegen. Er staat Koffie en lekkere versnaperingen en er komt iemand uit het huis bij het bankje en hij vraagt of ik een stukje vlaai wil. En dit alles veur een vrije gift. Ik laat me de koffie en vlaai smaken en geniet van het mooie weer.

Daarna deur het veld en wat bos naar Grubbenvorst. het einde van kaartje twee van vandaag. Meestal bestaat een route in het boekje uit vier kaartjes. Qua afstand tussen de vier en 6 km. In Grubbenvorst ga ik weer met een pontje de Maas over. De veerman vraagt maar 20 eurocent voor de overtocht. Hierna de veerweg op. Over een dijk langs de Maas. In de verte zie ik een snelweg in de buurt van Venlo. Later kan ik de laagwater route nemen. Een gebied wat de maas-corridor wordt genoemd. Door de uiterwaarden. Ik zie overal koeie vlaaien dus goed opletten waar ik loop. Ga onder de snelweg door richting Venlo.

In Venlo kom ik weer in de drukte en moet ik goed zoeken naar de wit rode markeringen en uiteindelijk kom ik uit bij het station. Om 16.00 uur neem ik de trein naar Nijmegen om 4 uurtjes later aan te komen in Emmen. De tijd vliegt. Dat is dan meestal zo als je iets doet wat je leuk vindt. Oh ja in de trein doe je niet zoveel. Beetje muziek en naar buiten staren en dromen.......

Grappig is dat Venlo op dezelfde lijn ligt als Emmen......

Dag 20 van Venlo naar Swalmen 23 km

Eigenlijk kom je weinig grote plaatsen tegen op de route. In het begin de stad Groningen en nu als tweede grote plaats Venlo. De vorige keer kwam ik uit in het centrum en nu langs de rand en een stukje langs het spoor al heel snel Venlo uit en de leegte in. In het begin haal ik een paar wandelaars in en dan zie ik kilometers lang geen mens meer. Ik steek een snelweg over en beland al heel snel op de grens met Duitsland. Door de bossen. Lange paden van een km of meer en af en toe waan ik me alleen op de wereld. Na een km of tien neem ik mien eerste pauze en er komen wat fietsers langs. De eerste mensen die ik zie in meer dan anderhalf uur.

Normaal heeft een nummer: de drieterie blues wat ze in de jaren 70 een keer live speelden en wat voor hun de beslissing was om door te gaan in het dialect. Dit kwam door de reactie die ze\ zagen in het publiek op dit nummer. Als je naar het toilet moet en er is geen toilet in de buurt dan kun je hiervan de blues krijgen. Pissen is geen probleem maar iets anders wel. Ook vergis ik me in de kaartjes die bij deze dag horen en moet ik zonder dat ik er rekening mee had gehouden ineens nog 4 km lopen veur een toilet. Dan is het verstand op nul en de ogen op onendig en als je dan eindelijk naar het toilet kunt.... Heerlijk.

Zoals ik al zei liep ik deze dag vooral in de bossen op de grens met Duitsland. Onder andere langs een diepte en ik moest er toen niet aan denken daarin te vallen. Ik vond het trouwens ook wel een geruststellend idee dat er nog wat mensen na me kwamen over deze route en dat ik mien mobieltje bij me had. Verder was het wel genieten van de rust en de stilte. Het valt dan wel even tegen als je dan weer in de drukte komt van de trein en er was een wisselstoring rond Nijmegen die wel over was toen ik er aan kwam maar wel volle treinen.... Gelukkig had ik wel een zitplaats.

Na het toiletbezoek moest ik nog 3 km maar eerst even tijd veur koffie en een stukje heerlijk blauwe bessen vlaai. Ik doe de laatste kilometers m rustig aan. Toen ik bij het station in Swalmen aankwam ging de trein net weg dus een half uurtje wachten... Geen probleem. Effe wat drinken en bijkomen. Ik ga vandaag dus weer terug naar Emmen dus meer dan 8 uur reizen en dat valt wel tegen. Moet nu nog vier dagen en denk dat ik wel voor een overnachting in Limburg kies.... Blijf je toch meer mens.

Vandaag trouwens een routewijziging. Het is wel aan te raden om af en toe even op het internetplekje van het pieterpad te kijken. Kom je niet voor verrassingen te staan. Het was ook goed aangegeven dat weer wel.

Ik heb mien mobieltje bij me en zie een berichtje over een schilderij van Bennie Jolink die door velen niet werd gewaardeerd. Had gisteren zijn stemadvies gelezen en hij is weer behoorlijk aan het høken. Gelukkig wel..........

Ik kan niet wachten tot die c.d. halve soul, helemaal høken binnen ( nu even goed gespelt) is en dan een pot bier erbij . Een mooi vooruitzicht..

Dag 21 van Swalmen naar Montfort 22 km

Ik ben nu bijna in Maastricht dus het einde komt in zicht. Het kost me bijna geen moeite meer om de route te volgen. Links en rechts is niet moeilijk meer en ik ga steeds meer op mien gevoel lopen. Steeds maar weer naar het zuiden en af en toe naar het Oosten of Westen.

Als ik dan een vergelijking maak naar het leven toe. Mijn verstand volgt Mijn gevoel met de nadruk op mijn. Iedereen mag het natuurlijk op zijn eigen manier doen. Vandaag en de laatste 3 wandel dagen wil ik eigenlijk gewoon echt helemaal mijn gevoel volgen en dan daarna kijken welke kant het opgaat met mien leaven. Ik vertrouw mezelf eigenlijk volledig en als het om de weg gaat wil ik me niet meer laten beïnvloeden door de maatschappij, de omgeving, de kranten, de media enzovoort enzovoort maar me laten leiden deur mien gevoel. Ik ben er dan van overtuigd dat het dan goed met me blijft gaan en dat............ Dan is het volgens mien net zo als met het pieterpad. Op een gegeven moment zit je op de juiste weg en dan dwaal je af en toe af naar recht of links om dan automatisch de goede weg weer op te pikken

Je kunt dit internetplekje openhartig en eerlijk noemen of diepzinnig of wat dan ook. Sommige dingen hou ik voor me en daarvoor moet je me toch echt persoonlijk kennen en ik hou van spel.

Vandaag gewoon lopen en dan zonder woorden en onbewust wat bezig zijn met wat voor MIJ de zin is van het leven. Niet het materiele, niet de politiek, niet de economie en geen woorden. Heerlijk zonder woorden de tijd voorbij laten gaan.

Vanmorgen in de trein op weg naar Swalmen. Ik zit als een van de eersten in de trein naar Nijmegen en zie de trein langzaam volstromen. Vraag me dan wel eens af hoeveel mensen vanmorgen met plezier zijn opgestaan en nu met plezier in de trein stappen. Zelf ging voor mij de wekker vanmorgen om kwart voor vijf en om half zes heb ik mien lief wakker gemaakt en daarna ben ik vertrokken naar het station. Net als altijd mien fiets achter mien stamcafe gezet en toen naar het station. Om 6 uur ging de kiosk open en effe een kopje koffie genomen en dan in de trein naar Zwolle. Ik heb mien walkman op en de muziek aan. Later en in de trein naar Nijmegen zet ik het uit. Ik wil luisteren naar mezelf of helemaal niets doen en een beetje mijmeren over van alles en nog wat. De trein stopt regelmatig en ik zie volle perrons. Mensen stappen in en uit en ik vraag me dan af hoe het met mijn laatste trein zal gaan. Heb ik dan een zitplaats en weet ik dan wat de bestemming is. We zien wel.....

Om 10.20 uur kom ik aan in Swalmen. Even tien minuutjes lopen naar het centrum om met mien pieterpaddagje te beginnen. Doe mien lynyrd skynyrd sweater in de tas en ik heb vandaag een t-shirtje van normaal aan. Al heel snel loop ik Swalmen uit en ben weer in de natuur en in een stukje bos. Deze dag ervaar ik weer anders dan dag 20 die weer heel veel verschilde met dag 19. Ik voel vanddag echt de ruimte en geniet van mezelf en de stilte. Zonder woorden en tijd. Lopen kun je te langzaaam vinden gaan. Vooral als je ergens naartoe moet maar ik moet vandaag nergens naar toe. Na een km of 12 neem ik een uitgebreide pauze en zet ik ook even een berichtje op mien facebaak en hyves pagina. Vanmorgen ook al even getwitterd. De laatste tijd fluit ik veel. Heerlijk om te doen..... Maar dat terzijde.

Langs Roermond richting Melick. Een klein plaatsje. Vooral de rust in het plaatsje zelf valt me op. Weinig auto's bij de weg. Een aantal jaren geleden toen ik na een jaar of 2 voor het eerst uitviel op mijn werk schrok ik van al die auto's die op een doordeweekse dag in Emmen rondreden. Hoeven die lui niet te werken dacht ik toen of is dat domme autorijden hun werk. Ik sta er nu niet meer zo bij stil maar toen wel. Daarna op Sint Odiliënberg an. Een mooie naam voor een rustig en klein dorp. Zie er naar toe lopend een kasteel met twee torens. Ik loop vandaag over een stukje verbindingsweg uit de tijd van de Romijnen. Denk dan gelijk aan Asterix en Obelix. Kom daar zeker nog een keer op terug. Zo lopend denk ik dan aan al die mensen die me voorgingen op het pieterpad en aan al die verschillende redenen van mensen om het te lopen en natuurlijk aan al die mensen die nog na me komen om dan een tijdje op deze aarde rond te dwalen...

Na Odiliënberg is het nog 3 km en dan kom ik aan in Montfort. Na een half uurtje komt de bus en die brengt me naar Roermond waar ik de avond en nacht zal doorbrengen en morgen weer naar Montfort en dan lopend naar Sittard en dan weer op Emmen aan. Zo even dit alles op internet zetten en dan Roermond even in. Eten en een pilsje halen veur vanavond en dan niet vergeten even noar huus te bellen.

Dag 22 van Montfort naar Sittard 24 km

Ik heb effe geen zin om het verslagje van gisteren na te lezen maar eigenlijk doe ik de dingen die ik doe al zoveel mogelijk op gevoel. Na gisteren gegeten te hebben even naar de winkel en op zoek naar een plekje om even rond te hangen. Na effe zoeken kwam ik uit bij de kerk en deze had twee torens. Doet me ergens aan denken. Daarna naar de kamer. Een ruime hotelkamer en veel groter dan mijn slaapkamer thuus. Tegen een uuur of half elf ga ik slapen. Vanmorgen om een uur of zes werd ik wakker en ik voelde me niet zo goed. Besluit na enige twiefel toch om half acht te vertrekken naar Montfort. Dus direct na het ontbijt het busstation opgezocht. Om acht uur kom ik aan in Montfort en zit gelijk op de route. Loop een beetje te balen en kom niet in mien ritme. De tocht gaat langs bosranden met aan de andere kant akkers. Natuurlijk weer mais en daarnaast wat gewassen die je bij ons niet ziet en ik ook even niet weet wat het is. Tegen half elf bel ik even noar huus en wordt gelijk wat vrolijker. Wat een telefoontje kan doen en loop daarna even met wat meer zin door. Ook vandaag weer een km of 4 door Duisland en daarna loop ik langs een beek Sittard binnen. Ik heb dorst en het eerste wat ik doe als ik bij het station aankom is water kopen. Spa 2 keer 0,75 liter. Neem de trein om kwart voor twee richting Utrecht. Dus niet via Nijmegen en kom nu langs Eindhoven en den bosch. In utrecht naar het vertrekperron voor de trein naar Amersfoort en ik zie al een trein staan. Een vertraagde trein naar Assen en Groningen via Zwolle. Komt goed uit en zoek een plekje. hierdoor kom ik later een half uur eerder in Emmen aan Nu nog twee dagen en het pieterpad zit erop. Ik ga wel even kijken of ik dit voor het eind van de zomer kan doen. Ik ben op 23 juni begonnen en het zou leuk zijn als ik het voor 21 september kan afsluiten. Oh ja het was behoorlijk warm vandaag en veel zon. Dit in tegenstelling tot gisteren. Toen begon de zon pas te schijnen toen ik op weg was naar Roermond..

Dag 23:28 deccember 2012 Sittard naar Strabeek (Valkenburg) 22 km

Ik ben in juni met het pieterpad begonnen en in september in Sittard uitgekomen. Toen ook besloten de laatste twee etappes voor later te bewaren. Een paar weken geleden besloten het toch in 2012 af te ronden.Vandaag dus om 3.45 uur opgestaan en tegen kwart voor vijf richting het station. De trein vertrekt om 5.15 uur. Arriva verzorgt de de lijn Emmen nar Zwolle en onze eerste ervaringen waren niet zo goed. Ik hoop maar dat we nu niet al te veel vertraging hebben. Zo om de vijf of tien minuten naderen we het volgende station en dit wordt dus netjes door een omroepster omgeroepen. Ik heb een spits meegenomen voor onderweg en die heb ik in no time uit. Zit wat naar buiten te kijken en zie vele lichtjes en af en toe een verlichte kerstboom. Met een kleine vier minuten vertraging kom ik in Zwolle aan en ben net op tijd voor de trein naar Utrecht. Zet mijn mp3 speler op en zie buiten de volle maan. Hier hou ik zo’n half uur zicht op. In Utrecht is het ook erg rustig en ben ruim op tijd voor de trein richting Sittard. Via ‘s-Hertogenbosch en Eindhoven naderen we tegen 9 uur Sittard. Het is net licht en om even over negen rijden we Sittard binnen.

Even een klein stukje door het centrum en ik zit op de route. Vandaag verharde en onverharde paden. Mien lief zei gisteren al dat het wel erg modderig zou zijn en dat was ook zo. Binnen de kortste keren zaten mijn schoenen en broekspijpen onder de modder. Koud is het niet. Dat scheelt. Na een uurtje kom ik in Windraak uit. Telefoon. Mijn vrouw belt om me succes te wensen. Hierna richting Puth. Veel dalen en stijgen en veel modder. Je ziet echt een ander landschap. Het Limburgse heuvellandschap. Ik moet goed kijken waar ik mijn voeten zet om niet te vallen. Af en toe even stilstaan en  om me heen kijken. Een kilometertje voorbij Puth hoor ik het verkeer. Ik nader een snelweg en even evenwijdig langs de snelweg lopen. Je hoort het lawaai van de banden en ik heb eerst weer genoeg auto’s gehoord.

Nu een heel lang stuk over een modderig grindpad. De auto’s hoor ik niet meer en geniet ook nog een beetje van de rust en de ruimte. Moet bij het hotel mijn schoenen maar even uitdoen want ze zien er niet uit. In Terstraten zoek ik even een bankje voor koffie en een broodje. Bel even naar huis en het is in Emmen 1 graad. Hier een graad of 8. Hierna weer ploeteren. Aalbeek laat ik links liggen en ik zie even later Klein haasdal en natuurlijk groot haasdal liggen. Hierna begint het een beetje te regenen. Ook nog even de zon gezien vandaag trouwens. Hierna richting en langs het Ravensbos. Ik kom in de buurt van Valkenburg. Om 14.20 uur ben ik bij Strabeek. Het einde van deze etappe. Dan nog een half uurtje lopen naar het hotel en dan de schoenen uit en douchen. Ik had niet echt het idee dat het winter is. Het is te warm voor de tijd van het jaar Ook had ik niet verwacht dat alles zo modderig zou zijn. Morgen richting de Pieterberg en dan zitten de 493 km erop .

Dag 24: 29 december Strabeek naar St. Pieterberg en dan naar station Maastricht 19 km.

Vanmorgen om half zeven wakker. Niet echt goed geslapen en ik heb hoofdpijn. Ga even naar buiten voor een peuk. Daarna alles inpakken en wachten tot 8 uur voor het ontbijt. Ik ben om 8 uur in de ontbijtzaal en het is nog niet klaar. Er is wel koffie en dan effe wachten voor een broodje en daarna afrekenen.

Ik wil om 9 uur weer op de route zijn en dat lukt. Het eerste stukje gaat langs de Geul. Een riviertje en ik loop langs de oever. Het pad wordt afgeschermd door een reling van touw. Kijk naar beneden en snap het. Hierna richting Terblijt. Even later weer een veldweg in en het pieterpadboekje waarschuwt dat dit een modderig stukje kan zijn. Dit klopt. Ik loop langs de Bemelerberg met diverse mergelgroeves.

Hierna Maastricht in. Een lange weg richting het station. Ik ben moe dus het verstand op nul en de ogen op onendig. Ook heb ik dorst maar besluit door te lopen. Hierna over de St. Servaasbrug en dan een stukje door het centrum en nu op de St. Pieterberg aan. Ik ben om half een op het eindpunt en dan even een foto voor mijn faceboek pagina dan 4 km terug . Bij het station aangekomen koop ik eerst even water en dan om 14.00 uur met de trein op huis aan. Waar mijn lief op me wacht. Men zegt wel eens dat de laatste lootjes het zwaarst wegen en dat klopt in dit geval ook wel. Ik ben wel blij dat ik dit nog even in 2012 heb afgerond.

Einde


Geen opmerkingen:

Een reactie posten