Pagina's

zondag 30 september 2018

De allerlaatste keer Normaal


Toen ik in 1978 voor het eerst naar de boerenrockgroep Normaal ging had ik niet verwacht dat ze in 2015 nog zouden bestaan. Ik had me in in 1977 al voorgenomen ze te blijven volgen en fan te blijven zolang ze zouden bestaan en nu in 2015 stoppen ze ermee. En ik mag ook stoppen.
Honderden keren gezien en vaak onder invloed en van die honderden keren weet ik me nog weinig te herinneren. Een echt anhanger of fan ben ik al een tijdje niet meer en vrijdag zei iemand nog dat normaal eigenlijk helemaal niet bij me past.
Ach ik heb van die vele optredens wel genoten en van de muziek en teksten natuurlijk. Nu heb ik niet zoveel meer met de muziek en de teksten van deze band maar sommige liedjes blijven me bij en af en toe betrap ik me erop dat ik 1 van die liedjes aan het zingen ben.
In 1978 ging ik van Emmercompas naar Emmen voor mijn eerste concert. Mijn oudste broer bracht me achter op de brommer en nog vele concerten zouden volgen en nu in 2015 ga ik voor de laatste keer  van Emmen naar emmercompas. Op de fiets en eigen kracht en samen met mijn Alie. De ongekroonde koningin van de boerendochters en er kan er maar 1 de mooiste zijn :-)
26 september 2015 en mijn laatste optreden van Normaal. Volgende week treden ze nog op en dan het afscheidsconcert in Arnhem en die twee optredens sla ik over
De tent gaat om 19.00 uur open en om kwart over 6 stappen we op de fiets. Ik schat dat het ongeveer 3 kwartier fietsen is en dan rustig aan. Het zonnetje schijnt en er is niet veel wind. Ik denk dan tijdens de tocht even terug aan begin jaren 80 en dan ook op fietse en dan naar Barger oosterveld, klazienaveen en andere plaatsen voor de concerten met een paar vrienden en dan midden in de nacht en niet al te nuchter meer terug.
Even over 7 zijn we bij de tent en even wachten en we mogen naar binnen. Er is gelukkig een garderobe en daar mijn jas even stallen en mijn lief haalt voor 20 euro muntjes. We krijgen er 10 munten voor dus 5 pilsjes per persoon en in de praktijk drink ik iets meer en mijn lief iets minder.
We gaan direct naar het podium en willen vooraan staan. Net als vroeger en dan denk ik aan 1995, onze verkeringstijd en samen voor het eerst naar Normaal en hoe we ervan genoten en dan het contact wat je had met de band en de interactie tussen de tent en Bennie. En dat was leuk.
Het is al druk bij het podium en mijn lief  praat wat met anderen en ik luister mee. Ik heb zelf niet zo'n zin in praten en dan wat terugdenken aan meer dan 38 jaar Normaal en wat me het heeft opgeleverd. Het heeft me vooral veel geld gekost en dan de leuke en minder leuke dingen.
Een tent waar 4000 mensen in kunnen en dat is veel groter dan de tenten van de jaren 80 en 90 en het is een eind lopen naar achteren en de uitgang. Doe rustig aan met het bier want van bier moet ik ook pissen en dat is niet echt een leuk vooruitzicht. Ik moet dan de hele tent door en dan de drukte.
Tegen 22.00 uur gaan de lichten uit en het Wilhelmus klinkt. IK ben niet zo koningsgezind en dan het Wilhelmus. Vroeger werd het aan het eind gedraaid en dat zat de avond erop en was je moe en meestal uitgeteld.
Het eerste nummer is Boerenlul en daarna Hummelo. Waarschijnlijk hebben ze die nummers in 1978 ook gespeeld. Nu andere mensen in de band en natuurlijk Bennie en Willem. De twee oudgedienden. Wel zijn ze veel beter geworden en de sfeer is natuurlijk ook anders. Toen nog rebels en onaangepast en ruig en nu wat rustiger en nu draait het niet meer om het rebelse en het ruige maar om de muziek.
Hierna nog wat meer oude nummers en het is genieten. Weer contact met de band maar toch anders. Ik ben nuchter en verder ook wel veranderd in de laatste jaren en ook de band komt dan anders over. We staan links vooraan. Vanaf de tent gezien en aan onze kant is het rustig als het om dringen en feestende mensen gaat dus we kunnen rustig genieten en het is een leuke eerste set.
Kom nog wat mensen tegen die me kennen van de jaren 80 en 90 en zelf weet ik dus niet meer zoveel van die tijd en zij blijkbaar wel. Wel leuk. Om even over 23.30 uur klinkt hanegekraai en de tweede set staat op het punt van beginnen. Wil je luisteren of niet. Mijn favoriete openingsnummer en ik ben even weer terug in de tijd en dan 1995. En verder wat nieuwere nummers. Doe effe normaal en doe niet zo moeilijk. Ook leuke nummers. Bennie gaat ook even weer van het podium voor zijn zuurstof shotje en dan de drummer aan het woord en ik verwacht een pens vol power maar het wordt een nieuw nummer. Ik versta er niet zoveel van maar klinkt leuk.
Creativiteit en nu zie je veel meer creativiteit op het podium dan pakweg 10 jaar geleden en veel fans willen graag dat de oud gitaristen meedoen tijdens het allerlaatste concert in Arnhem. Bennie heeft daar geen zin in en ook willen ze geen andere zangers of muzikanten bij hen op het podium. Creativiteit genoeg in de band om het zelf te kunnen vinden ze  en dat zie ik dan ook duidelijk terug. Andere intro's en mooie solo's van de verschillende muzikanten. Wel een van de beste samenstellingen ooit.
Het laatste nummer en |Hendirk Haverkamp wordt gespeeld en dan roepen om meer en ze komen terug en nu weer tijd voor vrouw haverkamp. Een aantal jaren niet gehoord en nu dus weer terug. En dan deurdonderen. Heb leuke herinneringen aan die veldtocht en aan die lp en dan oerend hard. Dit mag natuurlijk niet ontbreken en dan weer van het podium en dan het allerlaatste nummer.
De ballade van een muzikant en een eerbetoon aan de vorig jaar overleden eerste drummer Jan Manschot en ook in de jaren 80 werd dit nummer altijd als een van de laatste gespeeld. En dan zit de avond erop.
Naar de garderobe om de jassen te halen en we hebben nog 2 muntjes en velen gaan naar buiten dus we zijn ook zo bij de garderobe en genieten en praatten onder het genot van het laatste pilsje nog wat na.
Op naar de fiets en dan richting Emmen. Het is koud en helder en we fietsen stevig door en even voor 2 uur zijn we thuis. Nog wat ruis in mijn  oren en ook mijn stem is bijna weg.
Een einde van een tijdperk en ik gun ze hun pensioen wel. Ik zal het denk ik ook niet echt missen. Zoals ik al zei vind ik muziek niet zo belangrijk meer en ik heb natuurlijk altijd mijn herinneringen nog :-)

vrijdag 28 september 2018

een onmogelijke strijd


Ziek worden of ziek zijn. Een tumor of zoiets als dementie. Weten dat je gaat. De strijd en zeker weten dat je de strijd gaat verliezen. De natuur en ouder worden en soms is ziek worden onvermijdelijk..

De natuur en het lichaam en soms heb je geluk en mag je van ouderdom sterven…Soms heb je pech. De aftakeling komt en de tijd doet de rest…

De stemmetjes in mijn hoofd en de strijd ertegen. Weten dat of ik vecht of niet het doorgaat en uiteindelijk gewoon stopt. Dat laatste is altijd afwachten.  

De roddels in de samenleving en de verhalen en ertegen vechten heeft geen zin. Verhalen en roddels gaan gewoon hun eigen gang. Niet opvallen en in de luwte leven wil nog weleens helpen. Dat  is niets voor mij en anoniem mijn graf in kan een nachtmerrie zijn 😊.

Tegen het kapitalistische systeem en tegen het geld. Democratie en als er maar genoeg mensen te vinden zijn die het met je eens zijn. Dan kun je winnen… De meeste mensen kiezen voor het oude vertrouwde meer en meer en doorgaan met.

De hersenspoeling doet goed zijn werk. De scholing en de media doen de rest..

De auto en ik ken iemand die tegen de auto strijdt. Ook een strijd die niet meer te winnen is. Ik denk ook even aan die man die tegen windmolens vocht. Eeuwen geleden en de gek van het land. Nu weer een strijd tegen windmolens en tegen het onbekende.

Ooit de eerste treinen in ons land. De stoomtrein en hoe bang sommigen waren voor die trein. De snelheid van 30 km per uur en hoe snel men dit wel niet vond.

In deze tijd moet alles sneller en sneller en ook daar kun je tegen vechten 😊.

De strijd en soms kun je niet anders dan de strijd opgeven. Passen of spelen en als je goede kaarten hebt speel je en anders rest niets anders dan passen. Ik pas als het om de strijd tegen wat dan ook gaat. Passen kan niet meer dan logisch zijn. Bij het volgende spelletje krijg je betere kaarten en is spelen de enig juiste conclusie 😊.

Mijn idealen en hoe ik in het leven sta en hoe ik iets zie. Een rebel willen zijn en een eigen unieke kijk willen hebben. Voor mij wel belangrijk. Het volk en de massa en niet mee willen doen. Vaak is het ook niet kunnen.
Meedoen en ik ga niet meedoen met de massa. Ik kan ook niet ook al zou ik willen 😊.

Anders en anders ga ik het wel doen. Ik blijf wel het alleen zijn opzoeken. Mijn verschillende plekjes waar ik graag mag zitten.  Verder gaan met kijken naar beweging en ‘genieten’ van alles wat ik zie. Vaak zie ik niets meer dan gekte en nog meer gekte.

Mensen die het druk hebben en geen tijd nemen voor. Ertegen vechten heeft geen zin en wat ik ook doe. Iedereen gaat maar door en door. En ik heb geen zin om mee te doen 😊.

Niets doen en meer kan ik ook niet of is het niet kunnen…

dinsdag 25 september 2018

verplichtingen


Verplichtingen en zonder zou het leven saai zijn

Verplichtingen en wat zijn verplichtingen :-)

Verplichtingen toekomstige generaties en verder en wat moeten we voor ze doen

Verplichtingen onszelf en onze geliefden en wat mogen we voor ze doen

Verplichtingen de aarde en al wat groeit en bloeit
wat willen we ervoor doen


Verplichtingen en zonder gaat niet

Jaren geleden en ik ga elke dag braaf naar mijn werk. Elke dag om 6.30 uur de wekker en om 7.30 uur op mijn werk. Even een kopje koffie en dan aan het werk. Leuk of niet. Vaak vroeg ik me dat niet af. Ik moet. Later nadenken en kiezen voor een leven zonder.

Verplicht en hoe vaak we iets doen omdat we het verplicht zijn. Zonder erbij na te denken of we het leuk vinden of niet natuurlijk.. Werken moet en zo zijn er nog veel meer moeten in het leven. Het calvinisme zit er goed in en niet alleen in ons mooie landje.

Overal ter wereld staan mensen op om daarna aan het werk te gaan. Alles om het systeem van moeten en nog meer moeten in stand te houden. Zonder echt na te denken..

Verplichtingen en zonder gaat niet. Eten en drinken en nog veel meer en wat we daarvoor moeten doen.

Nu al een aantal jaren geen werk meer in mijn leven. Verplichtingen heb ik nog wel en zonder zou niet kunnen. Elke maand dezelfde en ik doe het niet met tegenzin. Vrijwillig en zonder drang of dwang. Iets te doen willen hebben en zonder zouden de dagen te lang duren.

Wat ik aan mezelf verplicht ben. Het huwelijk. Ook een en al verplichtingen en de voordelen die het huwelijk met zich meebrengen. Een contract voor het leven en de liefde en soms is het moeten en als je iets niet met tegenzin doet verandert het moeten in mogen.

Het rentmeesterschap. Weten dat je het niet voor jezelf doet maar ook voor de toekomstige generaties. Mopperen over het geld wat sommige maatregelen kosten. Gewoon je comfortabele leventje niet op willen geven. Samen zorgen voor een leefbare planeet en niet te veel willen vragen van deze planeet.  

Het leven en de herinneringen die dit met zich meebrengt. Ik denk even aan die psychoses die ik heb meegemaakt. Het spirituele en de dromen die dit met zich meebrengt. Weten dat je verplichtingen hebt als het gaat om je medemens. Weten dat er meer tussen hemel en aarde is dan de mens kan bevatten. Hoe persoonlijk het spirituele kan zijn en hoe uniek het soms kan zijn.

Leven voor jezelf of leven voor samen. Weten en de verplichting die het weten van met zich meebrengt. Ik heb nooit veel zin de details van al die psychoses te vertellen. Privé is privé en een ander hoeft niet alles te weten 😊.

Kiezen voor mezelf en ook daar voel ik me tot verplicht. Iemand anders kan het niet weten en ikzelf ben verantwoordelijk ook voor mezelf.. Dat ga ik dus wat meer doen. Kiezen !!  Niet alleen voor een ander maar meer voor ikke en ikke 😊.