Pagina's

zondag 8 juli 2018

de fiets hoefde niet op slot


Een foto uit de jaren 50 van de vorige eeuw. Een feestje en vele fietsen. Geen enkele fiets stond op slot. Nu een foto maken van al die fietsen in het centrum op een feestje anno 2018. Alle fietsen staan op slot. Vele dubbele sloten.

Mijn eigen herinneringen. Wanneer zette ik mijn fiets voor het eerst op slot ? De lagere school. Elke dag op de fiets. De fiets ging niet op slot. Alle kinderen kwamen op de fiets. Stelen was niet nodig. De middelbare school. De fiets ging nog steeds niet op slot. De auto en er werd geen kind gebracht met de auto 😊 Fietsen was de norm.

Stappen en naar de discotheek of een avondje normaal. Na veel aandringen van ging de fiets op slot. Je moest er niet aan denken dat je midden in de nacht lopend terug moest. Een andere fiets jatten en dat kwam niet bij je op.
Gisteren een nieuwe fiets gekocht en dubbele sloten. Wel verzekerd tegen diefstal en dat moet die fiets wel op slot staan.

Waar ging het mis. Dat vraag ik me weleens af. Het verschil weten tussen mijn en dijn en wat niet van mij is, blijft niet van mij.

Een liedje van Lynyrd skynyrd over de jeugd van de zanger. Van mijn generatie. De sleutel van het huis en deuren gingen niet op slot. Zonder risico en zonder diefstal 😊 Vertrouwen in je medemens.

Mijn eigen jeugd en een sleutel van de buitendeur had ik niet. Elke dag thuiskomend uit school en een moeder die wacht met een kopje thee. De sleutelkinderen van de jaren 80. Een sleutel van het huis hebben en alleen zijn. Voor mij een andere wereld. Vrouwen die willen of is het moeten werken en kinderen die zich maar moeten redden. Onze kleinzoon, naar school in een andere plaats en fietsen naar school zal hij waarschijnlijk in zijn lagereschooltijd niet meemaken. Elke dag de auto. Tijden veranderen en niet altijd ten goede.

Ouder worden en herinneringen en terugkijken. Hoort bij de leeftijd zegt men dan. Als je jonger bent kijk je vooruit. Het waarmaken van je dromen, de kinderen en zo nog veel meer. Ouder en boven de vijftig en zoveel dromen heb ik niet meer 😊
Terugkijken en daar tijd genoeg voor hebben. Genieten van op fietse naar het dorp waar ik ben opgegroeid. Benieuwd naar hoeveel leeftijdgenoten me nog kennen en hun herinneringen aan mij. Bij mezelf verdwijnen de scherpe randjes en verschijnt nostalgie en verlangen naar. Wonen wil ik er niet meer en Emmen is meer mijn stad dan emmercompascuum ooit mijn dorp was. En mag je Emmen een stad noemen ? 😊.

Nostalgie en verlangen naar de tijd dat de deuren nog gewoon open konden zonder sleutel en je je fiets niet op slot hoefde te zetten. Verlangen naar de tijd van mijn en dijn en de meeste mensen niet wisten wat een fiets stelen was…

Deuren en langs de voordeur naar binnen en je moet aanbellen. Verlangen naar de achterdeur. Altijd open en je roept een keertje volluk en je stapt binnen. Denkend aan mijn flatje met maar 1 deur en altijd dicht en altijd bellen. Nu een voor en achterdeur. Een achterdeur zonder bel en je kunt als we thuis zijn zo naar binnen. Volluk 😊

Zomaar wat goede herinneringen aan vroeger. Toen de fiets nog niet op slot ging 😊

Geen opmerkingen:

Een reactie posten