Pagina's

zaterdag 23 juni 2018

zien en niet zien

Ik zie wat jij niet ziet en jij ziet wat ik niet zie. Iemand opgegroeid in de jungle. Zonder mensenmassa’s, zonder hoge gebouwen, zonder auto. Op een dag gaat hij naar een hele grote stad. Men is benieuwd naar zijn reactie. Hij ziet de mensenmassa’s niet. Hij heeft geen oog voor de vele hoge gebouwen. Wat hij wel ziet zijn een rij bomen en die zien er volgens hem niet zo gezond uit.

Oog hebben voor en iets bestaat pas echt als je het ziet. Zelf opgegroeid op het platteland. Weinig verkeer en mooie uitzichten over landbouwgrond. Wat zie ik en wat zie ik niet. Afgelopen week met de bus op stap. Ik zie alleen maar bloeiende aardappelvelden en voor de rest heb ik geen oog.
Een fietstochtje door het mooie Emmen en ik zie eventjes het vele groen niet. Vaak heb ik alleen maar oog voor het groen en het bos. Nu even anders. Asfalt en huizen zie ik genoeg. De auto natuurlijk ook. Driekwart van de Drenten rijdt auto met als gevolg veel asfalt.

In de jaren 80. Ik slaag voor mijn rijbewijs en ik koop een wegenkaart en ik zie alleen maar wegen. Ga even denken dat meer dan driekwart van ons land uit asfalt bestaat. De jaren 10 van deze eeuw en ik loop het Pieterpad en ik ga denken dat ons landje nog lang niet vol is. De trein en 4 uurtjes in de trein en ik zie geen stukje aarde ongebruikt en ik denk dat Nederland veel te vol is.
Waarneming en hoe dit per mens en per situatie kan verschillen. Zien al die autorijders hetzelfde als een fietser of wandelaar. Wat zijn de verschillen. Wandelend of heel snel met de auto en de verschillen in waarneming en de gedachten die daarbij horen. Haast en sneller en sneller. Komt vaak terug in mijn stukjes. Het gaat ook om de waarneming en de ervaring.

Soms zie ik zo ontzettend veel mensen op een dag. Denk even aan enkele weken geleden in Italië en Rome. Nog nooit zoveel mensen op een dag gezien als toen. Mensen en je ziet door de vele mensen de massa niet meer. Ook heel veel auto’s en door de bomen het bos niet meer zien.
Zien kan dus heel persoonlijk zijn. Wat de 1 ziet en zich aan kan ergeren is voor de ander heel gewoon.

Zo is het met meer dingen. Ik denk even aan het feit dat ik bijvoorbeeld opgegroeid ben zonder roddels en zonder praten over een ander. Dit bestaat voor mij gewoonweg niet. En toch is het er en voor een ander heel gewoon en de dagelijkse gang van zaken 😊
Gekte denk ik ook weleens. Wat voor mij gekte is kan voor de ander heel gewoon zijn. Gekte en wat voor de massa gekte kan zijn kan voor mij weer heel gewoon zijn. Hoe gekte ook gewoon kan worden en andersom natuurlijk.

Lastig maakt dit het leven wel. Waarneming en meningen en niet wetende dat wat jij ziet voor de ander onzichtbaar kan zijn… Ingewikkeld en lastig denk ik dan of zie ik het weer te moeilijk en te negatief.
Leren en wat we van elkaar kunnen leren en dat is best veel. Vooral als het om zien en niet zien gaat. Ook als het om horen en niet horen gaat en om nog veel meer.