Pagina's

zaterdag 19 mei 2018

niet meer dan ik nodig ben


Afgelopen week in de dierentuin van Nordhorn. 1 van de dieren die je daar kunt zien is de bosbizon. Mijn favoriete dierentuindier. Ooit ook te zien in de oude dierentuin van Emmen. Nu niet meer. Ze schijnen zeldzaam te zijn in de Europese dierentuinen. De bizon en ik denk even aan de indianen. Hoe ze leefden. Niet meer nemen dan ze echt nodig hadden. In evenwicht met de bizons en andere dieren. De natuur op 1. Respect voor hun voorouders. En nog veel meer.

Hoe anders we nu leven. Meer en meer en genoeg is genoeg bestaat niet. Respect voor onze voorouders is soms ver te zoeken. Ik denk even aan de hunebedden en hoe we onze kinderen hier vaak op laten spelen. Hoe neerbuigend ik soms mensen hoor praten over die tijd. Niet oud worden en nog veel meer. Hoe men die hunebedden toen gebouwd heeft zonder machines weet men trouwens nog steeds niet. Wel grappig. Alles kunnen weten en hoe vaak het veronderstellingen zijn als het om die tijd gaat.

De natuur en hoe ver weg we nu staan van de natuur. Vergeleken met de indianen en vergeleken met ‘ik denk’ de hunebedbouwer. Hoe toen alles samenging en hoe men nog geen geld had en er geen verschil was tussen mensen. Zwakkere mensen en hoe ze toen geholpen werden door de sterkere. Respect voor je omgeving zonder allerlei hulpmiddelen. Geen economie en geen politiek. Levend in kleine gemeenschappen met respect voor alles. Ook dit is een veronderstelling 😊

Genoeg. Ik kies voor genoeg hebben. Niet meer nemen dan nodig is. Minder materie en meer anders. Ik denk even aan spiritualiteit. Een moeilijk woord voor iets wat simpel kan zijn. Hoe ik bijvoorbeeld bij het hunebed denk contact te hebben met de eerste Drenten en wat ze van deze tijd vinden.

De mens heeft het contact verloren met de natuur en met zijn omgeving. Reizend over de hele wereld en niets zien en niets voelen of ervaren. Consumeren op 1 en op 2 en dan een hele tijd niets.

Gelukkig zijn we wel in ons landje. Op nummer 1 in Europa. Onze ecologische voetafdruk is ook het grootst. Alweer zo’n moeilijk woord. Meer nemen van de natuur dan we teruggeven. We nemen veel en veel te veel en hebben geen oog meer voor iets anders dan geld uitgeven, materie en de welvaart natuurlijk.
Zelf doe ik het al een tijdje anders. Zo min mogelijk kopen en kopen. Genoeg hebben aan een flesje water en een stenen muurtje of bankje om op te zitten. Een uitkering en meer dan genoeg hebben. De welvaart en consument zijn. Eerst mens willen zijn en dan pas iets anders. De vele regeltjes en we kunnen niet meer zonder en de meerderheid wil ook niet anders meer. Een auto en een eigen huis en het systeem liefhebben door bijvoorbeeld zoveel mogelijk geld uit te geven. Zonder kunnen we ons ook niet meer redden.

Anders en anders mogen zijn en gelukkig mag dat. Moeilijk blijft het wel. Go with the flow en stel je eens voor dat we met zijn allen in de verkeerde flow zitten….

Ik ben ook nog hoog gevoelig zijn en hoe moeilijk het leven dan kan zijn. Of is het helder voelend ? Gevoelig voor emotie en voor al die drukte en voor nog veel meer…..

Het blijft lastig maar  het is ook iets wat motiverend is. Rebel en ik blijf een rebel en ik blijf het anders zien 😊