Pagina's

vrijdag 25 mei 2018

" gratis geld en de mens deugt ""


Jaren geleden bij de sociale werkplaats. Elke twee maanden een personeelsblaadje met op de achterkant een interview met een werknemer. Elke keer als laatste vraag: “wat zou je doen als je een miljoen euro zou winnen”. Vele dromen en elke werknemer zou ook gewoon blijven werken bij de sociale werkplaats. Mij hebben ze nooit gevraagd en ik zou gelijk gestopt zijn met werken en voor mezelf beginnen ๐Ÿ˜Š

Gratis geld en hoeveel mensen zouden na het krijgen van 1 miljoen euro stoppen met werken. Niet zoveel denk ik dan. Misschien iets meer dan bij die sociale werkplaats. Ik denk dat de meesten gewoon zullen blijven werken. Misschien iets minder en iets meer doen wat men leuk vindt.
Gratis geld. Boeken zijn er over geschreven en vele meningen natuurlijk. Uitgaande van het feit dat de mens niet deugt. Tja dan zijn velen geen voorstander van gratis geld. In ons landje zal de meerderheid denk ik tegen gratis geld zijn. Verplichtingen moet en werken moet lonen. Een basisinkomen en als je meer wil aan het werk en werk is er genoeg ๐Ÿ˜Š

Werken en hoe er steeds weer ander werk bijkomt. De komst van de computer en het vele werk dat dit met zich meebrengt. De vele regels en al het werk dat dit oplevert. De marktwerking en nog meer werk. Dagbesteding mag je het niet noemen. Bij dagbesteding denken de meesten aan de zwakkeren dus aan mensen die niet kunnen werken. Het werk wat ze doen wordt dan dagbesteding genoemd. Alle werk zie ik als invulling van tijd en als dagbesteding. Niemand is in dat kader onmisbaar.
De mens deugt of deugt niet. Ook stof tot discussie en vele meningen. Zelf ga ik er vanuit dat de mens deugt. Er zijn natuurlijk vele mitsen en maren. Geld zorgt er bijvoorbeeld voor dat de mens niet gaat deugen. Of is het de hebzucht en steeds maar meer en meer willen hebben.

Geld zien als een leuke manier van ruilen en meer ook niet. Genoeg is het echter nooit en het zorgt ook voor veel verschil.
De krant lezen en de mens deugt niet. Dat kun je gaan denken na al die berichten in de krant. Lees de krant niet zo vaak meer en heel selectief. Zoals ik al schreef kan geld en vele andere invloeden ervoor zorgen dat de mens niet gaat deugen.

Gratis geld en ik ben een voorstander. Ik denk dat de mensen die het kunnen ook dan gewoon hun werk blijven doen. Voor de samenleving, omdat het leuk is en zo zijn er nog veel meer redenen te bedenken om gewoon voor niets aan het werk te gaan.
Een tegenprestatie voor die uitkering die ik krijg. Ik doe eigenlijk best wel veel en ik zie het niet als een tegenprestatie. Vind het leuk om bezig te zijn en om iets te doen te hebben. Niets doen en ook daar neem ik de tijd voor. Is ook nodig om me goed te blijven voelen en de dagen natuurlijk waarop ik me niet 100 procent voel. En wat is 100 procent ๐Ÿ˜Š.

Meestal vind ik het beeld dat met name sommige politieke partijen schetsen als het om gratis geld gaat veel te negatief. Ook als het gaat om het niet deugen van de mensen vind ik de politiek te negatief.

Het systeem iets aanpassen en je zult zien dat veel mensen gaan deugen!!

zaterdag 19 mei 2018

niet meer dan ik nodig ben


Afgelopen week in de dierentuin van Nordhorn. 1 van de dieren die je daar kunt zien is de bosbizon. Mijn favoriete dierentuindier. Ooit ook te zien in de oude dierentuin van Emmen. Nu niet meer. Ze schijnen zeldzaam te zijn in de Europese dierentuinen. De bizon en ik denk even aan de indianen. Hoe ze leefden. Niet meer nemen dan ze echt nodig hadden. In evenwicht met de bizons en andere dieren. De natuur op 1. Respect voor hun voorouders. En nog veel meer.

Hoe anders we nu leven. Meer en meer en genoeg is genoeg bestaat niet. Respect voor onze voorouders is soms ver te zoeken. Ik denk even aan de hunebedden en hoe we onze kinderen hier vaak op laten spelen. Hoe neerbuigend ik soms mensen hoor praten over die tijd. Niet oud worden en nog veel meer. Hoe men die hunebedden toen gebouwd heeft zonder machines weet men trouwens nog steeds niet. Wel grappig. Alles kunnen weten en hoe vaak het veronderstellingen zijn als het om die tijd gaat.

De natuur en hoe ver weg we nu staan van de natuur. Vergeleken met de indianen en vergeleken met ‘ik denk’ de hunebedbouwer. Hoe toen alles samenging en hoe men nog geen geld had en er geen verschil was tussen mensen. Zwakkere mensen en hoe ze toen geholpen werden door de sterkere. Respect voor je omgeving zonder allerlei hulpmiddelen. Geen economie en geen politiek. Levend in kleine gemeenschappen met respect voor alles. Ook dit is een veronderstelling ๐Ÿ˜Š

Genoeg. Ik kies voor genoeg hebben. Niet meer nemen dan nodig is. Minder materie en meer anders. Ik denk even aan spiritualiteit. Een moeilijk woord voor iets wat simpel kan zijn. Hoe ik bijvoorbeeld bij het hunebed denk contact te hebben met de eerste Drenten en wat ze van deze tijd vinden.

De mens heeft het contact verloren met de natuur en met zijn omgeving. Reizend over de hele wereld en niets zien en niets voelen of ervaren. Consumeren op 1 en op 2 en dan een hele tijd niets.

Gelukkig zijn we wel in ons landje. Op nummer 1 in Europa. Onze ecologische voetafdruk is ook het grootst. Alweer zo’n moeilijk woord. Meer nemen van de natuur dan we teruggeven. We nemen veel en veel te veel en hebben geen oog meer voor iets anders dan geld uitgeven, materie en de welvaart natuurlijk.
Zelf doe ik het al een tijdje anders. Zo min mogelijk kopen en kopen. Genoeg hebben aan een flesje water en een stenen muurtje of bankje om op te zitten. Een uitkering en meer dan genoeg hebben. De welvaart en consument zijn. Eerst mens willen zijn en dan pas iets anders. De vele regeltjes en we kunnen niet meer zonder en de meerderheid wil ook niet anders meer. Een auto en een eigen huis en het systeem liefhebben door bijvoorbeeld zoveel mogelijk geld uit te geven. Zonder kunnen we ons ook niet meer redden.

Anders en anders mogen zijn en gelukkig mag dat. Moeilijk blijft het wel. Go with the flow en stel je eens voor dat we met zijn allen in de verkeerde flow zitten….

Ik ben ook nog hoog gevoelig zijn en hoe moeilijk het leven dan kan zijn. Of is het helder voelend ? Gevoelig voor emotie en voor al die drukte en voor nog veel meer…..

Het blijft lastig maar  het is ook iets wat motiverend is. Rebel en ik blijf een rebel en ik blijf het anders zien ๐Ÿ˜Š

maandag 14 mei 2018

ramen, vensters en windows...

Lopend door de bouw richting het winkelcentrum. Ik zie alleen maar dezelfde huisjes met heel veel ramen. Voor en achter. De bekende doorzonwoning. Kijkend naar binnen. Dezelfde ramen en andere inrichtingen. Er staan wel meer dan 100 dezelfde woningen. Allemaal in een rijtje zonder verschil met dezelfde grootte. Gelijkheid. Iedereen richt dan zijn of haar woning naar eigen smaak in. Verschillen in inrichtingen. De persoonlijke smaak en meer.

Stel me wel eens voor dat het ooit zo begonnen is. Geen verschil en iedereen gelijk. Ruilhandel is een verzinsel van het kapitalismel en was niet nodig. Zonder tegenprestatie iets voor een ander doen. Ieder doet iets waar hij of zij goed in is. Niet om rijk te worden. Het woord rijk bestaat nog niet. Net zoals arm zijn niet bestaat.
Op een dag werd het anders en kwam er rijk en arm. Hebzucht en nog veel meer minder leuke  eigenschappen.

Terug naar windows. Ramen en verhalen. De flat achter mijn rijtjeswoning en ik ken een aantal mensen wonende in die flat. Ieder zijn eigen verhaal en toch vele overeenkomsten.
Wil ik anders zijn dan mijn buren ? Dezelfde ramen en toch anders. Dezelfde ruimte voor wonen en buiten zijn en toch anders. Ik hoef niet zonodig een andere raam dan mijn buurman of buurvrouw. Persoonlijke spulletjes natuurlijk en kleine verschillen of zijn het grote als het om de inrichting gaat.
Verhalen over het leven en over voorspoed en tegenslagen. Hou wel van ramen om door naar binnen te kijken. Niet letterlijk maar figuurlijk. Mijn eigen fantasie zonder grenzen en zonder wat dan ook.
Windows, ook een besturingssysteem van een computer. Windows en verschillende programma’s tegelijkertijd gebruiken. Anders dan vroeger. Gegevens tussen de verschillende programma’s uitwisselen. Knippen, kopiรซren en plakken. Een goed besturingssysteem maken zonder fouten en dat in 1 keer perfect is kan niet. Updaten en gevaren van buitenaf. Altijd online en het wereld wijde internet. Ver weg dichtbij halen en dichtbij kan weer ver weg zijn ๐Ÿ˜Š.
Ramen waardoor ik naar buiten mag kijken. Een ander uitzicht dan mijn buurman en de vele overeenkomsten natuurlijk
Het venster op de wereld en ik denk even aan de tv. Ver weg dichtbij halen en vele verhalen. Verschillen tussen de mensen en het leven in ons land en de verschillen tussen mensen en leven aan de andere kant van de wereld. De trein. Hoe leuk het is door de ramen naar buiten te kijken en ervan te genieten..
Vensters en zo gun ik mensen met al dat schrijven een kijkje in mijn wereld. Met hun eigen brein mag een ieder mijn stukjes lezen en er iets of niets mee doen.
Een open huis en ik vertrouw natuurlijk niet alles toe aan het internet en wat is alles. Kijk om me heen en ik zie wat jullie niet zien ๐Ÿ˜Š.

Een webcam heb ik niet en op mijn laptop zit wel een camera. Misschien wel gehackt door een onbekende. Een raam om naar mij te kijken ๐Ÿ˜Š

zaterdag 12 mei 2018

Gif voor het brein

Medicijnen en psychiatrie. In veel gevallen een goede combinatie. Soms ook de enige oplossing die men voor je heeft. Minder en minder goede eigenschappen die deze medicijnen hebben. Voorbeelden genoeg gezien. Hoe het goed kan uitpakken. Hoe soms de medicijnen slecht uitpakken. Strijd. Ken mensen die strijden tegen het innemen van een pilletje. Hoe dit soms terecht is en soms niet. Iemand vertelt me hoe zijn psychiater zich laat beรฏnvloeden door zijn stemming. Met de auto en gestrest zijn. En de psychiater wil hem gelijk een pilletje voorschrijven. De volgende keer anders en hij gaat lopend of met de fiets. Hoe ontspannen hij dan de spreekkamer binnenkomt. Geen sprake meer van een pilletje ๐Ÿ˜Š.

Hoe medicijnen je brein kunnen beรฏnvloeden en dit hoeft niet altijd positief te zijn. Hoe leuk me een ggz lijkt zonder medicijnen. Hoe onmogelijk dit op dit moment is. Verpleegkundigen moeten dan anders opgeleid worden en ook de rol van de psychiater wordt anders. Hoe medicijnen werken en hoe weinig men hier nog van af weet. Medicijnen tenzij het anders kan. Eerst anders en als het echt niet anders kan een pilletje. Dat blijft een mooie droom.

Mijn eigen geschiedenis en hoe anders die had kunnen uitpakken zonder pillen. Vrede en ik heb er nu vrede mee. Ook omdat mijn dagelijkse pilletje weinig met mijn brein doet. Alcohol en met mijn alcoholgebruik in het verleden heb ik meer moeite. Een gele sticker op het medicijndoosje en daar had men beter een rode sticker op kunnen plakken. Helder en hoe helder alles is zonder alcohol.
Gif en gif voor mijn brein. De tv. Kijken naar programma’s over misstanden. In eigen land en in de wereld. Veel van dit soort programma’s gezien. Relativeren is dan belangrijk. Anders ga je alleen maar geloven in al die problemen. Ons landje en hoe leuk het leven kan zijn. Niet werken kan zonder al te veel problemen. Eten en drinken in overvloed. Ook aan veel materie geen gebrek.

Het nieuws en hoe het slechte nieuws beter verkoopt dan het goede. Hoe blij ik ben met het feit dat ik al het slechte nieuws zo weer kan vergeten. Hoe de krant gif voor mijn brein kan zijn. Ook dat heb ik gezien en ervaren. Goed kan dan zijn om even geen krant meer te lezen. Het journaal overslaan, Al die slecht nieuws programma’s en verder zappen.
Simpel en simpel is het leven in ons landje allang niet meer. Met veel plichten en iets minder rechten of is het andersom. Slecht hoeft het leven in Nederland ook niet te zijn. Het gif het gif laten en weten dat er ook nog een andere kant is.

Voorbij het systeem en voorbij het kapitalisme en voorbij de politiek. Weten dat ik niet de enige ben die het graag anders zou willen. Dromen van een (r)evolutie en dromen van verder gaan.
Deugen en niet deugen en vergif. Hoe ons elke dag weer wordt verteld dat mensen niet deugen. Moeten moet anders komt er niets van terecht. Weten en geloven dat ieder mens in principe deugt. Al het gif zorgt er dan voor dat de mens niet gaat deugen. Las deze week dat de auteur van ‘gratis geld’  Rutger Bregman bezig is met een nieuw boek: “de mens deugt”  Gratis geld zien veel mensen ook als gif. Gif voor de mensen terwijl ik dit wel eens zie als het perfecte medicijn en een oplossing voor vele problemen.

Wat de 1 ziet als vergif wordt door de ander gezien als het perfecte medicijn voor elke kwaal. Meningen en feiten en zo gaat het dan door….

woensdag 9 mei 2018

Grote en kleine dingen


Een mayonaisepot en een aantal grote knikkers. Ruimte en na het doen van die knikkers in die pot blijft er nog veel ruimte over. Kiezelsteentjes erbij in en nog veel ruimte over. Deze ruimte vullen met zand en vol is die pot. Als laatste kan de koffie erbij en hij zit echt vol….

Het leven en het grote op nummer 1. De grote knikkers en wat is het allerbelangrijkste. Afbouwen naar het kleine. De vele zandkorrels die er nog in kunnen.

Het leven en eerst de grote knikkers en als laatste het zand en de koffie ๐Ÿ˜Š.

Het leven en wat is dan voor mij echt het allerbelangrijkste. Mijn lief denk ik dan en alles wat haar dierbaar is. Mijn rol in haar leven en veel meer wil ik ook niet zijn. Dienstbaar zijn en op nummer 1 haar wensen. Een kus bij het opstaan en bij het slapen gaan. Opa en oma zijn en hoe leuk en belangrijk ik dit vind.

Geld zou je ook kunnen zien als een grote knikker. Het systeem kan er ook bij horen. Geld zien als zand en meer ook niet. Noodzakelijk en een vergoeding die het systeem me verschuldigd is en meer ook niet. Geld als zand en dat ligt ook aan je wensen. Veel wensen heb ik dan niet.

Het kapitaal en hoe dit voor velen op nummer 1 staat. Als het gaat om grote dingen denk ik dat de meesten hun gezin of familie op nummer 1 zullen zetten en pas veel later het geld. Soms twijfel ik over deze mening. Als je kijkt wat mensen over hebben voor meer en meer geld. Alles denk ik dan en dan komt geld voor de rest. Jammer en wat is geld nog waard als je aan het eind van je leven in je kist ligt.

Groot en klein. Wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd. Een spreuk uit het verleden en zonder het kleine heb je niets aan het grote.

Tijd hoort ook bij de grote knikkers en hoe velen tijd te kort komen. Velen vergeten dat tijd er ook nog bij hoort. Hoeveel doe ik op een dag en hoeveel tijd heb ik om van de tijd te genieten. Veel tijd denk ik dan. Aan werken ben ik geen tijd kwijt en dat scheelt al heel veel ๐Ÿ˜Š.  Tijd nemen om de tijd te ervaren. Zomaar even 5 minuten naar de kerkklok kijken en hoe snel die 5 minuten kunnen gaan.

De liefde staat voor mij dus op nummer 1. In het groot en in het klein. Een grote knikker en het vele zand. Waar heb je daar dan veel van. Een paar knikkers en de pot is vol en er kunnen nog wel vele zandkorrels in. Zand als water en velen vergissen zich en doen alles voor die grote knikkers en vergeten het zand.

Genieten van alles wat gratis of bijna gratis is. Het terras en koffie met je vriend, vriendin of wie dan ook en hoe duur die koffie mag zijn. Mijn flesje water en hoe goedkoop water dan wel niet is. Kiezen en de meerderheid kiest voor die dure koffie en vergeten. Geef mij mijn flesje water maar op het muurtje bij de Hema en een gesprek met wie maar wil.

Koffie. Hoe vol de pot ook zit. Ruimte voor koffie blijft en elke dag wakker worden met koffie. De tweede ronde en koffie met mijn lief en de tijd tikt door en de dag kan dan echt beginnen. 11 uur in het inloophuis en koffie met vrienden en praten over het weekend, het leven en het voetbal natuurlijk.

Hoe belangrijk koffie kan zijn en soms is het leven voor mij niet meer dan een kopje koffie met mijn lief, met vrienden of met wie dan ook ๐Ÿ˜Š.

zaterdag 5 mei 2018

Van a naar b


De auto en iemand vertelt me over zijn treinervaringen. Vertraging en wachten en zelfs moest hij een stukje met de bus. Hoe zwaar het was. Nooit meer zei hij. Hij begint te vertellen over zijn auto en de vele voordelen. Van deur tot deur en geen wachttijd. Het autonavigatiesysteem of de smartphone vertelt de weg. De tijd die hij kwijt is aan het wachten tijdens treinreizen kan hij anders besteden. Denk even aan al die autobezitters, in het weekend in de trein. Goedkope kaartjes en veel goedkoper dan de auto. Het gemak en geen parkeergeld.
Een auto en veel kunnen en willen niet meer zonder. Het ideale vervoermiddel van A naar B. De benzine wordt ook weer wat duurder en voor velen geen reden om minder auto te gaan rijden. Minder dan 10 kilometer van je werk wonen en de fiets kan dan ook. Zelf werk ik dus niet meer dus daarvoor ben ik geen vervoer nodig.
De auto, jaren geleden weggedaan en gewend aan het wachten tijdens het trein reizen. Overstaptijd en genoeg overstaptijd hebben. Genieten van het wachten op de volgende trein. De aansluiting kunnen missen en weten dat er weer een volgende trein komt. Vooral geen haast hebben. Ontspanning en ook dat is belangrijk. Belangrijker dan snelheid en gemak denk ik dan.
Auto en stress en overal op moeten letten en niets zien van de omgeving. Was voor mij de realiteit. De trein en uren naar buiten kunnen kijken en je ziet hoe vol ons landje is geworden.
De fiets en van deur tot deur en alles in Emmen is voor mij op fietsafstand. Het is maar hoe je het bekijkt en in dat kader is zelfs Amsterdam op fietsafstand ๐Ÿ˜Š
Nederland en afstanden en klein en dan is ons landje een klein en vol landje met heel veel auto’s en ook heel veel treinen om maar een zijstraatje te noemen. Alles is op dag-afstand zelfs voor heen en terug. Hoe anders is het bijvoorbeeld in de Verenigde Staten of Canada waar een leven zonder auto eigenlijk niet kan. De wandelcultuur bijvoorbeeld en in Nederland groot en in die landen ondenkbaar. Even wandelend naar de supermarkt. Daar ondenkbaar en hier voor mij heel gewoon.
Wandelen of lopen. Voor velen gaat dit te langzaam en ik denk even aan de populariteit van het hardlopen. Sneller en gezonder dan wandelen zegt men dan. De conditie en hoeveel conditie je nodig hebt voor 4 mijl rennen en de conditie die je nodig hebt voor 4 kilometertjes lopen. Wandelen kan iedereen en ook dat klopt niet. Je moet het leren. Geen haast hebben en genieten van de traagheid.
Afgelopen week praatte ik met iemand die ook zijn auto had weggedaan en duidelijk koos voor het wandelen. Een zus in Utrecht en 4 dagen lopen of de trein en hij kiest voor het wandelen. Oefenen en hij oefende voor een voetreis naar Rome. 3 maanden weg van alles en lopend door Europa. Respect heb ik daar wel voor. Meer dan voor iemand die met de auto naar Schiphol reist en op het vliegtuig stapt naar waarheen dan ook.
De wandelaar en een ander volk dan de automobilist of hardloper. Kiezen voor iets anders en kiezen voor de traagheid van het wandelen. Even naar de winkel lopen en hoe langzaam je dit kunt doen. Niet gaan voor de snelheid maar voor het tegenovergestelde. In een wereld waarin alles sneller en sneller moet en tijdwinst voor alles gaat. En wat is dan tijdwinst? Dit vraag ik me dan af….