Pagina's

zondag 22 april 2018

horen en zien


De mens ziet zichzelf 5 keer knapper in de spiegel dan hij of zij in werkelijkheid is. Of het klopt weet ik niet. De spiegel en hoe graag ik soms in de spiegel kijk en even glimlach. Enkele keren per dag zeker. Mijn spiegelbeeld. Mezelf een glimlach schenken of mijn haar even kammen. Het schijnt ook dat de gemiddelde vrouw meer dan 30 keren per dag in de spiegel kijkt. Met je eigen ogen naar jezelf kijken. 
Iets anders en al die selfies denk ik dan. Een foto van jezelf maken. Voor je vriend of vriendin of voor jezelf. Puberende meisjes die niets anders doen dan selfies maken. Het mooiste meisje van de klas willen zijn. De spiegel en wie is de mooiste vrouw van het land. De spiegel en hoe dat ding je voor de gek kan houden.

De hersenen en signalen die je hersenen krijgen van je ogen. Persoonlijk. Wat is knap en wat lelijk. Genieten van wat je ogen zien. Dat kan ik dan weer wel. Zie mijn lief graag (glim)lachen en ook van een lach van mijn kleinzoon word ik blij. Een vriendelijke blik doet me ook veel meer dan een blik om me te doden. 

Afhankelijk van een vriendelijk gezicht of een glimlach ben ik nu wat minder. Tijden en al die blikken en al die oordelen die je van gezichten kunt lezen. Wat vriendelijkheid en een glimlach met mijn humeur kunnen doen. Ik kan het ook nooit laten even tegen mijn eigen spiegelbeeld te glimlachen.

Signalen die naar de hersenen gaan. Hoe verschillend dit weer per mens kan zijn. Wat is mooi of wat is lelijk. Mooi of niet mooi. Een goed gevoel of stress en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ogen en zien en niet zien. Wat willen we zien of wat willen we niet zien. Mijn dikke bos haar in het verleden en het enige wat men zag was mijn haar 😊 Nu mijn hoeden en soms zien ze alleen maar een hoed. Wat onthoud je en wat mag je vergeten. Mensen en de vele verschillen.

Horen

Jarenlang te veel gedronken en ‘hoe meer jullie drinken, hoe beter we klinken’. Een uitspraak van Bennie Jolink en een waarheid als een koe. Luisteren met een vertroebelde geest of nuchter naar iets luisteren. Muziek en hoe onbelangrijk dit nu voor me is. Ooit veel belangrijker. Nu niet meer. Nuchter luisteren naar liedjes die ik vroeger leuk vond. Vaak onder invloed van alcohol en nooit nuchter.   Hoe muziek mooi vinden te maken kan hebben met je alcoholgebruik.
Met mijn walkman en koptelefoon door de stad fietsen. Niets willen zien en niets willen horen. Nu hoor ik de vogeltjes en het geluid van de auto. De vogeltjes horen en weer kunnen horen. Het moment dat ik na jaren muziek op mijn oren weer zonder en voor het eerst de vogeltjes weer hoorde kan ik me nog goed herinneren.

Horen en zien en hoe verschillend dit kan zijn. Waarnemen met altijd je eigen brein voorop. Hoe leg ik iets uit en hoe hoor en zie ik iets. Gevoelig zijn voor een glimlach of lach en hoe simpel het kan zijn even te glimlachen en hoe weinig waarde dit soms heeft. Ook dat weet ik. Menen en niet menen en het verschil kennen.

Doof zijn en soms verbaas ik me over mijn gehoor. Jarenlang naar concerten van Normaal en met mijn hoofd in de boxen om vooral maar de bas te voelen. En mijn oren doen het nog steeds 😊