Pagina's

vrijdag 9 februari 2018

uitzonderingen

Hoe ik er soms voor kies een uitzondering te zijn. Zonder auto, zonder werk en met een uitkering. Blij zijn met het feit dat ik niet werk. Werken moet tenzij er allerlei omstandigheden zijn waardoor dit niet kan. Werken moet en ook dat is iets waar ik grote moeite mee heb. Ons landje is nu wel zover af dat niet iedereen moet werken. Niets doen daarentegen hoort ook niet echt bij de mens. Dus waarom zou je niet werken. Niet kunnen en er zijn  weer allerlei redenen te bedenken waarom iemand niet kan werken. Uitzonderingen en zo moet er altijd ruimte blijven voor uitzonderingen op de regel.

Uitzonderingen op de regel en soms vind ik dat er te weinig uitzonderingen op regels worden gemaakt. Verzachtende omstandigheden zogezegd. Soms moet men hier weer geen uitzondering op maken. Ik denk even aan moord en doodslag en dan mag men van mij de verzachtende omstandigheden vergeten en niet mee laten tellen. Goed is goed en fout hoort fout te zijn.

Een uitkering en hoe men er dan soms weer vanuit gaat dat iemand niet wil en bewust kiest voor bijvoorbeeld de bijstand. Wantrouwen en hoeveel wantrouwen je tegenkomt als je de regels bestudeerd. Huishoudelijke hulp en wat je zelf kunt doe je en voor de rest mag je hulp. Vertrouwen op de mens in plaats van al die wantrouwen die je dan tegen kunt komen.
Een uitzondering zijn en ik denk even aan het fietsen met losse handen. Een stuur op een fiets en vaak heb ik geen zin in het gebruik van dat stuur. Bochten of niet, kuilen in de weg en ik zoek ze vaak op en zo nog veel meer. Zie ook scholieren fietsen zonder dat ze het stuur gebruiken. Mensen van mijn leeftijd die hetzelfde doen zie ik dan weer minder 😊 Soms wordt ik boos toegeroepen en dan gaat het weer over handen aan het stuur. Verder is het onschuldig. Het mag niet en het is leuk om te doen en niemand heeft er last van.

Mijn rode hoed en ik ben denk ik 1 van de weinige mannen in Emmen met een rode hoed. Bewust en een keuze. Ik vind het niet erg om op te vallen en grijze muizen zijn er al genoeg. Chinezen en hoe alle chinezen op elkaar kunnen lijken en dat vind ik ook van de Nederlanders. Bang om op te vallen en vooral gewoon doen.
Roken is ook zoiets. Steeds minder geaccepteerd en de verslaving en je moet echt willen stoppen. Anders lukt het niet. Rokers behoren nu tot een minderheid en worden steeds meer een uitzondering.. Misschien lukt het me binnenkort om te stoppen en moeilijk blijft het.

Gisteren zat ik weer even tv te kijken en ook dat is voor mij normaal. Floortje naar het eind van de wereld en een verhaal over twee artsen ergens in het buitenland. Hoe anders men daar zorg verleent vergeleken met ons landje en hoe nodig ze daar zijn. Uitzonderingen en Nederlanders die kiezen voor ontwikkelingswerk ver weg van hun thuisland en veel anders leven dan de gemiddelde Nederlandse arts. Respect en hoeveel respect ik dan heb voor die artsen. Veel meer respect dan wat ik heb voor die Nederlandse arts in een Nederlands ziekenhuis.
Uitzonderingen en leven en anders leven dan de gemiddelde  inwoner en in ons land is er in mijn ogen te weinig ruimte voor anders zijn en anders leven. Vol en ons land is vol en daardoor is er denk ik ook te weinig ruimte voor anders.

En wat is normaal en wat is anders ….