Pagina's

zondag 11 februari 2018

onthaasten

Sneller en sneller. 10 kilometer schaatsen in de jaren 70 en 15 minuten was snel. Rondjes van in de 33 seconden waren ondenkbaar. Nu in 2018 en komende week weer de 10 km schaatsen op de olympische spelen en hoe snel dit nu gaat. Nu is de 10 km schaatsen niet bij iedereen populair. Het duurt te lang zeggen de niet liefhebbers dan. Hou wel van die afstand. Het ritme en de tijd nemen voor…

Denk even aan de jaren 80  en ik in de productie bij de Akzo. Hoe het steeds sneller moest. Zo snel dat de mens het niet meer bij kon houden en het proces werd geautomatiseerd.
Nu en vanmorgen werd ik om even over acht wakker. Blijf nog even liggen en even rustig naar de klok kijken en zie de minuten verspringen. Haast en haast heb ik bijna nooit meer. Samen koffie en we hoeven ons niet te haasten. Werken is een gepasseerd station en het beetje geld dat we krijgen is genoeg. Na de koffie boodschappen doen en ik ga lopen. Langs de doorgaande weg en al die auto’s die in een lange rij langs komen. Druk en nog eens druk en snel natuurlijk. Mijn eigen tempo en hoe meer haast een ander heeft, hoe rustiger aan ik het wil doen 😊

Tempo en het tempo in de huidige samenleving is voor mij te hoog en ik hoef gelukkig ook niet meer mee te doen. De auto is een gepasseerd station. Autorijden heb ik nooit leuk gevonden en er zijn alternatieven. Sneller en sneller en ook de trein rijdt niet echt langzaam meer. De tijd dat men 30 km per uur te snel vond ligt al lang achter ons.
Taal en we praten sneller dan 20 jaar geleden. 10 procent sneller las ik ergens en zelfs praten moet sneller en sneller. Meedoen en ik wil niet echt meedoen aan al die snelheid en toch doe ik ook ongemerkt mee. Dit stukje bijvoorbeeld schrijf ik in een 20tal minuten en ook dat kan langzamer. Ook ik word besmet door al die snelheid om me heen..

Klagen en mensen die klagen over al die snelheid en ook die geluiden hoor ik. Hoe snel de tijd gaat en hoe druk men het heeft. Geen tijd meer voor niets en niets doen en geen tijd meer voor even de tijd nemen.
Een postbode die zijn werk over 8 uur mocht verdelen en dan tijd overheeft. Ook dat is niet meer zo en hij mag ook niet meer tijd dan nodig is gebruiken. En over die tijd die nodig is, denkt men nu anders dan 20 jaren geleden. De tv en hoe snel het moet gaan. De reclame en het hoge tempo van die reclame.

Genoeg geklaagd en ik ben blij dat ik mijn eigen tempo mag kiezen. De tijd nemen voor bijna alles wat ik doe en zo af en toe gewoon even zitten op het muurtje bij de Hema en naar de klok van de grote kerk kijken. Echt vervelen doe ik me dan niet. Gedachten en ook die kan ik af en toe stilzetten.
Onthaasten en ik kan het iedereen aanraden. Even niets in je agenda zetten en daar de tijd voor nemen. Van mij mag het ook collectief. Iedereen besluit dan om het wat rustiger aan te gaan doen. Werk bijvoorbeeld en wat in 1 uur moet, mag weer in 1,5 uur. Dat zullen we dan eerst weer moeten leren. Rustig aan mogen doen en hoe dit niet echt vanzelfsprekend meer is…
Boodschappen doen en de langste rij voor de kassa kiezen. Ook dat doe ik weleens. En ik kan het iedereen aanraden.

Tijd genoeg hebben en de tijd nemen en dat is rijkdom en rijk zijn 😊