Pagina's

donderdag 22 februari 2018

een wereld van verschil

Terug in de tijd en soms denk ik nog weleens aan de jaren 80 van de vorige eeuw. Slechte tijden en vele slechte dagen. Het leven vond ik toen niet echt leuk. In 1986 overleed mijn vader en niemand meer om het voor te doen of voor te laten. Werk en ik werkte toen bij de Akzo. Op een gegeven moment ook niet echt leuk meer en ziek worden en ziek zijn.

In 1987 mijn eerste gedwongen opname en platgespoten en een diagnose. Verdoving en rondlopen als een zombie. Niet leven en niet dood zijn en minder pijn. Crisis en de ene opname na de andere en moe zijn en leven voor die spaarzame goede momenten.
In de jaren 90 en langzaam gaat het beter. Nog steeds hard werken voor goede momenten en opgeven was geen optie. Tranen en al die tranen die ik heb gelaten. En dan onbegrip en roddels en nog veel meer.

Nu even vooruit in de tijd en de jaren 00 en 10 en het is nu alweer 2018 en de jaren 80 liggen ver achter ons.
Goed en nu alleen maar goede dagen.. Werken en geaccepteerd dat werken een gepasseerd station is. Ook al meer dan 20 jaar een relatie en goede en slechte dagen en meer goed dan slecht 😊.

Opnames en in de jaren 00 mijn laatste opname en veranderingen en deze blog is  1 van de veranderingen. Uiten en een leuke manier van uiten en creativiteit natuurlijk. Anders en iets anders doen met mijn creativiteit.
Invloed en invloed hebben al die slechte tijden wel en soms nog. Balen van en dat is er ook nog. Acceptatie is er nu wel en weten dat het niet mijn eigen keuze was en is geweest. Soms is het gewoon het leven.

Alcohol en medicijnen en hoe dit invloed had op mijn hersenen en mijn menselijke geest. Weet nu dat alcohol eigenlijk helemaal niet bij me past en dat het leven zonder veel leuker is. Pijn en de pijn wegdrinken en een vicieuze cirkel en de pijn kwam steeds weer terug net als de alcohol. Ook dit ligt nu achter me en wijsheid komt met de jaren. Jammer genoeg wel.
Glimlachen en ik krijg die glimlach soms niet van mijn gezicht en ook dat is het resultaat van hard werken. Bederven en er zijn maar weinig dingen meer die een goede dag voor me kunnen verpesten 😊

Slechte dagen en ik heb er geen zin meer in en nu alleen nog maar genieten van het resultaat van hard werken en niet opgeven.
Stemmetjes en negatieve stemmetjes. De tijden dat die stemmetjes me uitscholden voor klootzak en nog veel meer. Ook dat lijkt verleden tijd. Rust en stilte en innerlijke rust en af en toe een complimentje en meer niet. Ook dat is anders dan vroeger.

Medicijnen en ik neem nog steeds trouw mijn antipsychotica. 1 pilletje per dag en verder is vooral niet meer moeten belangrijk. En schrijven natuurlijk, en de liefde en kunnen houden van mezelf is dan het allerbelangrijkste.