Pagina's

woensdag 3 januari 2018

Vreemdeling

Een dagje Amsterdam en hoe snel ik me een vreemdeling voel. Iets eten en de menukaart en alles is in het Engels. Een ober die je aanspreekt in het Engels en toch ben ik een Nederlander en Amsterdam is een Nederlandse stad. De Nederlander en hoe goed de Nederlander het wil doen voor een vreemdeling. Even op mijn muurtje bij het station en iemand vraagt me in het Engels de weg. Verstaan en toch in het Nederlands antwoord willen geven en hoe vreemd de vrager me aankijkt.
Het Engels als tweede taal en meer dan de helft van de Nederlanders beheerst het Engels. Verstaan doe ik het wel en spreken niet. Hoe normaal het Engels inmiddels in ons land is. Zou willen dat de Nederlander wat meer van de Fransman zou hebben. Eigen taal eerst en pas veel later een ‘vreemde’ taal.

In de trein en tegenover me zitten een paar tieners. Ze spreken een taal waar ik niets van begrijp en niets van versta en ze hebben lol. Ik voel me een vreemdeling en ik vraag me af wat er mis is met het mooie en blijkbaar moeilijke Nederlands. De thuiszoeker oftewel asielzoeker en hoe ze in hun eigen taal blijven praten en hoe ze elkaar opzoeken. Zou ik dat ook doen? Vluchten naar een ander land en niet de enige Nederlander zijn en mijn landgenoten opzoeken om iets te praten te hebben. Voor de inwoner van dat land onbegrijpelijk en ze weten niet eens dat ik Nederlands spreek. Net zoals ik niet weet welke taal die tieners spreken..
Buitenlanders en Engels kunnen spreken en wij passen ons aan en spreken ze ook in het Engels aan. Vreemde talen en andere mensen. Ook die kom ik dus regelmatig tegen en de taal. Ik versta en ik begrijp het niet. Soms vind ik ook dat men zich moet aanpassen en dat ze onze taal moeten leren spreken en verstaan. Maar zou ik dat zelf ook kunnen en belangrijker willen als ik in een ander land terecht zou komen. Tolken genoeg en landgenoten genoeg in de buurt voor het spreken van je eigen taal. En meer dan woorden als een goedemorgen en een goede avond in die vreemde taal hoef ik niet te kennen.

De vooruitgang en ik volg het een beetje. Stel me weleens voor dat ik meer dan 10 jaren in de gevangenis had moeten doorbrengen. Geen krant en geen tv en geen internet en hoe ik me dan na mijn vrijlating zou voelen en hoe vreemd de wereld er dan uit zou zien. De tijdmachine en een hunebedbouwer naar deze tijd halen en hoe die hunebedbouwer zich een vreemdeling zou voelen in deze tijd.
Tv en hoe weinig ik heb met bijvoorbeeld reclame en met bijvoorbeeld het amusement of cabaret. Ik snap het wel en ook weer niet en ik voel me weer een vreemdeling in deze tijd en in dit land. Volgen is iets anders dan begrijpen. Thuis voelen is weer iets anders. Hoe ik me niet thuis kan voelen in ons land en soms ook weer wel natuurlijk.

Vertrekken naar een land zonder en hoe zou ik me daar voelen en zal ik er nog iets van snappen.

Andersom en kan ik aan een vreemdeling uitleggen hoe mijn medemens denkt en hoe de Nederlander in elkaar steekt. Aanpassen en kan een vreemdeling zich aanpassen aan de oorspronkelijke bewoners van een land. Een vreemdeling zijn in eigen land en hoe vaak ik mijzelf zie als een vreemdeling in eigen land…