Pagina's

zaterdag 11 november 2017

Als het tussen de oren maar goed zit…...

Afgelopen week bij een lezing van iemand met een dwarslaesie. Hij vertelde over zijn revalidatie. Op moeilijke dagen denken aan iemand met ook een dwarslaesie die het nog iets slechter had getroffen dan hij. Helpen en spiegelen natuurlijk en blij dat het bij hem nog meeviel. Nu jaren later en de kansen die zijn handicap hem had gegeven. Nog kunnen lopen en dromen van keeper zijn in het Nederlandse voetbalelftal en hoe dit onhaalbaar was. Met zijn handicap en rolstoelbasketbal en het Nederlands rolstoel basketbal elftal halen. Het theater en hoe hij van zijn beperking kansen maakte. Optimist en hij was een optimist en tussen de oren zat het goed. Hij vertelde ook nog over de aan hem meest gestelde vraag. “Hoe ben je in die rolstoel terecht gekomen”. Hoe lastig hij het in het begin vond om dit te vertellen. Hoe hij later verschillende redenen ging verzinnen en als antwoord gaf.

Tussen de oren en het glas als half vol kunnen zien.. Optimie en de grote verschillen tussen een lichamelijke en een psychiatrische beperking. Zelf ook een tijdje doorgebracht op een afdeling met meerdere mensen met de diagnose schizofrenie. Hoe ga je om met deze diagnose en hoe richt je je leven goed in. Rouwverwerking hoorde er ook bij en men noemde het rehabilitatie. Verschillen en afhankelijk worden van een rolstoel en men spreekt van revalidatie en bij mij van rehabilitatie.
Erfelijk en zo kan een positieve houding en vechtlust ook in de familie zitten en iedereen kan in een rolstoel belanden en dan verder en dit kan verschillend zijn. De meneer uit het begin van dit verhaal zag zijn optimisme en vechtlust als iets wat hij had geërfd en wat waarschijnlijk in zijn dna zat. Een winnaar of verliezer zijn en vaak is dit geen keuze en het kan ook erfelijk bepaald zijn.
Psychiatrie  en schizofrenie en dit zit zogezegd tussen de oren. Het is aan de buitenkant niet te zien wie er schizofreen is of niet en lastige vragen hoef ik niet te beantwoorden. Het is mijn eigen keuze of ik dit vertel of niet. En wat is schizofrenie. Voor mij vaak niet meer dan een diagnose en het zegt verder niets over mijn mens zijn. Verward zijn en leven in mijn eigen droomwereld die door niemand wordt begrepen. Het is lang geleden dat ik zo’n periode heb gehad en psychoses kunnen natuurlijk ook heel persoonlijk zijn.
Tussen mijn oren en tussen mijn oren is er niet zoveel meer mis. Gelukkig zijn en dat ben ik wel. Mijn geluk is ook niet afhankelijk van het bubbelbadeffect en misschien kennen jullie dit. Heerlijk in het bubbelbad en dan wordt het water koud en moet er weer warm water bij en zo gaat het maar door. Zo kan het ook gaan met kopen en kopen en meer en even is het lekker en dan moet er weer warm water bij. Geluk en wanneer ben je gelukkig. Applaus en op naar het volgende applaus of kan het anders…. 
Hoe een lichamelijke beperking kan verschillen met een psychiatrische beperking en hoe belangrijk het gevoel tussen de oren kan zijn. Psychoses en hoe de buitenwereld hier niet mee kan omgaan en voor de persoon zelf is het ook niet leuk. Een rolstoel en verder niets en hoe het leven je dan vele kansen kan geven en hoe moeilijk het leven kan zijn met een psychiatrische beperking en hoe weinig begrip je dan kunt tegenkomen….
Tussen de oren en hoe dit je levenspad kan beïnvloeden en hoe vaak dit geen eigen keuze is. Willen en kunnen en de grote afstand tussen willen en kunnen en vaker niet kunnen dan niet willen en daar zou de ‘gezonde’ medemens eens wat meer bij stil moeten staan. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten