Pagina's

zaterdag 23 september 2017

herinneringen

If I leave here tomorrow. Would you still remember me?

Ik denk nog vaak terug aan mijn ouders. Mijn vader overleden in 1986 en hoe zwaar het sterven voor hem was. Euthanasie moest nog uitgevonden worden en de natuur moest het werk doen. Wat rest zijn herinneringen. Stemmen en hoe zijn stem klonk weet ik niet meer. Verder worden herinneringen altijd sterk gekleurd door de tijd. Wat vergeet je en wat mag je onthouden. Mijn opoe van moederskant en een paar jaar eerder overleden en ook dat was zwaar. Hoe sterven nu in 2017 veel gemakkelijker is geworden. Klagen deed mijn vader niet en ook niet weten dat sterven anders kon.
Mijn moeder 10 jaar later overleden. 1996 en in het ziekenhuis net als mijn vader. Ontstekingen en wat er gebeurde in haar hersenen en hoe mijn jongste zus bij haar sterven mocht zijn. Zelf nog samen met mijn moeder in de laatste nacht van mijn vaders leven aan zijn bed mogen zitten. Nog steeds dankbaar dat mijn moeder mijn lief nog heeft ontmoet en mocht leren kennen.  In mijn hoofd weet ik nog hoe ze eruit zagen en soms verschilt dat beeld met de foto’s die ik nog heb. Hun stemmen niet bewaard gebleven en ook vergeten. 1 van mijn oudere broers is 2 of is het 3 jaar geleden overleden en zijn stem staat me nog bij.

Herinneringen aan mensen die er niet meer zijn en dat zijn er veel. Familie en ook vrienden en hoe gekleurd ze kunnen zijn en kunnen verschillen met de herinneringen aan die personen van anderen. Geschiedenis en geschiedenis begint bij het geschreven woord en dat is niet voor niks.

Mijn jeugd en hoeveel herinneringen ik nog heb aan die tijd en leuke herinneringen. Hoe vrij ik werd gelaten door mijn ouders en hoe ik later begeleiding miste. Hoe ik soms een hekel heb aan die Henk van de jaren 80 met zijn muziek en de alcohol en zijn blues. En hoe alleen ik me toen voelde en was. Hoe mijn leven er nu gelukkig anders uitziet dan 30 jaar geleden.

Herinneringen en wat onthoudt men van mij na mijn dood. Zullen ze leuk aan me terugdenken of vonden ze me een klootzak en blij dat ik er niet meer ben. Schrijven en hoeveel teksten blijven er van me bewaard. Dichten en sommigen vinden dat ik gedichten schrijf en misschien maak ik er ooit nog een boekje van. Mijn best doen en meer dan mijn best doen kan ik niet. Wat ik meemaak en heb meegemaakt en hoe dat me heeft gevormd. Treuren en men hoeft niet om me te treuren. Mijn leven vieren bij het afscheid zou ik leuk vinden. Hoe ik nu best lekker in mijn vel zit en hoe ik daarvoor heb moeten knokken. En dat vind ik het allerbelangrijkste.

Oordelen en je kunt pas over iemand oordelen als je hetzelfde dan die ander hebt meegemaakt. Ook dat klopt natuurlijk niet altijd. Herinneren en hoe persoonlijk dit is en mag zijn.

Herinneringen en een voetnoot worden in de geschiedenis en de geschiedenis van mijn familie. Getrouwd met en geen kinderen en meer en ook niet minder. Ach ben nog lang niet van plan te gaan en hoop nog een flink aantal jaren te mogen blijven op deze mooie planeet

Herinneringen en hoe ze vreugde kunnen schenken en hoe ze soms ook pijn kunnen doen. Ook zijn herinneringen persoonlijk en horen ze echt bij mij of bij een ander. Hetzelfde meemaken en toch anders ervaren kan ook en komt vaak voor.