Pagina's

vrijdag 30 juni 2017

roddelen


uitwisseling van informatie en geruchten over privézaken van afwezige anderen, vooral op een ‘vervelende’ manier

Ik ben niet opgegroeid met praten over een ander. Thuis werd er bijna of is het niet gepraat over anderen. Weinig informatie over en met wie bijvoorbeeld mijn oudere broers omgingen. Ook van mijn ouders weinig info over bijvoorbeeld hun opgroeien en over hun broers en zussen.
Praten over anderen en velen kunnen niet anders en zijn er mee opgegroeid. Zelf is het iets wat ik nog steeds niet goed beheers. Praat wel eens over anderen en ik probeer het meestal kort en objectief te houden.
Ik heb wel een  hekel aan al dat geklets van sommigen over anderen en niemand deugt behalve ik… Ach,  Normaal heft er leuke liedjes over geschreven en zolang men over je kletst, leef je en of het nu negatief of positief is. Dat maakt dan niet uit.

Objectief en eerlijk en open iemand benaderen zonder dat er een verhaal  tussen die ander en jou staat. Een paar keer meegemaakt en ik voelde me daar wel goed bij.
Andersom ken ik ook en dan zijn er vele verhalen die de ander over je gehoord heeft en die je eerst moet ontkrachten of bevestigen. Een stuk lastiger en moeilijker.

Al dat geklets en al die verhalen waren voor mij een aantal jaren geleden de reden om met schrijven te beginnen. Mijn eigen verhaal en mijn eigen woorden. Nu niet zo belangrijk meer. Ik kan wel genieten van al die mensen die niet 'objectief' naar me kijken. Een mening over iemand hebben en die mening is vaak alleen maar gebaseerd op van horen zeggen.
Facebook en twitter en google en dan kun je al veel van me weten. Achter de computer en zonder invloeden van wie dan ook en ik kan mezelf zijn. Het geeft wel een eerlijk beeld van wie ik ben. Ik kies er ook voor om de status op openbaar te zetten dus iedereen mag er een kijkje nemen. Afhankelijk blijf ik natuurlijk wel van hoe iemand mijn woorden leest en uitlegt.

Ojadasawa, een liedje over wat men over je kan zeggen en vertellen en een leuke manier om op roddels te reageren. O ja dat zal wel. En verder gewoon doorgaan en je eigen weg kiezen.
Roddelen en omdat ik er zelf niet mee ben opgegroeid heb ik er ook weinig verstand van. Weet wel dat er mensen zijn die niets anders kunnen en willen en doen.

Gelukkig ken ik ook nog mensen die niet roddelen en zich zelf een mening willen vormen zonder invloeden van buitenaf. Vind het ook leuk dat ik af en toe nog iemand tegenkom die niet weet dat ik schrijf en die nog nooit mijn facebook pagina of mijn blog heeft bezocht. En twitter is voor hun helemaal iets vreemds.
Vind dat geklets soms ook wel grappig en in het verleden heb ik weleens geprobeerd om dat geklets een beetje te sturen en te beïnvloeden. Nu geen zin meer in.
En wat je ook doet. Lullen doet ze toch 😊