Pagina's

dinsdag 14 maart 2017

Over werk, over de auto en over niet meer mee (willen) tellen



Werk en productiemedewerker zijn. Afgelopen week een gesprek met een andere oud-productiemedewerker en over hoe het tempo steeds hoger kwam te liggen en alleen de sterkeren overbleven. Zelf ook meegemaakt. Eind jaren 80 en een steeds hoger tempo. We konden het nog net bijhouden en er wordt besloten het inpakwerk te automatiseren. Zodat het nog sneller kon. Productiemedewerker zijn in deze tijd en alleen de allersterksten kunnen dit. Respect. En zoveel productiewerk is er ook niet meer. Te duur geworden en ander werk genoeg.
Uitval en een tijdje bij de sociale werkplaats gewerkt. Weer productiewerk en het tempo is niet belangrijk en rustig kan soms en soms ook niet. Sfeer en hoe ik weer uitval. Niet het tempo maar de aard van het werk. Tja men zegt dat zolang je een stickertje op een shampoofles kunt plakken je kunt werken. Voor mij te veel en arbeidsongeschikt. Meetellen en hoe je als waoer niet meer meetelt en soms niet voor vol wordt aangezien. Voor mezelf opkomen en verkeren in een omgeving waarin niemand werkt en waar iedereen om een of andere reden arbeidsongeschikt is en ik  tel mee. Werken en politiek en alleen de werkenden tellen mee en iedereen kan wel wat. Werken moet beloond worden en de rest telt niet meer mee. Omdenken denk ik dan en hoe belangrijk mag werken zijn en in mijn ogen is werk veel te belangrijk geworden. Het systeem en de beloning en de straf en het wordt tijd voor iets anders en tijd voor evolutie. Gebeuren zal het niet en echt meetellen doe ik niet meer. Niet als het om werk gaat en belangrijk vind ik dit gelukkig ook niet meer. Niet meer kunnen en de behoefte is ook verdwenen. Ik vermaak me wel zonder 😊

De auto en meer dan 50.000 auto’s in de gemeente Emmen. Meer dan 1,3 auto per huishouden en ik doe niet mee. Zie vele auto’s rijden op een dag. Onderweg van a naar b en altijd onderweg. De strijd en de strijd tegen de auto is verloren en velen kunnen niet meer zonder. De arbeider hoorde ik laatst en hoe belangrijk de auto voor hem is. Eerst zijn gezin en dan de auto en dan het werk. Werken om een auto te kunnen betalen. Voor elke boodschap pak je dat ding. De heilige koe en hoe we niet meer zonder kunnen. Zelf kan ik ook geen auto meer rijden en heel vaak is het niet willen. De haast en de snelheid en 130 km per uur op de snelweg en vaak is dat nog te langzaam. Geen auto en in de ogen van velen tel je dan niet mee. Een eerste levensbehoefte en de droom van ieder mens. Een auto hebben en toch de fiets pakken en velen kunnen dit niet en kiezen voor de heilige koe. Haast is ook zoiets en de snelheid is dan belangrijk. Snel alles doen en niet meer de tijd nemen voor. Niet meetellen en dat wil ik dan ook niet meer. De trein en de bus voor langere afstanden en de benenwagen en de fiets voor kortere.
Afgelopen weekend in de trein en een echtpaar die bij ons zit vertelt over de vele fietstochten die ze hebben gemaakt. Met de auto en de fietsen achterop. Soms lijkt een auto mij ook wel handig en wetende dat dat niet meer kan. Heel soms vind ik dat niet meer kunnen jammer en vaker nog hoef ik niet meer mee te tellen als het om de auto gaat. Leven en leven zonder kan ook en de nadelen en de voordelen van zonder zijn leuker.
Niet meer meetellen als het om werk en auto gaat en heel vaak wil ik ook niet meer. Zonder kan veel leuker zijn