Pagina's

zaterdag 4 februari 2017

Thuiszoekers



Ik probeer me wel eens voor te stellen hoe het leven in een ander land er uit zou zien. Geboren in Nederland. Een welvarend land met eten en drinken genoeg en belangrijker geen oorlog en geen geweld tussen de mensen en met andere volkeren.
Geboren worden in Afrika of in het midden oosten en geen eten en drinken genoeg. Of er lopen mensen met wapens over straat en je bent je leven niet zeker. Je steeds weer moeten afvragen of en hoe je de volgende dag haalt en hoe je bijvoorbeeld weer aan eten en drinken moet komen. De wereld en de vele verschillen tussen de verschillende werelddelen en kleiner tussen landen. Wat zou ik doen als ik in Syriƫ zou wonen. Ook gaan vechten of ga ik op de vlucht? Mensen die je vertellen over het leven in Europa en geen honger en geen geweld en geld gratis. Zou ik dan ook mijn thuisland verlaten en op zoek gaan naar een ander plekje zonder oorlog en met vrede en alles in overvloed.
Moeilijk voor te stellen. Oorlog in ons land en te weinig eten en drinken en vechten om te leven en vooral vechten om te overleven. De laatste oorlog ligt al meer dan 70 jaar achter ons en verder hebben we het ook goed voor elkaar. Europa is een rijk werelddeel vergeleken met Afrika of sommige plekjes in het Midden Oosten.
Mens zijn en wat willen we delen en wat gunnen we een ander die het niet zo goed heeft en die het wat beter wil hebben. Vorig jaar meer dan 30.000 asielzoekers en ik noem ze liever thuiszoekers en ze willen graag een plekje in ons land. Een strenge selectie om de rotte appels er uit te halen en niet iedereen komt met goede bedoelingen naar ons land. De beslissing en je mag blijven en dan begint het pas. Een vreemde taal en vreemde gewoontes en niet iedereen vind het leuk dat je erbij bent gekomen. Gelukkig wel andere mensen uit je thuisland en dezelfde taal en achtergrond. Inburgeren en de taal leren en de gewoontes en als dat allemaal lukt kun je spreken van een nieuw thuis en een nieuw thuisland.
Afgelopen week bij de bank en ik kom een thuiszoekster tegen. Ze wou pinnen en ze snapte er niets van. Een briefje met een pincode en ik besluit haar te helpen. Ze weet me duidelijk te maken hoeveel geld ze wil en ik pin het even voor haar. De pincode moet je geheim houden en meer van dat soort regels en hoe moeilijk zoiets voor een vreemdeling kan zijn. Zelf vind ik dat we een verantwoordelijkheid hebben naar andere mensen op deze aarde die het niet zo goed hebben. En dat we als land en onderdeel van het grote geheel zijn en zo moeten handelen. De goedwillende thuiszoeker met open armen ontvangen. Wel onder enkele voorwaarden dan en dan de taal leren en je best doen om erbij te horen. Denk even aan de Turken en Marokkanen die in de jaren 70 naar ons land kwamen en sommigen kennen de taal nog niet en dat vonden we toen ook niet belangrijk. Bang en bang dat ons land anders wordt door al die thuiszoekers ben ik niet en we zijn allemaal mensen van vlees en bloed en zo zijn er meer overeenkomsten.
Gelukkig hoef ik zelf niet op de vlucht en op zoek naar een ander thuisland en ik moet er ook niet aan denken. Vluchten en een ander plekje moeten zoeken waar ik gelukkig kan zijn en waar nog een toekomst is. Daarom zal ik altijd vriendelijk blijven en zijn tegenover de vreemdeling. Ook blijf ik er vanuit gaan dat ze met de beste bedoelingen naar ons land zijn gekomen en dat ze ook liever in hun eigen land waren gebleven en soms heb je geen keuze en moet je wel vertrekken. Om te overleven en om te leven.