Pagina's

vrijdag 27 januari 2017

de vooruitgang



Zit naar een oude film op de Duitse tv te kijken. Winnetou en Old shatterand. Indianen en de vooruitgang en de komst van de spoorwegen en de komst van de blanke man. Alles in het teken van de vooruitgang. De indianen die het even niet meer snappen en de blanken en het vele onbegrip tussen deze twee groepen.
Even naar deze tijd en 2017 en volgende maand verkiezingen. Keuze uit meer dan 30 politieke partijen met allemaal een eigen mening en voor elk wat wils….

Overvloed en genoeg te kiezen. Weten we nog wel wat te kiezen als je de keuze hebt uit meer dan 30 meningen. De vier grootste en is het dan duidelijker…. Op dit moment zitten er meer dan 17 politieke partijen in de tweede kamer. Het individu centraal en hoe meer keuze hoe beter of is het slechter…
Keuze en in sommige landen kun je kiezen uit niet meer dan twee partijen en dat lijkt me toch gemakkelijker. De vooruitgang brengt ons te veel keuze en ook dat is maar een mening en voor anderen is er nog geen keuze genoeg.
Hoe anders ons leven is dan het leven van onze voorgangers en ik denk even weer aan de indianen en hoe tevreden ze waren en hoe dat voor anderen weer niet genoeg was. De tijd van Winnetou en old shatterand en hoe ik in mijn jeugd hier vaak naar keek en de boeken van Carl May natuurlijk. Strijden tegen de vooruitgang en verliezen en toch blijven dromen.
Andere tijden en zo is er in mijn leven veel keuze bijgekomen en soms te veel keuze zonder na te denken over en zonder na te denken over de gevolgen van die vele keuze. Go with the flow en het meer raakt nooit vol. De economie en dan telt alleen de vooruitgang en de groei. Kunnen we ook terug naar af en minder en minder willen en met zijn allen streven naar aandacht voor onze omgeving, voor onze medemens en voor samen en delen.
Het individu en de wens van de mens en alleen maar vooruit willen en stilstand is achteruitgang. Voor de indianen geen punt van discussie en elk jaar genoeg eten en drinken en meer ook niet. De vooruitgang echter was niet te stoppen en niet van te winnen.
Er kan een dag komen dat we worden gedwongen tot anders en anders omgaan met elkaar en met al die behoeftes die we hebben. Kleinschalig en samen en met elkaar kiezen voor iets anders. Moeilijk is nu even om niet minder en minder te gebruiken of meer en meer en nooit genoeg. Alles gebaseerd op nooit genoeg en geen grenzen terwijl grenzen zo leuk kunnen zijn. Voor mij hoeft die vele keuze niet. Kiezen tussen 2 of kiezen tussen zoveel meer en laat mij dan maar de keuze tussen twee of gewoon 1. Koffie bijvoorbeeld en de vele merken en toch kies ik steeds hetzelfde merk. En zo kies ik steeds weer voor het vertrouwde en hoeft het nieuwe en de vele keuze niet.
Groter en groter is het thema van deze tijd en grenzen kennen we jammer genoeg niet en zo gaan we door en zo heeft de vooruitgang vele minder leuke kanten. Leuk is dat het ook anders kan en gelukkig zijn er nog steeds mensen die genoegen kunnen nemen met genoeg en gelukkig mag ik ook 1 van die mensen zijn.