Pagina's

woensdag 31 augustus 2016

Emmen maak het mee !!



Vermaak en ik denk vaak terug aan mijn jeugd en hoe ik me met weinig kon vermaken. Spelen en weinig speelgoed en spelen met wat de natuur je bood. En natuurlijk fantasie en fantasiespelletjes. Vakantie was voor mij vooral buiten zijn en buiten spelen. Een broer van mijn moeder kwam elk jaar met zijn gezin naar Drenthe. Logeren bij mijn opoe en wij kinderen speelden samen en waren niet veel nodig. Vermaak voor ouderen en mijn vader had genoeg aan zijn vele kippen en duiven en de moestuin. Weinig geld en zelf voedsel verbouwen was een noodzaak. Mijn oudere broers hadden het voetbal en het café. Ook vermaak genoeg. En de tv natuurlijk met programma’s als de fabeltjeskrant en swiebertje en later bonanza, het kleine huis en meer.
Vermaak anno 2016 en ik denk even aan ons mooie centrum en de vele activiteiten die er georganiseerd worden. Dit weekend koopzondag en daarvoor alleen komen de mensen niet dus er wordt van alles en nog wat georganiseerd. Om mensen te trekken en om de mensen te verleiden geld uit te geven. De vlindermarkt. Een rommelmarkt en braderie en al jaren een traditie. Nu niet alleen meer kopen en verkopen maar ook ander vermaak. C’est la vie. Een feestdag met straattheater en muziek. Dit jaar even geweest en het boeit me niet meer. Bier drink ik bijna niet meer en met een flesje water kijk ik hier heel anders tegenaan.
Goede tijden en er is geld genoeg onder de mensen en hoe krijg je ze zover dat ze het in jouw centrum gaan uitgeven. ‘Emmen maak het mee’ en met dit motto is er deze zomer van alles te doen in het centrum.
Begin september wordt het raadhuisplein officieel in gebruik genomen en ons gemeentebestuur maakt er een groot feest van met vele artiesten. Gratis en in hoeverre is dit dan gratis ? Dat is dan de vraag ?
De vooruitgang en wat is er dan veel veranderd als het gaat om vermaak. Vroeger 1 keer in het jaar de kermis en dat was het dan. Verder had je het voetbal en bijvoorbeeld een toneel of feestavond  waar verenigingen wat extra geld mee ophaalden.
De gouden pijl een criterium wordt volgend jaar voor de 40ste keer gehouden en er is in die veertig jaar veel bijgekomen en er is genoeg te doen in ons mooie centrum. Veel gratis en ook betaalde evenementen in bijvoorbeeld de oude dierentuin met een stads barbecue in september met natuurlijk weer muziek.
Voor mij hoeft al dit vertier niet en ik ben gelukkig nog prima in staat mezelf te vermaken zonder. 
Even hangen op een muurtje met een flesje water en alles wat ik heb is mezelf. Opgroeien zonder al te veel materie en met fantasie en ook schrijven zie ik als een vorm van vermaak. Voor mezelf en voor een ander. Kunnen we onszelf nog wel vermaken zonder al die evenementen en feesten of moeten we bezig gehouden worden. En het is ook een vorm van handel natuurlijk. Of moet ik zeggen geld verdienen. Goede tijden en dat zie je terug in de vele evenementen in de regio en het moet speciaal en gewoon kan niet meer. Dat denk ik ook wel eens. Leren en leren jezelf te vermaken zonder is niet meer nodig en dat is jammer !! Brood en spelen en aan beide geen gebrek. Een nadeel kan zijn dat je door al dat brood en die spelen de werkelijkheid niet meer ziet. Geeft het volk brood en spelen zei men vroeger en je hebt er geen omkijken meer naar……

maandag 29 augustus 2016

Motivatie



Zin om iets te doen

Zin hebben om iets te doen en hoe belangrijk dit kan zijn. Eind jaren tachtig had ik nergens meer zin in. Te vaak mijn hoofd gestoten en te vaak op mijn bek gegaan en ik geloofde het allemaal wel. Voor mij de reden om te kiezen voor een lang verblijf in “Licht en kracht’ in Assen. Het gekkenhuis in de volksmond. Later was het voorkomen van een nieuwe opname de motivatie om door te gaan. Motivatie en hoe belangrijk dat kan zijn. Een gebrek aan motivatie kan zorgen voor niets en niets doen. Doet me denken aan een artikel geschreven door Lout voor dit blad. Over participeren en meedoen in de samenleving. Hoe steeds maar weer tegen je grenzen aanlopen en steeds maar weer op je bek gaan ervoor kan zorgen dat je kiest voor niets en voor een rol aan de zijlijn zonder mee te doen. Dat hoeft niet de enige reden te zijn  en dan denk ik aan medicijnen en de bijwerkingen en aan bijvoorbeeld een depressie. Ook dat kan zorgen dat je geen zin meer hebt en niet meer mee wil en kan doen.
Motivatie en een aantal jaren geleden ben ik begonnen met een internetplekje en met schrijven en delen. Had ik zin in en ik wilde iets met mijn leven gaan doen en me uiten en mezelf beter laten zien. Geen zin in om tot mijn dood niets te doen en geen zin in om anoniem door het leven gaan. Nu noemen ze zoiets een blog en ik heb nu mijn eigen blog waarop ik regelmatig nieuwe stukjes plaats.
Passiviteit en niets meer willen en niets meer kunnen en geen zin meer hebben in en zo’n periode heb ik dus ook meegemaakt. Medicijnen en elke 4 weken een nieuwe dosis en hoe dit je mens zijn beïnvloedt. Nu een pilletje en veel minder bijwerkingen en ruimte en het is weer helder in mijn hoofd.
Gemakkelijk praten is het wel om te zeggen dat bijvoorbeeld een ieder iets moet doen voor bijvoorbeeld zijn uitkering en dat de samenleving ook genoeg mogelijkheden biedt als het gaat om bijvoorbeeld dagbesteding onder begeleiding. Hoe complex het bijvoorbeeld is geworden om met begeleiding iets te doen. Verschillende zorgorganisaties die iets aanbieden met weinig samenwerking tussen die organisaties en hoe geld dan weer een rol speelt. Geld zorgt er ook voor dat er minder mogelijkheden zijn als het gaat om die dagbesteding. En vrijwilligerswerk is niet voor een ieder een optie. Ook het inloophuis wordt gezien als dagbesteding. Zonder indicatie en zonder verplichtingen. Lotgenoten ontmoeten en eten en drinken voor een betaalbare prijs.
Zin hebben in en hoe een gebrek aan zin hebben een probleem kan zijn. Voor jezelf vaak niet maar voor de samenleving vaak wel. En wat doet de samenleving er dan voor zodat je wel zin krijgt in. Rechten en plichten en dan vind ik dat de samenleving als het om plichten gaat in gebreke blijft. Een samenleving waarin het gaat om de prestatie en meer en meer vergeet vaak de zwakkeren. Ook die horen erbij en ze alleen maar wijzen op hun plichten…. Dan vergeet je dat ze vaak wel willen maar niet meer kunnen. En dat is jammer. Redenen en vaak zijn er redenen genoeg om geen motivatie meer te hebben en ook dat wordt vaak niet begrepen. Mens zijn en als mens gezien worden. Alleen maar gezien worden als iemand die geld kost of niets meer kan helpt niet !!

zondag 28 augustus 2016

De prestatie



Even terug naar de olympische spelen van dit jaar. De prestatie is het allerbelangrijkste en alles in dienst van een zo goed mogelijke prestatie. Ons land goed vertegenwoordigen en een medaille halen is het doel. Doet me even denken aan de olympische gedachte en meedoen is belangrijker dan winnen. Niet echt meer het doel. De losersvlucht en een ieder die geen medaille haalt mag niet meer tot het einde blijven en moet naar huis. Samen uit en samen thuis en elkaar ondersteunen in de jacht naar goud is niet echt meer het doel. De gehandicapte sporter heeft zijn eigen olympische spelen en gaat wel samen. Samen er naar toe en samen weer naar huis. En dat spreekt me toch meer aan. Juichen en het Nederlandse volk juicht alleen maar voor de winnaars en de verliezer telt niet meer mee. Sport en winnen en verliezen en ook de verliezer heeft zijn beste gedaan en verdient een beloning. Doet me denken aan het prof voetbal en de jacht naar meer en meer. Een Nederlandse voetballer wil het hoogste en dat vind je niet meer in ons landje. Dus voor veel geld naar het buitenland en natuurlijk wel het Nederlandse elftal en het volk juicht.

De prestatie en hoe belangrijk voor velen de prestatie is. Scholing gericht op de diploma en de carrière. Het mooie huis en de dure auto en het geld wat je gaat verdienen. Voor vele ouders belangrijk. Hun kinderen moeten het goed hebben en dan natuurlijk weer de prestatie. Meedoen wordt steeds minder belangrijk. Niet iedereen kan natuurlijk veel geld verdienen en die dure auto en dat mooie huis. Ook ongeschoolde mensen blijven er nodig. Minder verdienen en met minder tevreden zijn. Ook leuk.  En dan de kansarmen. De bijstand lonkt en bed, bad en brood en meer is niet mogelijk. Kiezen kan ook en dat  zie je steeds minder. Koos werkeloos bestaat niet meer. Respect en ik heb dan ook respect voor mensen die kiezen voor meedoen is belangrijker dan winnen. Weten dat de hoofdprijs niet voor je is weggelegd. De monteur die zijn geld verdient met hard werken en die nooit de hoofdprijs zal binnenhalen. Werkende helden, een nummer van een Drentse popgroep. Mensen die zwaar werk doen en onmisbaar zijn voor de samenleving en nooit gaan voor de hoofdprijs en tevreden zijn met.

Zelf weet ik dat ik nooit meer van mijn wao uitkering afkom en werken is een gepasseerd station. Een auto wil ik niet meer en vele andere dingen die voor de meeste mensen belangrijk zijn, zijn voor mij totaal niet meer belangrijk. De uitdaging en die mis ik niet. Uitdagingen zijn ook nodig zegt men dan en ook ik heb wel uitdagingen in mijn leven en minder en minder en genoeg is genoeg zijn er bijvoorbeeld twee van. Af en toe iets schrijven over wat me bezighoudt en me nuttig maken voor de samenleving zonder er zelf beter van te worden is een ander.
Met het systeem en de prestatie heb ik niet zoveel en respect voor iemand die gaat voor de hoofdprijs heb ik ook niet altijd. De bijstandsgerechtigde die ervoor kiest om niet meer mee te doen aan en soms ook niet meer kan. En de tegenprestatie want iedereen moet en zal meedoen aan de gekte. Ook dat snap ik niet altijd. De meerderheid omarmt het systeem van de beloning en de straf en er moet ruimte blijven voor mensen die dit niet doen en het anders zien. Ook dat is vrijheid en democratie. Een ieder mag het op zijn of haar eigen manier doen en we zijn allemaal ongelijk maar wel gelijkwaardig. Rechten en plichten zijn er maar mens zijn ook…
De maakbare mens en een politieke partij wil dat een ieder vanaf zijn tweede goed onderwijs krijgt. En waarom ? Moet een ieder maar gaan voor de hoofdprijs en mag niemand meer anders zijn ? Hoe belangrijk velen dan de prestatie vinden en wat is dan een goede prestatie ? Ook hier mag je verschillend over denken. Een samenleving met verschillende mensen en verschillende manieren van leven lijkt me ideaal en dan een samenleving waarin een ieder zich thuisvoelt en zichzelf kan zijn. Niet altijd het streven van de meerderheid en dat is meer dan jammer