Pagina's

woensdag 27 april 2016

Honderdtwintig uur werkstraf voor verzorger die steelt van 94-jarige man

ASSEN - Voor het bestelen van een 94-jarige, hulpbehoevende man, kreeg een 36-jarige man uit Emmen een werkstraf van honderdtwintig uur opgelegd. De helft daarvan is voorwaardelijk.
De dief werkte als verzorger in het verzorgingshuis in Emmen waar de hoogbejaarde man woonde. De man stal in totaal 250 euro tussen mei vorig jaar en eind januari.

Geld weg
De Emmenaar hielp de man bij het douchen. Terwijl de man daar stond, stal de verzorger geld uit zijn portemonnee. Van dit geld kocht de man boodschappen. De bejaarde man ontdekte dat er telkens geldbedragen waren verdwenen en meldde dit bij het personeel van het verzorgingshuis. Na een roosteronderzoek bleek dat de Emmenaar tijdens de diefstallen dienst had.

In de stoelzitting
De inmiddels ontslagen verzorger werd op het matje geroepen en moest naar de kamer van de hoogbejaarde man om daar zijn zakken te legen. Daar ontkende de Emmenaar terwijl hij het geld in een stoelzitting propte. Volgens de officier van justitie pikte de man het geld wanneer de bejaarde op zijn kwetsbaarst was.

In de rechtszaal verklaarde de man last te hebben van stemmen in zijn hoofd die hem dwongen tot de diefstallen. Momenteel wordt hij behandeld in een kliniek. Naast de werkstraf moet de man het geld terugbetalen. Ook krijgt hij een proeftijd van twee jaar
 
Stemmen in je hoofd
Stemmen en hoe stemmen in je hoofd je kunnen aanzetten tot iets slechts. Ik vind het een slecht excuses en je leest het wel vaker. Hoe je beïnvloedt kunt worden door stemmen of hoe omstandigheden kunnen zorgen dat je iets gaat doen wat niet mag. Er zijn trouwens meer mensen met stemmen in hun hoofd die slachtoffer worden van een misdaad dan dat er mensen zijn die onder invloed van stemmen misdaden plegen. Dit lees je echter nooit.
Straf en hoe straffen worden gegeven en dan zou men wat minder naar die externe factoren moeten kijken. Fout is fout en dan telt  het waarom  veel en veel te veel  mee. Het zou dan niet zoveel moeten uitmaken. Je jeugd en in je jeugd heb je iets meegemaakt waardoor je later iemand vermoord. Slecht excuses net zoals onder invloed van stemmen. 90 procent doet ook door die stemmen niets verkeerd. En voor een klein gedeelte geldt dat niet. Het hoe en waarom en iemand beoordelen op zijn daden. Die man waar dit bovenstaande stukje overgaat hoort gewoon gevangenisstraf te krijgen. In mijn ogen dan en die stemmen zou die niet als excuses mogen gebruiken.  Slechte mensen zullen er altijd blijven en excuses ook en dat is jammer. In deze tijd kijkt me in mijn ogen te veel naar het waarom en te weinig naar wat iemand heeft gedaan. Het merendeel van bijvoorbeeld de schizofrene medemens zal nooit iets verkeerds doen en een klein gedeelte wel. En heldere momenten en hoe die heldere momenten ook meegewogen moeten worden.  En het blijven keuzes en die moeten dan naar waarde worden beoordeelt !!
Oké gewoon toegeven dat je iets fout hebt gedaan en als een kerel je straf accepteren. En dan niet je stemmen of je slechte jeugd de schuld geven !! Dat kom ik veel te weinig tegen en dat is meer dan jammer..
Als je iets doet wat niet door de beugel kan behoor je gewoon op een eerlijke manier gestraft te worden en het hoe en waarom…. Tja slecht is slecht en het goedpraten hiervan is nog slechter.

maandag 25 april 2016

Perfectie



volkomenheid, volmaaktheid voortreffelijkheid
Ik kijk nu al een paar weken naar het tv programma  de laatste Downer. Er komt of er is al een test waarbij je vroegtijdig en op een simpele manier tijdens de zwangerschap al kunt weten of je toekomstige kindje het syndroom van Down heeft. En je kunt dan beslissen voor al of niet een abortus. In 1 van de Scandinavische landen is die test er al een tijdje en er worden nog maar weinig kinderen met het syndroom van Down geboren. Met twee mensen met het syndroom van Down gaat men in dit tv programma  verschillende zaken onderzoeken. Men begint met de vraag of het syndroom van Down ook in Nederland zeldzaam wordt en uit kan sterven. Perfectie en ieder mens wil dan een gezond kind en hoe krijg je die dan ?  Op voorhand kun je nu al een aantal zaken laten onderzoeken. Zelf lijkt me dit niet echt een goed idee. Ook iemand met een beperking is de moeite waard en mag er zijn. 1 van de kinderen van mijn broers en zussen heeft een verstandelijke beperking en ze is voor mij net zo veel en soms betekent ze zelfs iets meer voor me dan alle andere neven en nichten. Een bezoeker van het inloophuis vertelt wel eens wat over zijn kinderen en ook hij heeft een dochter met een verstandelijke beperking en hij is net zo blij met haar als met zijn twee andere kinderen.
Perfectie en hoe gaat de samenleving dan om met mensen die in de ogen van die samenleving niet perfect zijn. Heel vaak wordt bijvoorbeeld alles in onze samenleving uitgedrukt in geld. Ook bij dit programma is dit geen uitzondering en men vertelt over de medische en andere kosten. Kun je een mensenleven in geld uitdrukken of is dit weer te simpel. Kwaliteit van leven is voor mij veel belangrijker en mag in mijn ogen niet belemmerd worden door geld. Een beperking of handicap hebben en heb je die dan door de ogen van de samenleving of door je eigen ogen. Een samenleving waarin iedereen zichzelf mag zijn en waar je beperkingen of handicaps ook kunt zien als een eigenschap is veel leuker. Een eigenschap die uniek kan zijn en bijzonder en waar je als samenleving iets van kunt leren. Perfectie en in mijn eigen ogen is de mens geen perfecte soort. Ik denk dan aan al die oorlogen en al dat geweld en bijvoorbeeld terreur. Ook denk ik aan al die mensen die hun eigen imperfectie niet meer zien en alles wat niet aan hun eigen perfecte beeld voldoet afwijzen.   

En wat is dan de volgende stap ? Dat vraag ik me ook wel eens af. DNA en DNA profielen met elkaar vergelijken en eisen stellen aan de genetische eigenschappen van je partner. Alleen maar om perfecte kinderen te krijgen. Niet de liefde bepaalt maar het DNA profiel en zo kun je steeds minder ruimte krijgen voor mensen die anders zijn en anders denken en er anders uitzien.
Groepen en groepen mensen die anders zijn horen er gewoon bij en dat zorgt voor een goede samenleving waarin respect voor elkaar voorop kan staan.  Anders zijn is Normaal en dat is steeds minder de werkelijkheid. Willen we allemaal op elkaar lijken en willen we steeds minder en minder afwijkingen ? Dat vraag ik me wel eens af ? Aan de  andere kant heb je natuurlijk het individu en jammer genoeg wordt samen steeds minder belangrijk. Zelfredzaamheid en perfectie spelen een grote rol in deze tijd. En alles wat afwijkt van jezelf wordt als niet normaal gezien en afgewezen… En wat is normaal ?

voorbeeld



wat je namaakt of wie je nadoet vb: hij tekende de vogel niet uit zijn hoofd maar naar een voorbeeld
aan hem kun je een voorbeeld nemen [proberen het net zo goed te doen]
het goede voorbeeld geven [laten zien hoe het moet]

Voorbeeld en ik denk dan even aan het werk wat ik ooit deed bij de sociale werkplaats. Een voorbeeld en het proberen na te maken. Een sticker op de juiste plaats of een lamp met veel verschillende kleuren draden en namaken. Het voorbeeld en een voorbeeld maakt het gemakkelijker om te doen.
Voorbeelden en zo kun je ook als het om leven gaat een voorbeeld hebben. Ooit dacht men bijvoorbeeld dat Bennie Jolink een voorbeeld voor me was. Ik had ook lang haar en ging een hoed dragen. Tja Normaal en mijn verleden en dan hoort muziek tot mijn verleden. Misschien was het ooit wel 1 van mijn voorbeelden en verandering en hoe onbelangrijk muziek nu voor me is. Voorbeelden en heel vaak zijn we als mensen altijd op zoek naar een voorbeeld.
Als ik nu aan voorbeelden denk kom ik uit bij de tv series in mijn jeugd. Bonanza en Swiebertje en de Fabeltjeskrant om maar een paar te noemen. Verschillend en herinneringen kloppen soms ook niet. Een paar jaren geleden weer eens een keertje naar Bonanza gekeken en hoe anders waren mijn herinneringen. Hoe ooit je ouders je voorbeeld kunnen zijn en hoe hun leven jouw leven weer beïnvloedt. Eerdere generaties en de fouten die zij maakten en hoe we van hun fouten kunnen leren maar heel vaak maken wij jammer genoeg weer dezelfde fouten. Hoe je niet kunt leren van het verleden en voorbeeld doet volgen. Mensen en hoe mensen elkaar kunnen beïnvloeden. Ik denk aan het populisme en extreem rechts en de geschiedenis en hoe we weer keer op keer bewijzen dat we niet van de geschiedenis kunnen leren.
Zelf zie ik het ook wel eens als iets wat bij het mens zijn en het niet perfect zijn van de mens hoort. Alles voor het individu zoals in deze tijd en de democratie en dat we allemaal een eigen mening mogen hebben. Niemand heeft de wijsheid in pacht en dat bewijzen we steeds weer. Als het gaat om ontwikkeling hebben we veel bereikt maar als het gaat om mens zijn, zie ik zelf weinig groei en misschien is dit ook wel iets te negatief.
Voorbeeld en ik denk aan mijn verstandelijke beperkte nicht en hoe ze heel vaak een voorbeeld voor me is. Als het gaat om bijvoorbeeld geld, bezit en de economie. Voor haar van geen waarde en hoe gelijk ze heeft. Ooit keek ze naar Bassie en Adriaan en vele malen naar dezelfde aflevering en hoe ze elke keer weer genoot. Gelukkig hebben we niet allemaal haar verstandelijke vermogen of moet ik zeggen jammer genoeg. Hadden we allemaal maar iets van haar goede eigenschappen. Geen geld en geen verschil en nog belangrijker geen strijd en niet al te veel meningen en vaak een goed humeur. In heel veel opzichten is ze voor mij een voorbeeld.
Voorbeeldfunctie of slachtofferrol en ik denk aan mijn lief en hoe ze wel eens baalt van de slachtofferrol die sommigen aannemen. In mijn ogen niet altijd een eigen keuze maar ergens geef ik haar soms wel gelijk. En dan mijn eigen houding en dan probeer ik altijd een voorbeeld te zijn. Oordelen en oordelen laat ik liever aan een ander over en dan weet ik niet of anderen me een voorbeeld vinden en of ik voor een ander een voorbeeldfunctie heb. Zelf hoop ik van wel.
Voorbeelden en voorbeelden genoeg en vele mensen die ons voorgingen op deze mooie aarde en we mogen kiezen. Goed voorbeeld doet goed volgen en over wat goed is mogen we weer van mening verschillen.    

de foto



Enkele Inlopers gelden heb ik een foto geplaatst uit de jaren 20 van de vorige eeuw. Op deze foto stond mijn vader als kind met zijn familie. Ik heb niet zoveel foto’s uit die tijd. Ik heb bijvoorbeeld maar een paar foto’s van mijn ouders van voor de jaren 60 en van mijn oudere broers en zus heb ik ook een paar foto’s. Ik kan me ook niet herinneren dat mijn ouders foto’s van ons maakten. Het digitale tijdperk was nog ver weg. Foto’s werden er in mijn jeugd niet zoveel gemaakt en ik herinner me de schoolfotograaf die 1 keer per jaar langs kwam voor het maken van een foto. Veel van die foto’s heb ik nog en het zijn dierbare herinneringen.
Mijn oudste zus had volgens mij al snel een fototoestel en maakte vele foto’s. In mijn tienertijd op vakantie bij mijn zus en later vaak een weekendje achterhoek en samen met haar kinderen foto’s kijken. Vele albums met foto’s. Een ouderwets fototoestel met een cassette of rolletje met bijvoorbeeld 12, 24 of 36 opnames en dat is ook mijn eigen eerste ervaring met het maken van foto’s Ik heb nog een album uit mijn late tienerjaren en begin twintiger jaren met foto’s uit die tijd. Foto’s en als ik bijvoorbeeld aan mijn ouders denk zie ik weer een foto in mijn geheugen waar ze opstaat uit de jaren 80. Ook als ik aan mijn oma denk zie ik een foto. 80 jaar worden en 80 rode rozen krijgen van mijn oudste broer. Voor de komst van de fotografie waren er niet zoveel mogelijkheden om belangrijke gebeurtenissen vast te leggen. Schilderen en tekenen denk ik dan en die vele beroemde schilders uit de middeleeuwen. Musea hangen vol met schilderijen uit die tijd.
Later de fotografie en verderop in dit nummer vind je een artikel over vele eerste foto’s. Foto’s kunnen dierbare herinneringen worden en soms weet ik bijvoorbeeld niet meer hoe iets er toen uitzag en hoe die tijd was. Foto’s en samen met anderen foto’s kijken en dan komen de verhalen en herinneringen weer naar boven.
Van analoog naar digitaal en het fotorolletje verdwijnt en  de digitale fotografie rukt op. Mijn eerste digitale fototoestel en met een kabeltje kon je de foto’s op de computer zetten en bijvoorbeeld bewerken en bewaren. Een foto nemen en ik zie gelijk het resultaat op een klein scherm op het toestel en kan ze als ze mislukt zijn gelijk verwijderen. Niet meer de spanning van vroeger. Een rolletje inleveren en afwachten of ze gelukt zijn. Samen met de man of vrouw achter de kassa kijken of het de goede foto’s waren en of ze gelukt waren.
Nu in deze tijd zijn de opslagmogelijkheden onbeperkt. Ik heb nog een ouderwetse digitale camera en er kunnen duizenden foto’s worden opgeslagen op het kaartje dat er in zit. Nooit meer een rolletje verwisselen en geen grenzen meer. En dan heb je nu de smartphone en de vele mogelijkheden die dit apparaat biedt als het gaat om het maken van foto’s. 1 toestel voor bellen internetten en het maken van foto’s en je kunt de foto direct delen met wie dan ook. Een apart toestel voor het maken van foto’s is niet meer nodig. En toch hou ik mijn digitale fototoestel in ere. Maar nodig is het niet meer. De kwaliteit van de foto genomen met de smartphone wordt steeds beter. En grenzen en grenzen zijn er niet meer als het om de hoeveelheid gaat. Je kunt foto’s blijven maken zoveel je wilt. Veel mensen hebben duizenden foto’s op de computer. En zien door de bomen het bos niet meer. In mijn jonge jaren waren foto’s nog bijzonder en nu…. De vooruitgang en soms vind ik het wel eens jammer dat het ouderwetse fotorolletje er niet meer is en dat er geen grenzen meer zijn als het om foto’s gaat.