Pagina's

vrijdag 20 juli 2018

vertrouwen en wantrouwen

Een paar maanden geleden in het nieuws. De bijstand en de bejegening. Wantrouwen en de klant zien als potentiΓ«le fraudeur en de kans is groot dat de klant door deze manier van bejegening juist gaat frauderen. Wantrouwen. Iedereen die bij de bijstand aanklopt weet hiervan. Regels gericht op het feit dat men niet eerlijk zal zijn. Hoe men uit frustratie dan juist gaat frauderen. Dit bleek uit een onderzoek van een universiteit. Verder komen en meer bereiken met vertrouwen in plaats van wantrouwen.

Deze week een gesprek met iemand die al een tijdje een bijstandsuitkering heeft. Hoe hij de brievenbus soms verafschuwt. Alweer een brief van de sociale dienst. Regels en hoe frustrerend dit kan zijn. De houding van de klantmanager oftewel de ambtenaar van de gemeente. Hoe hij niet anders kan en zijn best doet. Zwakker en zwakker zijn dan de gemiddelde mens en hoe hij het begrip en hoe hij vaak de diepgang mist. Dromen en dromen van een regelvrije bijstand. Zelf mogen beslissen of en wat hij voor zijn uitkering gaat doen.
Wantrouwen en de politiek. Beloftes doen in verkiezingstijd en weten dat je die beloftes toch niet kan waarmaken. Hoe het volk die beloftes gaat geloven en het wantrouwen om je heen tegen de politiek. Wetende dat belofte schuld maakt. Weten dat het vaak alleen maar gaat om je stem en meer ook niet. Eenmaal gekozen kan de mening van die partij er heel anders uitzien.

Relaties en in elke relatie is vertrouwen het allerbelangrijkste. Vond dat onderzoek over fraude en hoe je dit kunt voorkomen wel een beetje vreemd. Weten dat wantrouwen ervoor kan zorgen dat de ander zich juist op een manier gaat gedragen die je niet wilt.
Het gaat in het leven vaak om relaties. Je relatie met je partner, op het werk, met je kinderen en zo nog veel meer. Vertrouwen is de basis van iedere goede relatie. Vertrouwen en hoe leuk het is als je weet dat je de ander kunt vertrouwen en de ander jou vertrouwt. Geen leugens en geen valse beloftes. Van baas tot knecht en weten dat je de ander volledig kunt vertrouwen. Van bestuurder tot burger en weten dat de ander eerlijk is.

Hoe vaak je nu ziet dat er bijvoorbeeld gelogen wordt. Bewust een woordje vergeten of bewust de boel op scherp zetten. Achteraf verklaren dat je het niet zo bedoeld hebt of het was een foutje.
Zie het al voor me. Ik ga me misdragen of ik ga vreemd en mijn lief komt erachter. Het vertrouwen is weg. Wantrouwen komt ervoor terug. Of nog erger, een breuk in mijn relatie. Wantrouwen en met hoe meer wantrouwen je iemand tegemoet treedt. Hoe ‘anders’ de ander zich gaat gedragen…

Onderzoeken en gezond verstand. Vond dat onderzoek waar ik het in het begin van dit stukje overhad wel overbodig. Weet al jaren dat je met vertrouwen en vriendelijkheid veel meer kan bereiken dan met wantrouwen en onvriendelijkheid. Ik ben wel benieuwd wat de beleidsmakers met dit onderzoek gaan doen 😊. Niets denk ik dan en misschien wordt de houding van die ambtenaar nog wel veel erger.
De politiek en het goede voorbeeld en dan zie ik vaak of is het altijd en alleen maar het slechte voorbeeld. Liegen is soms de norm. Net als: “sorry zeggen” zonder het echt te menen….

dinsdag 17 juli 2018

de kop in het zand

Mensen die bewust het nieuws niet meer volgen. Er niet meer tegen kunnen. Hun humeur wordt of werd met de dag slechter. De ellende in de wereld. Het gedrag van grote bedrijven. De honger en de armoede.

De multinational. In ons land houdt men zich keurig aan de regels. Milieuvriendelijk en het personeel wordt goed betaald. Op andere plekjes op deze aarde doet dezelfde multinational het echter anders.  Milieuonvriendelijk en de smerigste stoffen worden het land ingeslingerd. Schadelijk voor en het mag zeggen ze dan.. Het geweten en dat is de euro en de winst. Mensen worden uitgebuit en corruptie en smeergelden en het mag zeggen ze dan. Hoe het land bepaalt en hoe rot zulke bedrijven wel niet zijn. Boycotten dan maar en dat is voor velen weer een brug te ver.
De democratie en de vrijheid en mensenrechten. Zakendoen met een land waar geen mensenrechten zijn. Alles voor de prijs en het mag en iedereen vindt het goed.

De grootmachten regeren de wereld en we hoeven alleen maar mee te doen..
De kop in het zand en ons landje kan op een paradijs lijken. Opstaan en de zon schijnt en alles is mooi groen en van de ellende weet ik niets. Vergeten en blij dat al die ellende tot me komend via de tv en andere media me niet altijd raakt. Mijn eigen situatie en ik steek ook gewoon de kop in het zand..

Veel meer kan ook niet. In mijn eentje of met zijn allen. Hoe blij de macht is met het toenemende individualisme. Eenheid is niet het streven. Samen en het samen anders willen en hoe solidariteit soms niet te vinden is. Als ik maar een baan heb, als ik maar een groot huis mag hebben, als ik maar met het vliegtuig op vakantie kan. Als ik maar en de rest moet maar voor zichzelf opkomen.
Oplossingen en samen de strijd aangaan tegen. Ook een onmogelijke droom geworden. De eigen ik is belangrijker geworden dan bijvoorbeeld het belang van onze kinderen en nog belangrijker onze kleinkinderen.

De kop in het zand en weten dat het mis kan gaan.. En toch zie ik het niet altijd zo pessimistisch in. Weten dat het voortbestaan van de mens op aarde in ieders belang is. Of is dat weer te optimistisch…. Zijn er mensen die liever geen mensen meer hebben en tegen het mens zijn zijn.  De korte termijn is het allerbelangrijkste en regeren is allang geen vooruitzien meer... Problemen van nu kunnen oplossingen betekenen voor de toekomst.
De overbevolking en het klimaat. De oplossingen en de aarde wordt minder leefbaar en alleen de sterkeren overleven. Minder en minder…

Hoe het ook verder gaat. De tijd zal het leren. Komen we tot inzicht en komt er ooit een generatie mensen die het weer samen wil doen. Dezelfde dromen, dezelfde doelen en meer is dan ook niet nodig. Weg met al die slechte eigenschappen en gaan voor het goede.
Ga zo koffiedrinken met mijn lief en weer hetzelfde doen dan andere dagen. Genieten van de zon en van mijn medemens. Genieten van het feit dat Nederland soms niet meer is dan het paradijs.

Als ik de kop in het zand steek wel 😊

vrijdag 13 juli 2018

op fietse door mooi Zuidoost-Drenthe

Bijna iedereen kent het liedje op fietse van Skik. Een liedje over een mooie fietstocht door zuidoost Drenthe met verschillende stops. Het doet me even denken aan de Drentse fiets4daagse en de verschillende routes vanuit Emmen door de omgeving.

Verschillende keren meegedaan aan die vierdaagse en sommige routes fiets ik in gedachten nog weleens. Op rustige momenten met stilte in mijn hoofd en ik zit weer op fietse en ga verschillende kanten op. Mijn favoriete route gaat richting Emmer-Compascuum. Tussen de aardappelvelden en bieten door. Een lange rechte weg en hoe op sommige plekjes de aardappelen plaats hebben gemaakt vor bos. Hoe mooi Drenthe kan zijn.
Hoeveel er veranderd is en soms ook helemaal niet. Waar ik in de jaren 70 liep om de bieten vrij te maken van onkruid, groeien elk jaar weer bieten. Je ziet er echter nooit meer mensen lopen om ze vrij te maken van onkruid 😊.

Afgelopen week een elektrische fiets gekocht en ik heb weer zin in op fietse. Verandering van spijs doet eten. Tot nu toe 1 keertje naar Emmercompascuum geweest en een paar fietstochtjes door Emmen. Richting de Rietlanden en een stop in de wijk Bargeres. Even langs het flatje waar ik jarenlang heb gewoond. Herinneringen en niet altijd even leuke.
Met een roze bril naar het verleden kijken en alles wordt mooier. Hoeveel leuke herinneringen ik heb aan mijn jeugd en de Oostelijke Doorsnee. Hoe moeilijk het nog steeds is om dan vooruit te gaan in de tijd. Mijn pubertijd en mijn eigen mens zijn en hoeveel moeite ik daar soms nog mee heb. Nog later en mijn twintiger en dertiger jaren en daarna wordt het weer leuker.

Op fietse tegen de wind in en later op de terugweg de wind mee. Eerst het zuur en dan het zoet. Veel meer hoeft het leven niet te zijn. En als je nooit tegenwind hebt ervaren, kun je ook niet voluit genieten van wind mee.
In gedachten en in het echt weer op fietse. Mijn dagelijkse vervoermiddel en een nieuwe fiets. Zomer. Hoe leuk het dan nog steeds is de korenvelden te zien, de aardappelen en de bieten. De opbrengst van een hectare aardappelen is wel vele malen hoger dan in de jaren 60. Je bent dus minder grond nodig voor hetzelfde resultaat. Dus minder en minder landbouw en ook dat zie je terug.

Meer bos en meer natuur. Nu heeft men het over windmolens en boeren die van de wind kunnen en mogen leven. Vroeger voor sommigen een droom. Nu kan het. Minder en minder van alles kan natuurlijk ook… Hierdoor ben je dan weer minder energie nodig en minder windmolens en minder zonne-energie.
Landbouwgrond ingewisseld voor natuur en straks windmolens en zonneparken op landbouwgrond. Geef mij de aardappel en suikerbiet maar.

Fantasie en hoe leuk het soms is een fietstochtje in mijn fantasie af te leggen. De route uit je hoofd kennen en een fietstocht van uren in tien minuten beleven. De omgeving kennen. Leuk en veel leuker hoeft het dan ook niet te worden.
In het echt en komende weken zin maken om weer fietstochtjes te gaan maken. Door mooi Emmen en door de omgeving. Kijken of mijn verbeelding en de werkelijkheid nog overeenkomen. 

Kijken of ik de weg nog weet 😊 .

dinsdag 10 juli 2018

gratis en voor niets

Volgend jaar 30 jaar WAO. Een volksverzekering voor wie arbeidsongeschikt wordt. Gratis geld en je hoeft niet aan te kloppen bij de bijstand. Niet meer kunnen werken en wat dat met zich mee brengt. Het lijden en de goede dagen. Genoeg lijden meegemaakt en ook veel goede dagen. Mensen genoeg die vinden dat ik gewoon kan werken. Ook mensen genoeg die vinden dat ik terecht die wao krijg. Evenwicht kan dan belangrijk zijn.

Gratis geld en men heeft het de laatste tijd over een basisinkomen. Voor iedereen of is het voor elke volwassene 1500 euro per maand. Zonder tegenprestatie en zonder verplichtingen en wil je meer dan kun je gaan werken. Indien mogelijk natuurlijk. Geen huurtoeslagen en zorgtoeslagen meer nodig en nog veel meer voordelen. Volg deze discussie nu al een tijdje en velen zijn tegen en maar weinigen voor.

Werken moet zegt men dan ook al is het werk wat je doet niet zinvol en zo zijn er inmiddels vele bullshit baantjes in ons land. Mensen die geld verdienen met…. Ook dat kan natuurlijk leuk en nodig zijn en wie ben ik om te zeggen dat werken voor niets is en moet.
Gratis en ik denk even aan het mooie weer van nu of van een paar weken terug. Gratis en veur niks en het kost niets. De regen die het even laat afweten en dat kan de boer dan wel weer geld gaan kosten en niemand die er iets aan kan doen. Regen en de zon laten zich niet sturen en dat is maar goed ook 😊

Daglicht bijvoorbeeld en hoe ik kan genieten van de lange dagen in de zomer. Ook de winter met minder daglicht heeft wel iets leuks.
Gratis en hoe leuk gratis en veur niks kan zijn. Het weer en fietsen in de regen of gewoon lopend. De liefde bijvoorbeeld. Hoe de liefde ook gratis kan zijn. Niet altijd natuurlijk en dat is weer iets anders of toch niet.

Gelukkig zijn met niets. Hoe vaak ik wel niet gelukkig ben met niets. Stilte in mijn hoofd en even helemaal niets. Dagen dat ik niets moet en alles mag en hoe gelukkig me dit wel niet maakt en even niet sarcastisch of ironisch bedoeld 😊
Geld maakt niet gelukkig maar gelukkig is er geld. Ook niet mee eens. Zonder geld zou de wereld er een stuk leuker op kunnen worden. Velen zullen het dan weer niet me eens zijn. Zou wel een experiment willen. Gaan onderzoeken en kijken of geen geld echt niet gelukkig maakt. Wordt wel lastig in een wereld waar ……

Gratis en voor niets en gewoon voor elkaar en voor jezelf. Samen en delen natuurlijk. Lijkt me veel leuker dat iets alleen maar doen omdat je er geld voor krijgt. Geld, voor velen de enige reden om te werken. Het liefst alleen maar meer en meer….
Jammer denk ik dan. Als je de waarde van het leven zonder niet kunt zien. Als je niet meer weet wat de waarde van gratis en voor niks kan zijn en niet meer weet hoe leuk dat kan zijn. Ik denk even aan het leven van onze kleinzoon van 6 en hoe onbelangrijk geld voor hem is 😊

Een glimlach of een groet. Gratis en voor velen van grote betekenis. Hoe blij ik wordt van de lach van bijvoorbeeld mijn kleinzoon of hoe graag ik mijn lief hoor lachen of zie glimlachen. Daar kan geen geld tegenop.

zondag 8 juli 2018

de fiets hoefde niet op slot


Een foto uit de jaren 50 van de vorige eeuw. Een feestje en vele fietsen. Geen enkele fiets stond op slot. Nu een foto maken van al die fietsen in het centrum op een feestje anno 2018. Alle fietsen staan op slot. Vele dubbele sloten.

Mijn eigen herinneringen. Wanneer zette ik mijn fiets voor het eerst op slot ? De lagere school. Elke dag op de fiets. De fiets ging niet op slot. Alle kinderen kwamen op de fiets. Stelen was niet nodig. De middelbare school. De fiets ging nog steeds niet op slot. De auto en er werd geen kind gebracht met de auto 😊 Fietsen was de norm.

Stappen en naar de discotheek of een avondje normaal. Na veel aandringen van ging de fiets op slot. Je moest er niet aan denken dat je midden in de nacht lopend terug moest. Een andere fiets jatten en dat kwam niet bij je op.
Gisteren een nieuwe fiets gekocht en dubbele sloten. Wel verzekerd tegen diefstal en dat moet die fiets wel op slot staan.

Waar ging het mis. Dat vraag ik me weleens af. Het verschil weten tussen mijn en dijn en wat niet van mij is, blijft niet van mij.

Een liedje van Lynyrd skynyrd over de jeugd van de zanger. Van mijn generatie. De sleutel van het huis en deuren gingen niet op slot. Zonder risico en zonder diefstal 😊 Vertrouwen in je medemens.

Mijn eigen jeugd en een sleutel van de buitendeur had ik niet. Elke dag thuiskomend uit school en een moeder die wacht met een kopje thee. De sleutelkinderen van de jaren 80. Een sleutel van het huis hebben en alleen zijn. Voor mij een andere wereld. Vrouwen die willen of is het moeten werken en kinderen die zich maar moeten redden. Onze kleinzoon, naar school in een andere plaats en fietsen naar school zal hij waarschijnlijk in zijn lagereschooltijd niet meemaken. Elke dag de auto. Tijden veranderen en niet altijd ten goede.

Ouder worden en herinneringen en terugkijken. Hoort bij de leeftijd zegt men dan. Als je jonger bent kijk je vooruit. Het waarmaken van je dromen, de kinderen en zo nog veel meer. Ouder en boven de vijftig en zoveel dromen heb ik niet meer 😊
Terugkijken en daar tijd genoeg voor hebben. Genieten van op fietse naar het dorp waar ik ben opgegroeid. Benieuwd naar hoeveel leeftijdgenoten me nog kennen en hun herinneringen aan mij. Bij mezelf verdwijnen de scherpe randjes en verschijnt nostalgie en verlangen naar. Wonen wil ik er niet meer en Emmen is meer mijn stad dan emmercompascuum ooit mijn dorp was. En mag je Emmen een stad noemen ? 😊.

Nostalgie en verlangen naar de tijd dat de deuren nog gewoon open konden zonder sleutel en je je fiets niet op slot hoefde te zetten. Verlangen naar de tijd van mijn en dijn en de meeste mensen niet wisten wat een fiets stelen was…

Deuren en langs de voordeur naar binnen en je moet aanbellen. Verlangen naar de achterdeur. Altijd open en je roept een keertje volluk en je stapt binnen. Denkend aan mijn flatje met maar 1 deur en altijd dicht en altijd bellen. Nu een voor en achterdeur. Een achterdeur zonder bel en je kunt als we thuis zijn zo naar binnen. Volluk 😊

Zomaar wat goede herinneringen aan vroeger. Toen de fiets nog niet op slot ging 😊

vrijdag 6 juli 2018

de arbeider

De jaren zestig. Twee oudere broers, werkzaam op de fabriek. De ene stapte elke dag op zijn bromfiets naar Klazienaveen. De ander stapte elke dag in de personeelsbus die door het dorp ging. Op weg naar de fabriek in Emmen. Mijn vader, elke dag op zijn bromfiets naar zijn werk op het land. De arbeider en zijn bromfiets.

Hoe in de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw 80 procent van de bevolking werkzaam was in de industrie en landbouw. Hoe anders het nu is. Omgekeerd en 80 procent werkzaam in de dienstverlening en nog maar 20 procent in de industrie en landbouw.

De huisvrouw en hoe vele vrouwen hier niet meer voor kiezen. Vaak ook niet kunnen natuurlijk. Twee veranderingen met de jaren 60

De jaren 80 en ik kom uit militaire dienst. Werken met alleen maar mavo en veel keuzemogelijkheden waren er niet. Kiezen voor de ploegendienst in de fabriek en een keuze was dit ook niet echt. Ongeschoold werk en zonder welke opleiding dan ook te doen. Veranderingen en hoe ik in de 8 of 9 jaar ploegendienst veel zag veranderen. Sneller en sneller bijvoorbeeld en technischer. Nog even overwogen een opleiding tot operator te doen. Geen zin en niet geschikt 😊

Werk anno 2018 en hoe anders dit is geworden. Alleen al die verschillende opleidingen als het gaat om dienstverlening. Hoe groot dit is geworden vergeleken met pakweg 50 jaar geleden.

Het werk in de fabriek en het is er nog. Zeldzaam zou je kunnen zeggen en er zijn nog steeds jongeren die geen zin hebben in studie. Ongeschoold werk is er gelukkig nog. Niet zo relaxt meer dan in mijn tijd. Stratemaker kun je ook nog zonder al te veel diploma’s gaan doen. Wel is er verder niet zoveel ongeschoold werk meer dan vroeger. Jammer.
De bromfiets als vervoermiddel en 8 miljoen auto’s of is het bijna 9 miljoen.  De meeste arbeiders kunnen zich nu ook een auto veroorloven. Die personeelsbus van die fabriek is er allang niet meer. Bij de sociale werkplaats in de jaren 90 reed die bus er nog wel. Daar rijden nu busjes om de mensen op te halen.

Vrouwen en de huisvrouw kom je in deze tijd ook nog tegen. Niet zoveel meer als in de vorige eeuw maar ze zijn er nog. Gelukkig wel. Het huishouden en de kinderen. Koken, de was en de boodschappen en het is er wel veel gemakkelijker op geworden.. Gelukkig wel 😊
Stoppen op je 65ste zit er niet meer in. Vooruitgang en we worden ouder dus langer werken. Vooral voor de mensen die dag in dag uit zwaar werk doen niet echt een leuk vooruitzicht.

Heel veel ander werk dan vroeger en de samenleving ziet er ook veel anders uit. Moeilijker denk ik dan en echt simpel werk is er niet veel meer. Jammer denk ik dan. Waarom moeilijk doen als het ook simpel kan.
Mijn lief hoopt elk weekend weer op mooi weer. Niet voor haarzelf maar voor de werkenden. Ik eigenlijk ook wel. Werken en voor mij voltooid verleden tijd en voor velen de werkelijkheid.

Misschien in de toekomst anders en hoe zeldzaam werken dan kan zijn. Of zal er altijd genoeg werk zijn of.... is 20 uur werken voor iedereen in de toekomst genoeg en mogen ze stoppen op hun 50ste... 

woensdag 4 juli 2018

Democratie of dictatuur


Ik denk even aan die droom van velen. Het koninkrijk van God. 1 wereldregering en het paradijs op aarde. Geen honger maar alles in overvloed, geen oorlog maar vrede. Weg met al die slechte eigenschappen van de mens. Alleen maar het goede. Mensen en vele mensen dromen hiervan. Ik soms ook 😊

Dictatuur en neutraal een land besturen. Weg met macht en hebzucht. Alles voor elkaar en in harmonie samenwonen. Onmogelijk zeggen velen. 1 man aan de macht of 1 partij en de vrijheid verdwijnt. De macht hoort bij het volk te liggen en de democratie is de enige juiste weg.
Voorbeelden. Ik denk even aan China. 1 partij aan de macht. 1 partij die alles bepaalt en plannen maakt voor de toekomst. Geen 4 of 8 jaar vooruit maar plannen voor de komende 100 jaar. Alles voor het plan en het volk volgt gedwee. Ander volk dan in ons landje denk ik dan. Vele verschillen en ik denk ook enkele overeenkomsten.

Snappen en snap ik de gemiddelde Chinees. Hardwerkend aan die droom van die ene partij. Cuba en het communisme is weer iets anders. Een ander voorbeeld en hoe het westen en de democratische landen dit veroordelen. China daarentegen doet men graag zaken mee. Alles voor de euro.
Noord-Korea en alles voor de grote leider. Verering en niet zelf hoeven denken. Ook weer anders dan Europa.

Het geld en de macht van het kapitaal. Dit wordt vaak vergeten als men het over vrijheid en democratie heeft. De macht van de multinational en de maximale winst natuurlijk. Ook waar ik veel over lees en hoor.
Slechte eigenschappen en hoe de slechte eigenschappen van de mens de macht lijken te hebben. Go with the flow denk ik wel eens ironisch. Hoe we meegaan met the flow en zelf weigeren te denken. Geschiedenis en hoe weinig we leren van de geschiedenis.

Gelijk en meningen. Hoe veel mensen denken gelijk te hebben. Hoe een land niet neutraal maar met meningen geregeerd wordt.. Hoe belangrijk de vooruitgang is geworden. Zonder einddoel natuurlijk. Werken en werken. Voor onszelf en voor onze kinderen.

Hoe gaat het verder? Dat vraag ik me vaak af. De opwarming van de aarde. Windmolens en zonne-energie bijvoorbeeld. Waar eindigt onze reis? Wanneer zeggen we genoeg is genoeg en gaan we het anders doen.

Voor mezelf ben ik er wel uit. Doe niet meer mee aan meer en meer en ik kies voor minder. Ook al bekend denk ik dan. Ik blijf wel druppelen op de gloeiendhete plaat en elke druppel verdampt. En gewoon blijven doorgaan en de moed niet opgeven.

Ik put hoop uit de verhalen en meningen van mensen die net al ik het anders zien en met hele goede oplossingen komen voor vele wereldproblemen.  Ook weten dat de meerderheid van ons mensen gevangen zit in de ratrace en alleen maar verder wil zonder na te denken over anders.

Het kleine en hoe ik alles kan vergeten en kan genieten van het kleine. De zon, de kinderen, de liefde en nog veel meer. Ook dat blijf ik doen en veel meer is er vaak voor mij ook niet 😊

En natuurlijk blijven hopen op beter en beter 😊